Bête Novels & Stories

“กลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าอายดิน” พันศักดิ์เบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เด็กสาวใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ตัวสั่นเทาสะบัดมือหนีมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะเดินกระเผลกๆ ออกจากกระท่อม หนุ่มใหญ่สบถยาวเหยียดเมื่อหันไปเห็นก้นขาวๆ ของเด็กสาววัยสิบแปด เธอเอาเสื้อผ้าขาดๆ ปิดบังเนื้อตัว ร้องไห้สะอึกสะอื้นเดินหนีด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “จะไปไหน” ร่างสูงใหญ่เกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตามมากระชากแขนเล็กของเด็กสาว เธอสะดุ้งสุดตัวยังร้องไห้ไม่ขาดสาย “มังคุดจะกลับบ้าน” มังคุดตอบเสียงสั่นๆ สะอื้นจนตัวโยน “เดินแก้ผ้าไปแบบนี้น่ะเหรอ” ขาเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจไม่น้อย “แล้วจะให้มังคุดทำยังไง” เด็กสาวถามเสียงสะอื้น “เอาใบกล้วยปิดไหมกันอุจาดตา” เขาประชดแต่เธอกัดปากตัวเองแล้วสะบัดมือหนี “โกรธรึที่มาขัดจังหวะ” พันศักดิ์เลิกคิ้วขึ้นถาม “ปากร้าย มังคุดไม่เคยคิดจะมีผัวทีเดียวสิบคนหรอกนะ” “อ้อ... นึกว่าอยาก” “ลุงศักดิ์!” เธอเสียงดังใส่เขายังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาเปรอะเปื้อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!

“อื้อ... ปล่อยนะ” มือบางผลักไสเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกห่าง เทพประทานบดจูบลงไปใหม่ทำโทษคนแสนพยศ “อื้อ...” ฟ้าใสทุบแผ่นหลังแกร่งระรัว ไม่นานมือที่ทำร้ายเขาก็ถูกรวบเอาไว้ทั้งสองมือด้วยมือข้างเดียวของเขา “ทำร้ายผัวตัวเอง ไม่ดีนะคุณ” เทพประทานพูดอย่างยียวนกวนอารมณ์ “ไม่ใช่ คนบ้า” เธอสวนกลับอย่างทันกัน “งั้นผมจะทวนความจำของคุณ คุณนี่สมองปลาทองจริงๆ” ไม่พูดเปล่าแต่เขาฉกริมฝีปากลงซุกไซ้ซอกคอหอม ฟ้าใสผวา คืนนี้เธอจะได้นอนหรือเปล่านี่ “ฉันเหนื่อย ระบมไปหมดแล้ว คุณนี่ลามก โรคจิต มักมากที่สุด” “ก็ได้ ผมจะให้คุณพักสักสิบนาที” “ฮะ!!! อีตาบ้า ให้ฉันพักทั้งคืนไม่ได้เหรอ แล้วคุณก็ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันเพลียอยากนอน” “ถ้าจะนอนก็นอนกัน แต่ถ้าดิ้นอีกละก็ คุณโดนทำโทษแน่” “เผด็จการที่สุด” เธอค้อนให้คนเอาแต่ใจ “ผมมีนิสัยเสียอยู่อย่างนึง ของอะไรที่เป็นของของผม ผมจะหวงและไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวาย” คราวนี้เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังจนเธอชะงักไป

นางถูกตราหน้าว่าไร้ค่า เขาถูกมองว่าเย็นชาไร้หัวใจ คนหนึ่งแสร้งอ่อนแอเพื่อมีชีวิตรอด คนหนึ่งซ่อนตัวตนเพื่อรอเวลาบางอย่าง เมื่อสองคนที่เต็มไปด้วยความลับต้องมาผูกพันกัน เกมลวง จึงเริ่มต้นขึ้น ใครกำลังล่า ใครกำลังถูกล่าและใครกันแน่ที่กำลังหลอกทุกคนอยู่

เธอคือ "ราชินีแห่งโลกใต้ดิน" ที่ไม่มีใครกล้าท้าทาย เขาคือ "ทายาทไร้ค่า" ที่ใครก็คิดว่าไม่มีน้ำยา การแต่งงานที่เริ่มจากข้อตกลง กลับกลายเป็นเกมอำนาจที่ไม่มีใครยอมใคร

เมื่ออดีตมนุษย์ออฟฟิศทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ 'หลินซูซิน' นางร้ายไร้สมองอันดับหนึ่งที่มีจุดจบคือความตาย! เพื่อเอาชีวิตรอด นางจึงต้องทำภารกิจกู้แต้มอายุขัยจากระบบสุดเพี้ยนที่คอยสั่งให้ทำตัวกักขฬะ ตบโต๊ะ คว่ำหม้อแกง และโขกสับผู้คนเพื่อรักษามาดนางร้ายเอาไว้ แต่ไฉนเลย... ยิ่งนางพยายามทำตัวร้ายกาจเพื่อเอาตัวรอด คนทั้งแผ่นดินกลับมองว่านางคือ 'ปราชญ์หญิงกู้ชาติ' ผู้หยั่งรู้ฟ้าดินลึกซึ้ง! แม้กระทั่ง 'มู่หยงเสวียน' สามีแม่ทัพใหญ่กล้ามล่ำที่เคยชังน้ำหน้านาง บัดนี้ก็ผันตัวกลายมาเป็นคนคลั่งรักสายเปย์ สมองเปิดโหมดมโนทะลุขอบจักรวาลทุกครั้งที่นางอาละวาด ว่านางรักเขา ทำเพื่อเขาเพียงคนเดียว หลินซูซินได้แต่ยืนมองฟ้าด้วยความว่างเปล่า... ไม่ใช่ว้อย! ข้าไม่ได้วางแผนกู้ชาติอันใดทั้งนั้น ข้าแค่ทำตามภารกิจระบบ และข้าแค่กลัวบทลงโทษสยองขวัญโว้ย! พวกแกจะมโนเก่งไปถึงไหน! เอาเถอะ... อยากมโนอะไรก็มโนไป ขอแค่แต้มชีวิตอมตะ เงินบำนาญเต็มคลังไว้คอยนอนนับเล่น และมีสามีรูปงามคอยปรนนิบัติ 'นวดรางวัล' และ 'นาบ' เอวให้หายเมื่อยทุกคืนบนเตียง ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของนางร้ายคนนี้ก็นับว่าคุ้มค่าที่สุดในใต้หล้าแล้ว

เขาตกหลุมรักเด็กสาว ม.ปลายใจบุญที่ชอบช่วยเหลือสัตว์ โดยเฉพาะหมาแมวจรจัดข้างถนนเมื่อหลายปีก่อน แม้จะเคยเห็นกันไกลๆ แต่ไม่เคยได้คุยกันเลยสักครั้งเดียว หลายปีต่อมาเขาได้เจอเธออีกครั้ง และครั้งนี้เขาจะมุ่งมั่นที่จะจีบเธอให้สำเร็จ

เขาเป็นคุณหมอหนุ่มที่หลงรักเด็กสาวข้างบ้านสุดหัวใจ +++ “อาหมอขา” เด็กน้อยปีนขึ้นไปนั่งบนตักอุ่นๆ ของอาหมอผู้แสนใจดี “ขา...” เขื่อนรับคำเสียงหวานไม่ต่างกัน เขาหอมแก้มเด็กน้อยมาหยาฟอดใหญ่ “โตขึ้นหนูจะเป็นเจ้าสาวของอาหมอค่ะ” “จริงเหรอครับ” เขื่อนเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม “จริงค่ะ” “สัญญาแล้วนะครับ อาจะถือว่านี่เป็นคำสัญญาของหยา” +++ “หยาหนาวค่ะอาหมอ” เธอลูบไล้แผงอกกว้างของเขา “เดี๋ยวอาห่มผ้าให้” เขาบอกเสียงนุ่มอย่างเอ็นดู “ไม่ได้หนาวแบบนั้น อาหมอน่ะ...” เธอทำเสียงกระเง้ากระงอด “เดี๋ยวเสียงดังครับ ดึกแล้ว” เขาเกรงว่าข้างห้องจะได้ยิน “ทำเบาๆ ค่ะ อยากให้อาหมอกอดหยาแน่นๆ หยาหนาวจริงๆ นะ” เธอซุกตัวเข้าไปหาเขาดึงมากอดแนบอก “ถ้าหนาวขนาดนี้เดี๋ยวอาจะกอดแน่นๆ เลยนะครับ”

หญิงเปรียบเสมือนดอกไม้งาม ที่อาจจะมิได้งดงามเพียงอย่างเดียว แต่อาจเต็มไปด้วยเล่ห์กล แลเสน่ห์เย้ายวนชวนให้ลุ่มหลง

มารดาตายอย่างอนาถ สินเดิมถูกยึด ตนเองถูกส่งไปทรมานจนตายในชนบท เซียวเยว่หลันที่ทุกคนคิดว่าอ่อนแอ กลับลุกขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมวิญญาณของหัวหน้าแก๊งมาเฟียจากโลกอนาคต เมื่อคนชั่วต้องการให้นางตาย นางก็จะส่งพวกมันไปลงนรกก่อน! จากคุณหนูบ้านนอกที่ผู้คนดูถูก สู่สตรีที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังทรงยกย่อง จากคู่หมั้นที่ทรยศ สู่ชายาท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการผู้ยอมก้มหัวให้นางเพียงผู้เดียว เส้นทางแก้แค้นครั้งนี้ จะเต็มไปด้วยเลือด น้ำตา การเมือง และความรัก และเมื่อถึงวันที่นางยืนอยู่บนจุดสูงสุด ทุกคนที่เคยรังแกนาง จะต้องชดใช้ทั้งหมด!

“เฮีย! ขึ้นมาทำไม ทำไมไม่ไปนอนที่ห้องตัวเอง” “ทีเมื่อกี้เรียกร้องจะให้นอนด้วย” “นั่นมันเมื่อก่อนนะ แต่ตอนนี้ไม่อยากให้นอน” “ใจร้าย...” เขาบ่นอุบ ซุกหน้าเข้าหาอกอวบๆ ของเมีย “เฮีย... จะมาซงมาซุกทำไมนี่” “พอได้เฮียเป็นผัวก็จะไล่ใช่ไหม เห็นเฮียเป็นของตาย” “ไม่ใช่ อัญกลัวเฮียจะลักหลับอัญ” เธอนิ่วหน้ายังเจ็บตรงหว่างขาอยู่เลย “เฮียไม่ลักหลับหรอก ชอบแบบดิ้นได้มากกว่า โอ๊ย! หยิกทำไมนี่ ยัยเด็กซาดิสม์” “ถ้าจะนอนด้วยกันก็อย่าลามกนะคะ” อัญชัญอ้าปากหาวอีก ซุกหน้าเข้าหาหมอน แต่เขาดึงศีรษะของเธอให้มาซุกหน้าเข้าหาอกกว้างของเขาแทน “ซุกตรงนี้” “เฮียไม่ใช่หมอนเสียหน่อย” เธอบ่นเสียงอู้อี้อยู่ที่อกเขา ตาปรือด้วยความง่วง ตะกายมือกับเขากอดเขาเหมือนเขาเป็นหมอนข้าง