Novel & Cerita Bravery Sentence

Marami pa akong sinabi sa kanya at talagang nakinig lang siya sa akin, kitang-kita ko sa mga mata niya na walang halong panghuhugas ang mga iyon. "You're so strong, I admired you a lot for being so brave. Not everybody can do that, some can't handle that kind of pain. That can handle trauma, some are still stuck because of the past that they are still living and haunted by," he seriously said, he's like saying all those words by experiences.

Isang miyembro ng Divine Constabulary ang sumugod at humarang sa daan. Sumigaw si Brayden, “Mamamatay ang mga haharang sa akin!” Ang aura sa paligid niya ay kahanga-hanga lamang, na parang leon na umuungal sa mga bundok at kagubatan, na nagbibigay inspirasyon sa buong kaharian nito.

Ang atmospera ay sobrang nakakailang. Si Brayan ay bumuntong hininga ng malakas. “Sige! Sige!” “Matagal-tagal na rin mula nang makakita ako ng ganitong kayabang! “Kung hindi kita pababagsakin… "Maglulukod ako sa harap ng iyong mukha!" “Director Braff, wala talagang respeto sa iyo ang batang iyon!” "Paano mo lang kayang panoorin habang inaabuso niya ang mga tao sa paligid niya?!"

At ramdam ko, sa loob ng gabing iyon, unti-unti akong nakakapagpahinga. “Alam mo,” dagdag niya, “you’re brave, Ave, hindi palaging nasa pagiging matatag o sa pagharap sa problema. Ang lakas mo rin ay nasa pag-alam kung kailan ka dapat huminto at magpahinga.”

Katabi niya ako sa passenger seat, habang nasa likuran naman sina Bea at Brix na maya't maya ay nagkukuwentuhan tungkol sa nangyari sa school. "Daddy CEO, nakita mo ba? Ang bilis kong tumakbo kanina!" proud na sabi ni Brix. A faint smile appeared on Rafael's lips. "I did." "And I was brave too!" sabat ni Bea. "I protected Mommy." "You did," sagot niya. "Both of you were very brave." Napangiti ako nang palihim.

Hindi ka pa rin nawawalan ng kakampi, Brianna. "Silence!" lahat ay natigilan nang nag salita ang hukom, "This is the final verdict for Brianna Daves Lewis, the crimes of the accused are absolutely inhumane and brutal. She don't show minimal respect for a person nor did she show any basic courtesy. We decided, it is necessary to have her isolated because there is no chance of reformation in her. Under our strict law and in the name of justice, Brianna Daves Lewis deserves to be sentenced to death.."

"I think your mom and your brother are too much. Magsisisi sila kapag may masamang mangyari sa'yo. But I hope that you are strong enough to survive the situation and become more of a fighter and brave," Bumuntonghininga ako ng malalim. "How can I be brave and a fighter if everyone around me is draining me? It's so stressful that I feel like I have no right to live in this world now! I hate it!" mariin na sambit ko.

“Ha? Ako? Tapang?! Yung pagtakbo ko palabas?” “Yes,” sagot ni Gerald agad. “You walked away. Hindi lahat kaya ’yon. Hindi madali ’yon lalo na kung marami ang nakatingin.” Napayuko si Clarence. “Hindi naman ako matapang. Natakot lang ako sa gulo… at sa kanya.” “Clarence,” tawag ng lalaki, mababa ang boses. “For someone who’s hurting and scared, you still stood your ground. That’s brave.”

Hindi iyon dahil sa hiya kundi dahil sa kakaibang pakiramdam ng seguridad. Noon pa man ay sanay siyang akuin ang lahat ng problema nang mag-isa. Kapag may panganib ay siya ang humaharap, kapag may intriga ay siya rin ang lumalaban. Wala siyang nakasanayang taong magsasabing— I'm here. Simple lamang ang dalawang salita na iyon ngunit para kay Beatrice ay tila napakabigat ng kahulugan.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”