Bored Quotes Novels & Stories

Nasa isip lang ito ng asawa. “Nero, hindi ako bored. I swear. Tigilan mo ng mag-alala sa akin dahil okay lang ako dito sa bahay. Hindi natin kailangang lumipat o ano pa man. Ayos na ako dito. Masaya ako sa unit mo. Mukha lang akong bored, pero mas gusto kong dito lang ako. Kung nag-aalala ka na bored ako, payagan mo na lang akong maghanap ng trabaho.” himok niya para matapos na ito.

"Ang sabi mo ay pumunta ka rito para mag-bonding tayo. Bakit humihilik ka riyan?" She combed her disheveled hair and yawned while saying, "inaantok ako, eh!" Inismiran niya ito. "Umuwi ka at doon ka matulog. Hindi ‘yung nakahiga ka lang diyan tapos ito ako at parang matitigok na yata dahil sa boredom!" Mapang-asar na ngumiti si Janine at siya naman ngayon ang nang-uuyam na sinupla ito. "Alam mo pala ang salitang bored? Akala ko hindi!"

“Syempre, hindi!” “But I don’t talk to you. How come you’re not bored?” Tumaas ang isang kilay niya. “Syempre kasi marami kang pinapagawa. Sinong mabobored kapag busy, ‘di ba?” He looked away. Mukha na namang galit. “Right…” Char lang iyong hindi ako nabobored dahil sa maraming ginagawa. Tanga lang ang matutuwa sa halos hindi na makapagpahinga. Though, hindi naman ako inaabuso ni Evander sa trabaho.

patuloy ang pagdaloy ng luha sa aking mga mata habang sinasabi ko ang katagang iyun. Kay hirap pala kapag bored ka sa buhay! Kapag maghapon ka lang dito sa bahay! Nakaka-excite lumabas at excited akong makita ang outside world! Sawa na ako sa kakaikot sa bawat sulok ng bahay na ito

Umalis na siya sa silid pagkatapos niyang sabihin 'yun, wala na lamang akong ibang magawa kundi ang mapabuntong hininga na lang. Sana naman lagyan na lang niya ng tv ang kwarto o 'di kaya bigyan niya ako ng cellphone na walang sim, wifi lang. Bored na bored na ako. Hindi na natatamaan ng kahit na anong gadget ang mata ko.

Corporate robot talaga! ​Makalipas ang kalahating oras, na-bored na naman ako. Ang daling maubos ng clips sa toktik kapag aburido ang utak mo. Paano ba naman, paulit-ulit na lang ang sayaw at nakikitang mukha ng mga tao roon. Napabuntong-hininga ako nang malalim, humiga nang patag, at muling binuksan ang messenger ko.

“Akala ko hindi ka madaling sumuko. First day pa lang umaayaw ka na.” “Actually, wala naman akong masyadong pake sa ibang tao kaso nahihiya ako na pati ikaw nadadamay. Tsaka hindi ako dumaan sa proseso talagang may masasabi ang ibang tao.” “Then, prove them wrong. Tsaka I feel bored sometimes, I need a toy. Kaya kita dinala dito,” anitong lumapit sa kanya at napatingin sa dibdib niyang basa pa din.

Tss. "Nothing. Just do your job, Miss Sexretary." I emphasize the word Sex at tinalikuran ito. I faced my floor to ceiling glass wall. Argh. Her coffee is so delicious, I'm thinking if she taste the same, though. Bitter yet sweet. Hmm. I massage the bridge of my nose. What should I do today? Read paper works? Sign a freaking proposal? Draw for a new design? What? I'm bored. Hindi ko pa ubos ang kape ko ng tuluyan na akong tumayo.

Iyung walang bahid na pagiging babaero at mapaglaro sa mga kababaihan. Hindi ko namalayan ang palipas ng oras. Basta ang alam ko bored na bored ako ngayung araw na siyang nakakapagtaka. Araw-araw naman sana akong inspired sa pag-aaral pero iba na ngayun. Siguro dahil sa mga kumakalat na balita tungkol kay Peanut.

Boredom struck and it was really draining me. Mas nakakapagod pala kapag ganito kaysa nagtatrabaho. If it’s not because of that freaking arranged marriage, sana may work na ako ngayon. I hated this kind of situation—’yong wala kang ginagawa pero napakarami namang pumapasok sa isip mo. I could see that it was already dark. Ilang oras na rin akong nagkukulong dito sa kuwarto.