Cold Eyes Mga Nobela at Kwento

And it pains me to see those eyes turned cold now. Asher brows furrowed. Parang hindi ko na makita pa si Amber sa tabi niya dahil ang tanging nakikita na lamang ng aking mga mata ay aking buwan na tanging nagbibigay liwanag sa aking madilim na mundo kahit pa kasing lamig na ng north pole ang mga tinging pinupukol niya sa akin ngayon. I almost shiver at the cold treatment she's giving me. I bowed down my head as I walked down towards them. Her piercing cold gaze never left me in each step I took.

saad ko na may nakakaasar na ngisi kaya mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa 'kin. "I don't care, dahil sa amin lahat ako ang mahirap maging kalaban kaya ngayon pa lang binabalaan na kitang dumistansya ka bago pa 'ko tuluyan mapundi sa 'yo at baka ano pang magawa ko," pagbabanta niya ngunit nanatili akong nakatingin sa kanyang mga mata na kasalukuyang blangko. Ito ang dahilan kung bakit nahihirapan akong basahin siya, ang mga mata niya walang kahit na anong emosyong mababasa, his eyes are too cold to bear. I felt froze while looking at them.

Sa tagal ba naman kasi ng iyak ko, malamang ay mamamaga talaga ang talukap ng aking mga mata. Ramdam ko nga ang pamamanhid kanina, dahil nilalamig na talaga ang aking mga talukap. Kaya lang ay hindi ko naman matigil-tigil, dahil ayaw ko nga namang mugto talaga ang aking mga mata kinaumagahan. Effective rin naman ang cold compress kung tutuusin. Kaya walang problema sa akin, kahit na medyo mahirap ang proseso.

I can feel the cold feeling in my whole body at bigla na lang akong namanhid. I tried opening my eyes, but I couldn't. Pakiramdam ko ay lumulutang ako. I couldn't even hear anything, ngunit ramdam kong nasasaktan ako. Ramdam ko ang malamig na lupa sa likuran at hita ko. At nasisilaw ako sa maliwanag na buwan kahit nakapikit ako. "Aeris! Aeris! Fuck"

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Isa isa niyang tiningnan ang bawat taong nasa loob ng silid. Ngunit walang anumang emosyon ang mababasa sa kanyang mukha. Wala ang lambing. Wala ang init. Wala ang kabaitan. Ang naroon lamang ay isang malamig na ekspresyon. Napakalamig. Parang nagyeyelong karagatan sa kalagitnaan ng isang madilim na gabi. Ang kanyang mga mata ay tila walang buhay.

Ang kanyang kamay ay mainit, at ang init na iyon ay hindi lamang pisikal; ito ay simbolo ng pagbabalik, ng pagtanggap, ng pag-ibig na walang kailangan pang patunayan sa iba. Ngunit ang pinaka-importanteng bahagi ay ang aming mga mata. Ang dating lamig na nakikita ko sa kanya noon ay naglaho, pinalitan ng tahasang katotohanan. Sa unang pagkakataon sa mahabang panahon, nakita ko ang tao sa likod ng CEO persona—ang lalaking may sugat, may pangarap, may damdaming hindi maipaliwanag pero buo ang intensyon.

So, why am I in this situation again? “Ano bang pakialam mo?! This is my life! Wala kang pakialam kung sino ang patatawarin ko at hindi!” hindi ko na nakayanan. Pakiramdam ko ay para akong bulkan na bigla na lang sumabog. His jaw clenched at mas lalo pang dumilim ang abo niyang mga mata. I feel like there’s a storm forming inside his eyes. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko siyang ganito. He was always cold, emotionless and stiff. But now, I feel like he lost his cool, and he is giving me every emotion he had saved.

Natawa naman ako at niyakap siya, para akong may alagain na 4 years old. NANG muli naman akong magising ay maliwanag na ang kalangitan at mainit na ang sinag nito, masyadong naging masarap ang tulog namin ni Jaez kagabi dahil malamig ang panahon dahil sa biglaang pag ulan. Lumingon ako sa gilid ko kung saan bumungad sa akin ang gwapong mukha ni Jaez na mahimbing pang nakapikit.