Coffee Lovers Quotes Novels & Stories

tugon ni Ezekiel, kalmado pero may banayad na ngiti. Nag-angat ng kilay si Xyra. “Not true. Coffee is an art. It’s an expression. Ako nga, depende sa mood. Sometimes latte, sometimes caramel macchiato. But you? Always plain.” Ngumisi si Ezekiel, umiling nang marahan. “Because consistency is better than mood swings.”

dagdag pa niya tapos ay ngumiti sa akin. Pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa ngiti niya. Tapos ang paraan pa niya ng pagsabi sa akin no’n ay sobrang mahinahon. “Uh, nabanggit ni Lou na naghahanap ka raw ng chocolate?” tanong ko. “Chocolates have caffeine and a very small amount of theobromine. It can keep me awake while working,” aniya kaya marahan akong tumango.

Starting today, ako na ang magiging Nanay n’ya. “Gusto mong magkape?”tanong nito. Tumango ako. “Tinanong mo pa ako ate, e adik ako sa kape” Natawa ito. “Mabuti naman dahil nakahanap ako ng coffee lover na katulad ko” Natawa ‘din ako sa sinabi n’ya dahil kahit ako nakahanap na ‘din ako ng kabonding mag kape hindi kasi mahilig sa kape si Cheery.

Napapitlag pa siya ng bigla itong tumikhim ng mapansin sigurong nakatingin siya dito. "Your coffee is here." Ini-abot ni J ang nag-uusok na kape sa kanya. Tila hinihila siya nito ng maamoy niya ang aroma nito na lalong nanonoot sa ilong niya. She loves coffee so much at isa ito sa hinding-hindi niya matatanggihan kahit pa siguro nasa gitna siya nang isang matinding antok.

Clueless. "W-what?" "Do I need to repeat what I've said?" Tumikhim ito bago tumayo. "Which one?" "The ugly waiter." I yawned again. The coffee didn't taste good. Anong klaseng coffee shop ba ito? "Bino?"

“Napadaan lang at nakita ko na parang masarap ang kape dito.” Napangiti si Jago, maya-maya ay dumating na ang black coffee niya. Tahimik pa rin silang magkaharap na naupo doon habang iniinom ang kanilang kape. Sa mga hindi nakakakilala sa kanila ay iisipin na mayroon silang coffee date. O mag-asawang napadaan lang doon saglit. “Kung hindi kita nakilala, I probably wouldn't like drinking this bitter, dark stuff.” biglang sambit ni Felicity, a deep feeling welling up inside her. Hindi alam kung nalulungkot ba siya.

Kumalat sa kwarto ang amoy ng kape—ang paboritong pour-over coffee ni Cosmo. Dahil hindi siya pinansin, hindi na rin nagtagal si Eloise roon. Pagbalik sa kanyang kwarto, tinawagan niya si Lander. Makalipas ang kalahating oras, nagmaneho siya papunta sa isang café kung saan sila magkikita. Maliwanag at elegante ang loob ng café, at tanaw mula sa bintana ang mga punong nagbibigay ng maaliwalas na pakiramdam.

Hindi na nito pinatapos pa ang sinasabi ko. "Yeah, coffee is good but not with milk," sabi nito sa akin saka muling bumaling kay Enrico, "From now on, ako nang magtitimpla ng coffee mo. Alam kong gustong gusto mo ang brewed coffee kaya marami akong biniling coffee beans." "Hindi ba nakakahiya saiyo na masyado kitang maabala?" Tanong ni Enrico dito. "Not at all, darling," sabi nitong diininan pa ang salitang darling. Napalunok ako dahil parang hiniwa niyon ang dibdib ko.

I smiled knowing the fact that Jim and I shared the same thoughts. I roam my eyes and started to think that wala lang might be everybody's reason to why they drink coffee at seven pm. Just like the guy at table four, biting the tip of his pen, wala lang; the girl who slaps the shoulder of the guy beside her everytime someone at their crack a joke, the customer who sniffs the brew of the expresso before taking a sip, the girl at the table five who taps the table using her index and middle finger at a constant rhythym; everybody seems to have their own wala lang.

We sat down outside the balcony habang humihigop ng kape. This time, I already put a robe on while Maximo is still half naked. “So, how does my coffee taste like?” I asked. Pinagtimpla ko kasi siya ng pure coffee. Mas healthy kasi iyon saka mas masarap. “I like it it’s bitter sweet, just exactly my taste.” ”Yep, coz I am sweet and you’re the bitter one.” Dagdag ko pa.