Novel & Cerita Catastrophic In Tagalog

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Sambit ni Grethel May isang lagusan silang pinuntahan at mabilis silang nakapunta sa opisina. Pagkalabas nila sa lagusan ay bigla silang sinalubong ng itim na apoy ni Rhei. “MAG-INGAT KA NAMAN” bulyaw ni Grethel, kung wala silang barrier ay malamang patay na silang dalawa ni Dane. Nakita ni Dhirma ang kalagayan ni Dane, halos nag aagaw buhay na ito. “Bakit mo sinasagad ang sarili mo Dane?”

“Do you think I would impersonate someone?” “Hindi. Ikaw ba naisip mo?” “Ha? Ang alin?” “Malay ko sa 'yo. Ikaw mag-iisip.” Lalong kumunot ang noo ni Kaizer dahil sa sinasabi ng babae. Ang gulo kausap!

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.

Napakabilis ng pangyayari. The next thing I saw, Agustine was lying on the cold road. Bathing with his own fresh blood. Nangangatal akong napasalampak sa sahig at napaiyak. "No . . ." I barely managed to utter. He glanced at me weakly. Isang tipid na ngiti ang pinakawalan niya kasabay nang pagpatak ng kaniyang luha. "I . . . love . . . you . . ." he mouthed and his eyes closed slowly.

Ivy Mahigit isang linggo na ang lumipas ng mangyari ang insidenteng pangloloob ng takas sa bilangguan na tauhan ni Ka Tano. Takot na takot talaga ako ng panahon na yun. Akala ko mamamatay na ako sa kamay ng lalaking yun. Akala ko magagaya na ako sa mga napapanood ko sa balita na bangkay na lang natagpuan ng mga mahal nila sa buhay. Wala na akong nagawa kundi ang tahimik na umiyak at magdasal. At salamat talaga at dininig ng Diyos ang dasal ko. Dumating si Jeiz at iniligtas ako. Mabuti na lang talaga at walang masamang nangyari sa amin ni manang Sol. Nahuli din naman agad ang suspek.

sagot ng dalaga. “Is that so? Natutuwa ako kung ’yan ang mangyayari anak. We're just here kung kailangan mo ng advice namin,” nakangiti na wika ng kanyang ama. Nakahinga ng maluwang si Celeste. Akala niya mapapagalitan siya ng kanyang ama. “Salamat, Papa.” Nakangiti na wika ni Celeste. Nagpaalam na si Celesetino na magpapahinga na sa itaas. Tumango lang si Luna.

“Nasa bahay ninyo ako noon, naghahanap ng mga palatandaan kung nasaan ka, nang biglang may dumating na mga lalaking naka-itim sa driveway. May inilabas silang malaking puting kabaong at nagsimulang maghukay sa likurang bakuran ninyo, sa tabi mismo ng libingan ng tatay mo.” “Hinarap ko sila, kinompronta at ‘yung head security nila na sa tingin ko ay Calixto ang pangalan, kinumpirma sa’kin na kay Tita Diana nga ‘yung bangkay. Binalaan niya ako na manahimik na lang tungkol doon, kung hindi ay mapapahamak ako.”