Creative Shots For Graduation Novels & Stories

I was never fond of the public display of affection, but with Deon, I am always willing to make an exemption. TODAY WAS MINE, Chadleen, and Ross’ special day at the Institute of Magis. Ngayong araw kasi magaganap ang graduation naming tatlo and the most awaited moment where we can get our most sought-after diploma and reward from magic school – our wands. Unlike my previous graduation in the mortal world, mas masaya ako ngayon at excited kasi nga ay in better terms na kami ni Deon at may plus one pang family member. I was just so happy that I kept inwardly squealing while we were still preparing for our special day.

"Cza, naiintindihan kita. Ako nga rin, kung p'wede lang na hindi na muna ako kumayod lalo na ngayon at malaki na ang tiyan ko. E, kaso, kailangan ko pa rin tuparin ang ipinangako ko kila nanay na gagawin ko ang lahat para sa kanila. At mapatapos ko man lang si Roselle ng kolehiyo ay okay na ko." "Hay, alam mo, kaya bilib ako sa'yo, e. Kasi napakaresponsable mong anak at kapatid. E, partida-- buntis ka pa niyan, hah?" "Oo nga, e. Mabuti na nga lang at malaki ang toga dress natin sa graduation kaya hindi 'to mahahalata sa graduation pictorial natin." "Ay, oo nga pala malapit na ang pictorial natin, 'no? Teka, may mag-aayos na ba sa'yo? Kasi kung wala, ako na lang."

Napakaganda ng mga puno doon at mayroon din silang infinity pool. Nang pumasok kami sa malaking gusali ay nakita ko agad ang larawan nina Lolo, Lola, Mama, at Kuya Aaron. Napahinto ako nang makita ko ang pinakagitnang larawan. “Ma, how did you get this?” May isang malaking frame doon at ang nakalagay ay graduation photo ko sa UST. “Sabi ng Lolo mo, napakaganda mo sa uniporme mong iyan. Kaya iyan ang pinili niyang larawan na inilagay sa malaking frame.”

Mas mabuting mamaya na lang kasama siya. Walang pagpipilian ang kaibigan ko kun’di si Reagan ang hatakin. Kung makanguso si Adi ay parang ang laki ng pinagdamot ko sa kaniya. Bago mag-umpisa ang graduation, nagpapicture na kaming dalawa. Pero para sa ikatatahimik niya, magpipicture kami mamaya kasama si mommy. Lalo na’t parehas kaming may hawak na diploma.

saad niya habang naka-pout. Napangiti na lang ako, Tsk. "Tsk, Ang kulit! Oo na!" sagot ko sa kanya at kita ko ang lapad ng ngiti niya, Ngiting tagumpay. Tsk." "Yey!" ***Graduation Party at the Luxurious Hotel and Resort*** QUINLEE'S POV "Whooaaaa! Cheers!" Halata at kita ko sa mukha ng mga tao dito ang saya at ang excitement sa mga mukha nila.

I looked at myself at maayos naman ang itsura ko kasi nag make up na ako sa bahay. Inilibot ko ang paningin ko at nakitang may dumating na bakla na mayroong dalang make up box. Malamang isa siyang make up artist, pwede pala 'yon? Grabe naman. Graduation picture lang naman 'to bakit kailangan may make up artist—

Nagbabasakali pa rin akong makita siya kahit ngayong araw lang dahil graduation namin. Tinawag na ang pangalan ko upang kunin ang awards na natanggap ko. I graduated with a flying colors. Masaya ako kasi na-maintain ko ang grades ko hanggang sa nag-college ako. Habang naglalakad paakyat ng stage, si Kaisha ang iniisip ko. Hindi ako sigurado kung pupunta ba siya, pero panatag pa rin ang loob ko na makikita ko siya ngayong araw dahil graduation namin. Ito ang pangarap naming dalawa - ang makapagtapos ng pag-aaral at masuot ang itim na toga.

“Congrats sa graduation mo!” Binasa ni Eclaire ang chat mula kay Kenneth. Mabilis na gumuhit ang ngiti sa kaniyang mga labi habang nag-iisip ng sasabihin pabalik. April 2, 2027. Araw ng byernes at graduation ni Eclaire. Nakasakay na ang buong pamilya niya sa isang SUV papunta sa kaniyang eskwelahan. Sa schoolgrounds gaganapin ang mismong graduation ceremony at sa school gym naman ang party. Sa loob ng kaniyang toga, suot na niya ang dress na pinili niya noong nakaraang linggo at silver na three-inch stilettos. Wristwatch, hikaw, at necklace na iisang kulay – diamond stud na may silver embellishment.

Ang aking mga mata ay 'di magkaugaga sa pagkilatis at katitingin sa mga bagay na nakapagpapakinang ng aking mga mata. Ang gaganda ng mga gamit. Sa isang tinginan lang, masasabi mo na talagang may taste sa arts ang gumawa at pumili ng bawat disenyo, bawat ukit ng mga nakakurbang bahagi ng poste at mga pader ay nakamamangha, 'di nakasasawang pagmasdan. "Anak, congratulations." maligayang sambit ni mama. "Ma, 'di ko pa po graduation." natatawa kong pasaring.

But when I passed by Photoshop, where the University of Polaris is a frequent customer for graduation pictorials, and I saw her graduation picture displayed there, I had a copy made as a keepsake from her. Proud na proud ako sa kaniya... Sayang lang dahil hindi ko na nasabi sa kaniya noon kung gaano ako ka-proud... "May copy ako ng mga graduation pictures mo, Elle..." "Oh... Talaga? Nice..." Natawa siya pero lukot pa rin ang mukha dahil sa pagkamangha at iniaatras na mga emosyon. Muling napabaling kay Mommy ang atensiyon namin nang magsalita ito.