Cartoon Cartesian Plane Drawing Novels & Stories

Pareho kayong umaasang may patutunguhan pa ito. Habang kumakain si Princess, nilabas niya ang crayons at maliit na notebook mula sa bag niyang Hello Kitty. “I’m drawing again!” aniya. “Wait lang po ha!” “Anong idodrawing mo?” tanong ni Calista. “Us!” sabay turo sa amin. Napatingin kami ni Calista sa isa’t isa, parehong natameme. Pero imbis na lumayo o umiwas, tumawa lang siya.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Maingat niya itong iniladlad sa harap ni Zenaida. Sa gitna ng tarpaulin ay may cartoon na doktor na naka-white coat. Pero ang mukha ng cartoon ay malinaw na mukha ni Zenaida. Mukhang kinopya lang ang mukha niya mula sa isang litrato at idinikit sa katawan ng cartoon. Kung tama ang hinala niya, iyon pa mismo ang larawan mula sa beach trip nila noon. “Look, look,” masayang sabi ni Xander habang itinuturo ang mga nakasulat sa magkabilang gilid ng larawan. “Nakasulat dito, ‘Greatest Doctor: Life's Savior.’ Ang cool diba?”

They were animals. “Saan ka pupunta?” Agad niyang itinanong nang mapansing tatayo na ito. Kumuhai ito ng papel at lapis at muling umupo sa tapat niya. He slid the piece of paper to her and rolled the pencil. “I-drawing mo ang floor plan ng building mo.”

Bumalik at tinapunan ako ng titig. Saka muling itinuon paningin sa monitor na halos graph nga nakita ko na wala man lang ka-artistic yung gumawa. Haist. Paano ba nila naiintindihan na may creativity ang isang tao? Sean na ito. Pinaparamdam talaga sa akin na tanga ako sa Algebra. Hoy, magaling kaya ako sa Geography. Cartesian Plane. Circle. Pie.Parallel! Sus ko. Tss. Bahala ka riyan.

Last week lang ay binilhan ko ulit siya ng complete set ng art materials nang mapunta kaming dalawa ni Tita Lena sa bayan. Binuksan ni Carina ang drawing book niya. Binuklat niya ang pahina niyon hanggang sa tumabad sa akin ang drawing niya ng isang cartoon character—si SpongeBob. "Ni-drawing ko si SpongeBob and friends." Natigilan ako habang nakatingin sa drawing pad. Isang tao lang ang naalala ko kapag nakikita ko ang kulay dilaw na cartoon character na iyon. It's been almost six years since I last saw him. Noong umalis ako sa unit ni Carlos nang gabing iyon… iyon na rin ang huling beses na nakita ko siya.

sagot naman ni Hanna isa sa kagrupo ko. Hindi na namin sinayang ang oras dahil nag umpisa na kaming gumawa, gamit Ang karton ay nag drawing muna si abigail na mag drawing ng pakpak at tsaka ginupit, tamang tama lang ang laki nito at halos pantay. Tinignan ko ang picture na nasa papel Kinuha ko Yung carton na ginawang pakpak ni abigail at pininturahan ko ng kulay itim.

“Oui, Mommy! I drew something for you!” Tiningnan ni Carol ang hawak nitong papel—isang masayang pamilya, may isang babae, isang maliit na bata, at isang lalaking may matipunong katawan, pero ang mukha ay mukhang hindi nito nalagyan ng detalye. Napahigpit ang hawak ni Carol sa papel, ngunit pinilit niyang ngumiti. Alam niya kung sino ang lalaki sa drawing, ngunit hindi siya nagpaepekto.

Don't make things difficult for yourself. Kasunod noon ay isang cartoon sticker ng bugbog-saradong batang lalaki habang may batang babae sa tabi nito na galit na galit at may hawak na pamalo. “Pfft!” Hindi napigilan ni Nevaeh ang mapangiti.

Parang may kung anong humigpit sa dibdib ni Yvee. Napatingin siya nang matagal sa simpleng drawing sa papel. Apat na maliit na stick figure lang iyon at isang bahay na mukhang kubo lang na iginuhit ng bata. Pero sa simpleng guhit na iyon ay malinaw kung ano ang gustong ipakita ni Atlas. Isang pamilya.