Novel & Cerita Catastrophic In Tagalog

Kabanata 18 Madilim na ang langit nang nagpaalam na ako sa kanila. Hinatid ako ni Macy dito sa may South Falls kung saan nakaparke ang sasakyan ko malapit. "Mukhang uulan, Maia. Sigurado ka bang hindi ka na lang magpapasundo sa driver niyo?" tanong ni Macy. Umiling ako. "Hindi na. Lowbat na rin kasi ako at alam ko naman ang daan pabalik."

Singhal niya sa akin at dinuro ako sa sintido. "Bilisan mo dyan at hindi lang iyan ang trabahong naghihintay sayo!" Saad niya pa bago ako talikuran. Tikom ang bibig at tahimik akong umiiyak habang sinimulang hugasan ang nakatambak na mga hugasin. Isang buwan na mula noong sabay na namatay sa car accident sina mama at papa. Pumunta sila sa University na pinapasukan ko upang sunduin ako para sabay kaming pupunta sa Sagada ngunit sa kasamaang palad nabunggo ang sasakyan nila ng isang ten wheeler truck sanhi ng pagkamatay nilang dalawa. Sinisi ko ang sarili ko. Kung sana hindi lang ako nagpumilit na pumunta ng Sagada sana buhay pa sila ngayon. Kasama ko parin sila. Kasalanan ko kung bakit sila n

biglang sabat ng Daddy niya. Napalingon si Cataleya. Hindi niya napansin na naroon pala ang kanyang Ninong Santino. Natulala siya. Ilang segundo rin siyang nakatingin rito, hindi makakilos. Parang bigla na lang nawala ang inis niya nang makita niya ang ngiti ng ninong niya. Kakaibang kiliti ang naramdaman niya sa katawan. “Sorry, Cataleya. I didn’t mean what I said yesterday. Galit pa ba sa akin ang inaanak ko?”

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Nagkalat na ang mga malalandi sa paligid kaya kailangan nang gumawa ng mga eksperto ng gamot para mawala ang kati ng mga higad na 'to. "Who are you?" maarteng tanong ng babaeng mas makapal pa yata ang make-up kumpara sa encyclopedia na nasa library. "I am his girlfriend and he's my boyfriend." mayabang kong sagot sabay hawak sa braso ni Drake pero tinarayan lang nila ako na parang hindi sila naniniwala. "In case you're not aware of the word 'my' I just want to make a brief recap about how the word 'my' means in my statement. If we're going to take a look in our previous lesson during our high school days..." saglit akong napahinto at tinitigan sila isa-isa. Mga bopols yata 'to.

Masyadong masakit para sa'kin ang lahat at hindi ko na ata kakayanin pa kung may mangyaring masama kay Mama. Nagulat kami nung mayroong kotse na nagover-take sa harapan namin at dumiretso papunta sa amin. Dahil isang daanan lamang ay impossible na maka-daan ito sa gilid namin. "BRYAN IHINTO MO!"

It's Revenge time! "What the—" "Sinong pangit ha? Sungit?!" Sungit sungit nito! "Umalis ka diya—" "Ayoko! Hindi ako pangit!" Ulowl! Sa ganda kong to?! Baka higit sampung manliligaw na ang nareject ng beauty na to noh! Saan ka naman makakakita ng ganito kagandang dilag ngayong may zombie apocalypse ha?! "Pangit! Bumaba ka diyan."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”