Carefree In Tagalog Novels & Stories

tanong ng cheerleader lider sa akin natawa ako dahil nagsalita ito ng Tagalog may hinala ito na nakaka-intindi ako ng wikang ito. "Siya, si Areum at ang boyfriend ni Keith hindi ko sadyang makita papunta ako nun sa restroom namukhaan ko lang ngayon may marka ng kagat sa leeg niya." sambit ko sa lider ng cheerleader natahimik ito bigla at napatingin pa siya kay Areum. Mas nagulat ang lider ng cheerleader nang magsalita ako ng Tagalog. "Marunong ka din?" sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura.

ADRIAN KYLE... Spell HAPPY? It's Nalie! Yes! Kumpirmado na si Nalie ang happiness n'ya ngayon. At masaya s'ya kapag alam n'ya na masaya din ito kaya naman ay ipinapangako n'ya sa sarili na gagawin n'ya ang lahat para pasayahin ang babae.

"Boring? Have you even tried any of those restaurants? At isa pa, hindi ba parang baliktad ang logic mo? Kapag pinipilahan ang ibig sabihin nun ay masarap! Kung makapagsalita ka." "Felicia, hindi lahat ng pinipilahan ay masarap. Kadalasan ay yun lang ang ma afford. It's true though, those are second-rate restaurants kaya nga affordable. Because they put price according to the quality. I mean that's basic business logic, right?"

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.

seryosong sagot nito na ikinagulat n'ya. "What the fvck!"

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

"Ikaw? Lahat ba ay inaalok mo ng libreng sakay kapag may nakikita kang nasiraan ng saaakyan sa isang daan?" Si Nicole naman ngayon ang natameme sa tanong ng binata. Sandaling sinulyapan niya ito at ngumiti. "Marunong akong kumilatis ng mabuti at masamang tao. Pero mukhang sa pagkakataon na ito ay nagkamali ako ng kilatis."

Naghilamos na ako at nagbihis. "Kahit na kailangan mo pa ring ng relax. Kita nam,an kung gaano ka na-stress. Hindi lang sa Carniva pati na rin sa ex-" Masama ko siyang tinignan para manahimik siya. Mabuti naman at hindi na niya tinuloy ang sasabihin niya dahil baka maputol ko na ang dila niya!

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.