Creative Shots For Graduation Novels & Stories

Sabi ko habang hinihimas ang tiyan ko. Wala pa naman akong ibang nararamdamang kakaiba. Katulad ng mga napapanuod kong videos sa epbi, nagkakamood swings o dikayay weird cravings sila. Medyo advance ba ako? Kinakabahan lang. Araw ng lunes ngayon at ngayon din ang release ng toga na gagamitin namin sa graduation namin na gaganapin sa biyernes. Excited?

Tinignan niya ito. Nagpadala pala ng mensahe ang kanilang school instructor. Ani pa nito, kailangan niyang gumawa ng isang manuscript para sa outstanding graduates. Ito iyong babasahin sa Graduation Ceremony. Walang siyang ideya kung ano ang gagawin, kaya nakipag-usap siya sa kanilang guro. Kasama na rito ang entry point at ang katawan ng manuscript. Pati na halimbawa na ang kanyang life experiences. Tinatanong niya rito kung okay lang.

Higit na napakalayo nito kumpara sa ama niya—sa lalaking rason din kung bakit narito ito ngayon. Masayang celebration ang inabot namin pagkatapos naming makauwi galing graduation ceremony ko. Masayang celebration naman ang kanilang i-pinadiwang, pagkatapos nilang umuwi galing graduation ceremony. Kaya gano’n na lang kaatat ang mga kaibigan at ka-trabaho ni Celine ng malaman ng mga ito na graduation na niya. Hindi na makapagpigil ang mga ito at agad na nagyaya ng inuman para sa lahat.

Hindi nga rin sila pupunta sa party mamaya. "Babe.” I looked at Dwight and held his hand. "You okay?" "Yeah," mahinang tugon niya. "Hey, you should smile. It's your day." I poked his cheeks and cheered him up. We were now in his house together with his friends. They held a party for him. Nahuli kasi ang graduation niya. Si Marco ang nauna, he was a graduate of Fine Arts. When I heard about it, I couldn't believed that he's into arts because he didn't look like someone who was so invested into it, lalo na noong pinakita niya sa akin 'yung artworks niya.

Ilang groupie ang nakunan namin, daddy ni salem ang naging photographer namin dahil siya ang may hawak ng camera ni salem. Sa wakas, nakalaya na rin kami sa rehas ng kolehiyo at tatahakin na namin ang totoong buhay. •• Pagkauwi ko sa totoo kong bahay, binuksan ko ang cellphone ko at pagtingin ko sa f******k laganap ang mga creative shots mula sa graduation pic namin; Lance Sebastian Jimenez Huwag na mag creative shot, empi shot agad! Niccolo Rodriguez Nuevo

na matapang. May mga makukulay na lobo na nakatali sa magkabilang gilid ng banner. Sa mga bintana, at maging sa mga gilid ng hagdan. May malaking cake sa kanang bahagi ng sala, sa ibabaw ng cake ay may imahe ng graduation hat at nakabalot na scroll.

May mga picture rin kami na kasama ang mga boyfriend namin. Pagkatapos ng graduation ay nag-iyakan ang karamihan dahil graduate na daw sila ng Senior High School. Ang saya saya dahil magiging college na kami, panibagong paglalakbay na naman ang tatahakin namin ngayong mag college na kami. Umuwi kami sa Aragon Village pagkatapos ng graduation. Nagtipon tipon ang mga kapit bahay namin para sa celebration, may nga tarpaulin din na may picture namin at may nakasulat na Congratulations!

Agad kong hinablot ang wallet niya mula sa kaniya at laking gulat ko ang bumungad sa akin—my graduation picture. Namuo ang luha sa gilid ng mga mata ko, habang tinitingnan ang picture kong nakasingit sa wallet niya. What the hell is this? Paano siya nagkaroon ng picture ko? Sa pagkakaalala ko, wala naman akong pinagbibigyan noon, at ang tanging nilagyan ko lang ng graduation picture ko ay ang resume na ipinasa ko sa LMC. The rest, kasi ay in-attach ko lang sa print out.

"Congratulations, Batch 2022 sa pagkumpleto ng mga kinakailangang academic credits para matapos ang inyong Bachelor's Degree. At ngayon, sa bilang na tatlo, puwede niyo nang itapon ang graduation hats niyo sa ere... Sa bilang ko--- isa, dalawa, tatlo!" Nagsigawan ang lahat ng estudyante habang itinatapon ang mga caps nila sa ere. Ang pagtapon ng caps sa ere ay sumisimbolo sa pagtatapos ng isang kabanata sa buhay ng isang graduate. Pagkatapos ng graduation ceremony, niyakap nang mahigpit nina Kyle at Mira ang isa't isa at nagbigay ng matamis at mabilis na halik. "Ang perfect naman nun, guys! Nakuha ko 'yung moment na 'yon!" Nakangiting sabi ni Mr. Andrada, habang ipinapakita ang cellphone niy

Halos daan-daan ang litrato, at iisa lang ang subject… Si Evander Hudson… May larawan siya na naka-uniform, batang-bata pa, nagsasalita sa harap ng flag ceremony. May larawan sa basketball court—pawisan, tumatalon, kita ang jawline sa ilalim ng araw. May graduation photo—nakasuot ng toga, seryoso pero gwapo pa rin. May mga larawan sa business events—pormal, kalmado, malamig ngunit maganda ang tindig.