Class Picture の小説・ストーリー

Wala naman akong nakita do'n kundi puro mga picture. Ano bang klaseng picture 'to? Ang labo tapos colorless. Binaliktad ko ang phone nya, tsk local. Magkano kaya kung bilhin nila 'to? 1? or 2 thousands? So cheap. "Anong ginagawa mo?" Hindi ako makagalaw sa gulat na sa isang iglap, wala na ang phone ni Ella na kanina ay hawak-hawak ko. "Bakit ba pinakeke-alaman mo ang gamit ko!" Sgaw nito sa mukha ko.

sabi ni Winston, “ ahhh oo tama, may picture ako ng bagay na iyon,” sabay dinukot nito ang Cellphone at hinanap sa gallery ang Picture ng Hard Disk, “Manong ganito po ang itsura niya” Sabay abot ng Cellphone para mapakita ang Larawan ng Hard Disk, “ahhh Oo, tamah ka, may nag benta sa amin ng ganung bagay, bakit kanino ba yun?” sabi ng lalake sa kilohan,

Nakatakip din ang kaliwang kamay ko sa bibig ko. Paanong…paanong may ganoong lumabas na litrato? It looks like someone took the means to shot a picture. And it wasn’t just an ordinary photo. It was sensitive, intimate, and sensual. Kahit pa sabihin na medyo blurry, my face was clearly shown, people who knows me will recognize me for sure, there’s no doubt. Ako lang naman iyong kita doon sa picture. It leaves no door to choose for more options.

Mayroon ding litrato ng isang pusang natutulog sa tabi ng tindahan. Napatawa si Tyron. "You took a picture of a cat?" Napangiti siya. "Ang cute kaya. Di ka ba na-kyu-cutean?" Napangiti na lang si Tyron habang patuloy niyang pinapakita dito ang mga picture na nakunan niya. May litrato ng sunset. May larawan ng ulan sa salamin ng bintana. May larawan ng isang library nila doon sa school. At halos lahat ng litrato… Walang tao.

paliwanag ko naman. Gusto ko lang naman kasi sanang palitan ang picture ko. ‘Yong mga candid photos namin ang mga pinagpipilian ko kasi talaga. Pero kung magiging kapalit naman nito ang privacy namin, siguro ay mas mabuti na lamang na huwag na. “You can change your profile picture. I’ll change mine too.”

sabay lahad niya ng kamay. Tinaasan ko siya ng kilay. “Cellphone mo. Buburahin ko ang picture ko.” Humigpit ang yapos ko sa cellphone. I don't want to give it to her. Hindi lang iyon ang picture niya na mayroon ako. There are tons of unconsenting photos of her on my phone. But nothing indecent. Though the act seems like it… indecent it is. Napabuntong hininga ako at sumuko na lamang.

Mukhang abang na abang siya sa reply ko. Paulit-ulit ang paglunok ko habang hinihintay naman ang kaniya. Ngunit natigilan ako at natulala saglit sa screen nang i-react niya ng “HAHA” ang reply ko. Kasunod no'n ay may sinend siyang litrato. Medyo natagalan bago nag-loading ang picture dahil blangko pa ito. Pero nang bumalandra na sa akin ang laman ng picture ay para akong tinakasan ng diwa.

Kinuha niya ang cellphone niya at nagsimulang maghanap. “Wait…” Ilang segundo siyang nag-scroll. “Naku, bakit wala siyang picture dito?” “Oops, I forgot.” Napakunot-noo siya. “Na-virus daw ang cellphone ko at nacorrupt ang lahat ng file.” Kaya pati ang mga pictures nila ni Cami ay wala rin. Hindi ko alam kung bakit parang may kung anong kumurot sa dibdib ko.

Habang siya ay ilan beses pang napalunok bago tuluyan tiningnan ang picture ni Zena. Zena was brightly smiling on the camera while holding a goblet with a red liquid on it. Bahagya 'yon nakataas. But what makes her gasped is the fact that the woman in the picture is the same woman with Peter in the picture he sent five years ago. Hindi siya pwedeng magkamali sa bagay na 'yon.

Hinahayaan mong yakapin ka ng ibang lalaki kung may mahal kang iba? Pinindot ko yung camera, tumunog nang mahina yung shutter. May isang picture na malayo. Then isa pa, this time, close up na. Perfect. "Let’s see how Hiro reacts when he sees this." mahina kong sabi sa sarili ko, sabay ngiti ng malamig.