Christmas Party In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

total nakapasa tayong tatlo, mag gimik naman tayo party lang celebrate lang dahil nakapasa tayong tatlo. "Tara magcecelebrate din ako dahil sa araw nato kakalimutan kona siya at hindi hindi ko nasiya babalikan! promise na promise hindi hindi na mangyayare ulit yun hindi nako magpapakatanga para lang sa isang lalaki na mommy's boy I can't imagine oh my god!! natatawang sigaw ni venice "yan ang bestfriend nakilala ko namen" saad ko

seryoso kong banta, binigyan siya ng masamang tingin, at iniwan siyang nakangisi pa rin. Siraulo talaga! Muli akong tumungo sa venue nila. Pero bago pa ako makalapit, napahinto ako nang makita ang kabuuan ng Christmas party. Mula sa gate ng village, kumikislap ang magkabilang gilid ng daan sa dami ng Christmas lights. Kahit ang mga bahay, may kanya-kanyang palamuti—may iba’t ibang hugis ng ilaw sa bakuran nila. Isang mansion pa nga ang may parang si Olaf sa harapan. Winter Season ata ang theme niya.

Malawak ang ngiting sagot ko sakanya. ["Pasensya ka na talaga ha, inaasikaso ko kasi yung birthday party ng mga bata e at saka may meeting din ako sa Pampanga ngayon, hindi ko naman sila p'wedeng isama kasi gagabihin na ako."] "Hindi mo kailangang magpaliwanag, Christelle. I told you ayos lang and I'm ecstatic that finally, makaka-bonding ko na ulit ang mga pamangkin ko. I felt like it's been ages since we last bond."

Gusto ko siyang gulatin. Bago ang Christmas vacation noon ay nakita ko ang isang maliit na box na dapat ibibigay ko noon kay Dindo. Nagdalawang isip muna ako kung ibibigay ko pa ba iyon sa kanya. Hindi na kasi siya yung dating kilala kong Dindo. Ngunit kung hindi ko naman ibibigay, baka masayang lang. Para sa kaniya naman talaga iyon kaya nang nagkaroon kami Classroom Christmas party at abala ang lahat sa paglalaro ng parlor games ay palihim kong inilagay iyon sa butas niyang bag. Mabilis ko lang na-i-shoot iyon dahil sa laki ng butas nito. Hindi niya napansin at alam kong huli na para ibalik niya iyon dahil natapos ang Christmas Party namin na hindi kami nagkatinginan o nag-usap man lang. I

sagot nito "Sure..ganito na lang....try kong daanan si Christopher sa opisina niya tapos didirecho na kami sa venue ng party mo. Of course, hindi din ako papayag na hindi ako makaattend sa party mo na iyan pero iyun nga lang, wala akong dalang regalo." nakangiting wika niya. "Ayos lang! Pwede naman utang ang regalo eh. Sige na..bye na muna. See you late, Kat." wika nito at kaagad itong nawala sa kabilang linya.

Sabi ko bago uminom ng wine na bigay ng waiter. “Huh? Masyado pang bata? You’re already 24, Catherine. Hindi mo ba naiisip na mag-boyfriend?” “No, ninang.” Napahinga ako ng maluwag nang magsalita si mama sa mic. Indikasyon na magsisimula na ang party. “Ladies and Gentlemen,” panimula nito. “Thank you for coming. We really appreciate it. Ngayon ay ipinagdiriwang natin ang aniversaryo namin ng asawa ko,”

The view caught my attention kaya naglakad ako patungo roon. I stopped right in front of the christmas tree saka pinagmasdan ang pag-ilaw-ilaw ng christmas lights. October pa lang at malayo pa ang pasko pero may ganitong dekorasyon na dito. Philippines do really have the longest celebration of christmas. It's already winter in Canada. Kapag winter, doon mo mararamdaman ang papalapit na pasko. But, we usually starts decorating kapag pumasok na ang month ng december. Hindi kasing excited ng pilipinas ang canada kapag pasko.

Thrizel's POV Nakarating na kaming party. Sa labas palang ay marami ng tao. Karamihan ay grupo-grupo sa p'westo. May umiinom, may sumasayaw sa dance floor at may kumakanta sa stage. Masyadong maingay. Kaming sampo ay sabay-sabay na pumasok. Nauna si Xia na sinasabi ni Rya na ito ang may kaarawan. Maraming sumasalubong sa kaniya para bumati. Ganitong event pala ang gusto niya, mayayaman nga naman.

It’s not like I have reach something already on top, but, at least now I realize na mas better na ako ngayon kaysa dati. Mayroon akong ilang mga tao na manood ng mga pelikula ngayon at ipagdiwang ang Pasko nang magkasama. Mayroon akong ilang mga tao upang pagtawanan, upang mag-away, upang kumain ng magkasama. At nang makita ko ang lahat ng ito ay natatawa na lang ako dito. Kasi feeling ko nakaligtas ako.

Yumakap ito sa kanya uli at sinuklian niya rin ito ulit ng mahigpit na yakap. Hindi niya maiwasang makaramdam ng kirot sa puso tila ba siya ang nasasaktan na sa murang edad ni Sophia ay nawalan na ito ng isang ina. Tila ba siya ang nasasaktan kahit hindi galing sa kanya ang bata. Ganyan ganyan din ang kanyang nararamdaman noong mawala sa kanila ang kanyang ama. Maswerte nga siya at may edad na ang kanyang papa bago lisanin ang mundong ibabaw. Samantalang si Sophia ay two years old pa lang ito. Maliit lamang ang alalaala sa kanyang ina. Bago pa siya umiyak sa harap ng bata ay tinanong niya ito ng tungkol sa sa eskwela. " baby how school? when is your Christmas party" pang- iiba niyang topic.