Courageous Drawing Novels & Stories

Mahigpit na hinawakan ni Sevv ang papel at walang sinabi, ngunit nang makita ang hitsura ng kanyang kaibigan na nag-e-enjoy, nahulaan niya na para sa kanya ang drawing. Nakita niya ang mga painting ni Lucky. Dahil kailangan niyang maghabi ng mga handicraft araw-araw, madalas siyang gumuhit ng sample, kaya napakahusay niyang gumuhit.

Sa inis, kinuha niya ang lapis at sinimulang iguhit si Eldreed sa paraan ng kanyang malikot na imahinasyon. May malaking tiyan, bilugang mukha, manipis na buhok, at mga maliit na matang parang monggo na kumikislap sa kakaibang liwanag. Mabilis niyang natapos ang drawing at sinulat ang malalaking salitang "Eldreed" sa ilalim. Masaya niyang itinabi ang lapis, pakiramdam niya'y natupad ang kanyang paghihiganti.

Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?” Sa pagkakabasa ng mga salitang iyon at sa marahas na guhit ng hugis X sa ibabaw ng papel, mabilis na pumasok sa imahinasyon ni Adrian kung gaano kalaki ang tindi ng takot, pagdurusa, at kawalan ng pag-asa na hinarap ni Lia noong mga sandaling iyon sa loob ng kanyang silid. Paano nito nagawang dalahin ang ganoong klaseng napakabigat na parusa nang mag-isa, nang walang kahit isang salitang binitawan sa kanya?

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Pagbukas ng webpage, agad niyang nakita ang pangalang: “Callyx Herrera – Kinder-A – Featured Artist of the Week.” At ang naka-display sa taas ng article? Isang scanned copy ng drawing ng anak. Nasa gitna ang magkahawak na kamay ng mommy at anak, may araw sa taas, at sa ibaba ng artwork, nakasulat ang mga salitang, "My Home is My Mom." Napakapit siya sa dibdib. Sa baba ng larawan ay may caption na, "When asked to draw his family, Callyx said, 'It’s just me and Mommy, but we’re a complete team.'"

Sagot ko habang pinaglalaruan ang kutsilyo sa kamay. "Tulad ng? Dahil kahit kailan wala akong inaapakang tao!" Nagtataka niyang tanong. "What a great actor! Bravo! Isa sa mga nambully? Naging kalaban ko sa academics na binayaran ang guro para ikaw ang mag top 1! Ano, wala kang inaapakang tao? Isipin mo pa ang iba." "I-ikaw?" I got the idea of Hangandrew from the game, Hangaroo. And it was exciting to see a real person, hanging his neck on a rope and soon being killed! I smiled because of my genius idea.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

KABANATA 14 ㅤㅤㅤㅤ“TIGNAN mo mama, nag-drawing po ako! Drawing ko po ikaw, si tito Lorenzo, pati ako!” masiglang anunsyo ni Laurence bago nito ipinakita ang drawing nito sa kanya. Napangiti si Lorraine bago nya pinagmasdan ang drawing ng anak.

Tumawa lang ako at di na nagsalita. "Saan nagmana si Aera sa pagdrawing?" Tanong ni Ashna. "My mom." Simpleng sagot ni Karic. Napatango ako dahil akala ko nung una kay Karic. Hindi ko pa kasing nakita na magdrawing si Karic. Nang matapos na yung time lahat napanganga sa ganda ng drawing ni Aera. Tuwang tuwa naman ang anak ko na makatanggap ng maraming puri. Mas lalo itong natuwa dahil yung mananalo idi-display yung drawing sa malaking bulletin board.