Novel & Cerita Bukal Sa Loob

Hindi niya nga lang inaasahan na lumipad ang manok sa loob ng nakabukas na bintana sa isang silid ng bahay-kubo. “Bok-Bok-Kak!” nag-ingay ang manok sa loob na animo nagsusumbong. “Hey, you, chicken! I'm gonna cook you and make you adobo. Come here!” umakyat si Luca sa kahoy na bintana, akmang papasok sa loob nang matigilan siya sa kinalalagyan.

Dahan-dahan siyang bumaba at nakiramdam. Nang matiyak na wala ng tao sa loob ng library ay pumasok na siya duon. Naghanap siya ng pwesto na kumportable at hindi siya makikita. Sa likuran ng cabinet papasok sa loob ng banyo, duon siguro pinaka-safe magtago.

Sa kaunting liwanag mula sa bintana, nakita niya ang mukha ng asawa. "Alora, listen to me very carefully," bulong ni Zephyra. Ang kanyang mga kamay ay mahigpit ngunit may pag-iingat na humawak sa mga balikat ni Alora. "Inside the closet, behind the false panel on the left, there is a secure passage leading to the underground bunker. Go. Lock it from the inside. Do not open it until you hear my voice. Do you understand me, my love?" Ngunit sa halip na sumunod, nanatiling nakatayo si Alora.

sagot ni Anton. “May ganoong parte pala ang baka?” nagtatakang tanong ni Kattrina. Mahilig siya sa baka ngunit hindi pa niya natitikman ang ganoong klaseng laman. “Karne ba talaga iyon o laman-loob?” “Ano ba ang karne at ano ang laman-loob?” “Hindi mo alam ang simpleng tanong na iyan? Ang nasa loob ng katawan ng baka ay laman-loob, at ang nasa labas naman ay karne,” paliwanag ni Kattrina.

Dalawa naman kaming gumawa. "Let's go to the baking area." Giniya nito ang likod ko papasok sa isa pang pinto. Pagbukas pa lang noon ay humalimuyak na ang amoy ng nilulutong buko pie. Kung sa labas ay hindi sobra ang amoy, dito sa loob ay sobra-sobra na. Ang bango at gugustuhin mo na lang maglaway sa sarap ng amoy.

At inaya si annika na pumasok sa loob. Pagdating sa loob ng bahay ay isang malawak na sala ang naabo ngaran ni annika.Sa gawing kanan ay merong.Parang lugar kung saan maaaring maglaro tulad na lamang ng billiards at saka table pool.

mukhang natigilan ito sa sinabi niya. "Hm, nasa CR naliligo. Sandali at tatawagin ko. Dito ka muna, balikan kita." anito. Napakunot-noo siya. Bakit kailangan na dito ako sa lob kung pwede naman akong pumasok sa loob? Talagang mapaghahalataan na may itinatago sila sa kaniya. Kaya bago pa man tuluyang makahakbang ang babae ay nagsalita na siya.

Isang button bilang susi sa pagbubukas ng isa pang pinto na nasa likod ng bookshelf. Damien automatically pressed the button. Umikot ang wall at bumukas ang pinto. Agad na pumasok siya. Kapagkuwan ay inilibot ang paningin sa loob ng secret room. Ang pagbubukas ng pinto na iyon ay tila pagbukas ng mga alaala mula sa nakaraan.

Hindi ko maipaliwanag pero nanlalamig ang batok ko habang binabasa ko iyon. Nilibot ko pa ang paligid. May mini bar sa gilid ng kuwarto. May mga boteng mamahaling alak. Sa ilalim nito, may maliit na safe na nakatago sa gilid ng kabinet. Hindi ko na sinubukan buksan. Ayoko namang lumampas sa linya at baka doon na tuluyang lumabas ang sungay ni Nolan. Pero napukaw ang atensyon ko sa isang libro sa bookshelf. Iba ang texture nito—mas matigas, parang bakal na may balot lang ng leather. Wala nga ring title, e. Kinuha ko ‘yun palabas.

Puno ito ng pag-aalala. "Halika doon tayo sa loob hindi ka nila p'wedeng makita dito sa labas. Pumasok na tayo sa loob madali ka! Hindi ka na dapat bumalik dito, baka ikapahamak mo pa ang pagparito. Hindi ka ba natatakot na bata ka?" Nag-aalala saad nito.