Courage Drawing Novels & Stories

tanong ko, kahit alam kong hindi siya sasagot. I looked around the small space. May mga drawing sa dingding—puro mga madidilim na kulay. Isang malaking lalakeng walang mukha, isang babaeng may matutulis na kuko (si Charlotte, sigurado ako), at isang maliit na batang umiiyak. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, may isang drawing na naiiba. It was a sun and a moon.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

"Pero mas masakit nung nawala ka. Kaya okay lang 'to." ​Art opened his sketchbook. He tore out a page and handed it to Atticus. ​It wasn't a dragon this time. ​It was a drawing of a man in a suit, with a superhero cape added on the back. The man was holding a shield, protecting two smaller figures. ​Sa baba, may nakasulat sa crayon: MY HERO. ​Atticus stared at the drawing. His jaw tightened. He tried to hold it in, but he couldn't.

At doon bumuhos ang lahat ng pinipigilan niyang ilabas: Ang guilt. Ang regret. Ang fear ng completely losing Mia. Ang longing to be chosen again. Ang hope… kahit maliit. His strokes were messy at first. Pero habang tumatagal, nagiging firm, nagiging focused, nagiging totoo. He wasn’t drawing for work. He wasn’t drawing for the gallery. He wasn’t drawing to impress anyone. He was drawing to breathe. And before he realized it… He drew Mia.

Then we walked out of the room. Conrad was in the living room. He was sitting on the floor, surrounded by crayons and paper. He looked up when we walked in. “Bakit hindi ka pa natutulog?” tanong ko. "Daddy! Mommy! Look at my drawing!" He held up a piece of paper. It was a family portrait. Three stick figures. One big. One medium. One small. "Who is that?" I asked. "That's you, Mommy. And that's Daddy. And that's me."

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

bulalas ni Candy habang tumatakbo papalapit sa aming dalawa habang nakabuntot naman sina Marsh at Mallow na hawak din ang kani-kanilang mga papel. Agad namang nagpunas ng kamay si Cindy bago kunin ang papel mula kay Candy. Nakisilip din ako at hindi ko napigilang ngumiti dahil nakita ko na naman ang drawing nito na kagaya kanina na stickman na babae na nakasuot ng dress at may suot na malaking fairy wings sa likod habang may hawak sa isang kamay na sandok at sa kabila naman ay kawali.

May hawak siyang lumang notebook—sketchpad ito ni Callyx mula pa noong apat na taon siya. Binuklat niya ito. Karamihan ay drawing lang ng mga ulap, puso, at superhero. Pero sa isang pahina, may drawing ng isang lalaking nakaupo sa couch. Katabi ang isang batang lalaking may hawak na toy car. Hindi niya maalala kung kailan ito iginuhit ng anak. Pero ang caption sa ilalim ng crayon drawing ay—“I dream of him.”

Sunod kung kinuhang picture ng may lima na tao, kasama ang mga magulang ko. "Yang nasa gitna na lalaki't babae, yan ang mga magulang namin ni Courage." Kaya pala may hawig sa kanya yung lalaki at tong babae, siguradong ito ang ina nila, may kawig kasi kay Courage. "At sino naman tong isa na nasa gilid?" Siya lang kasi ang walang kapareha at medjo nasa likod siya nong apat.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.