Curious In Bisaya Novels & Stories

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Kumurba naman ang labi nito dahil sa gulat, hindi makapaniwalang nakatingin sa'kin. “Ohh, sorry. Hindi ko alam na hindi ka pala maalam makaintindi ng english. But I'm curious why? I mean, bakit hindi ka maalam magkaintindi ng English? Sa itsura mong 'yan mukha kang mayaman. Napaka ganda ng kutis mo.”

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Pero agad akong nag-isip ng maaring rason, siguro'y epekto lang ito ng pregnancy niya kaya ikinalma ko nalang ang sarili ko. "So anong gusto mong kainin, langga?" malumalay kong tanong. I want to be sweet with her. I want to show her that I'm serious. I used the word langga kasi I find it sweet, I find this bisaya word so sweet. Since we are both raised in province nung mga bata pa kami.

Panaginip naglaho't natunaw Nguni't nar'yan ka pa rin Hoooh…. Paraluman, ikaw ay akin Sa bisang lakas Ng purong pag-ibig O kay ganda O kay gandang mag-alay sa'yo O kay ganda O kay gandang mag-alay sa'yo Binibini kay ganda Ohhhh.. "Nagustuhan mo ba ang surprise ko sa'yo, Chocolate?" nag alangan tanong nito tila nahihiya at namumula ang mukha na parang kinikilig.

"Pulubi kaba talaga?" "Kasi sa dami ng turista na gumagala dito tapos papalit-palit pa ako ng lugar e, natutuhan ko na ang ibat-ibang salita. English, bisaya o ilocano." Paliwanag nya kaya napatango ako. "E, bakit malinis ka?" "Kapag ba pulubi required madumi?" Tanong din nya sakin. "Ewan," napakibit balikat ako. "H-hindi siguro?"

Tanong ko sa kaniya. Tumingin siya sa akin saka ako tinaasan ng kilay. "Why would I?" Masungit niyang tanong sa akin. Napaisip ako. Oo nga naman? Pero di ba siya na c-curious? "Wala naman, ayaw mo bang malaman? Para sana fair. Pero okay. Di naman ako mahalagang tao kaya sino ako para ma curious ka diba?"

Tahimik si Alejandro sandali. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin. “At first?” sabi niya. Tumango ang ama niya. “At first.” Bahagya siyang ngumiti. “Curiosity.” Napakunot ang noo ko. “Curiosity?” ulit ng ama niya. “Yes.” “Curious about what?” Hindi inalis ni Alejandro ang tingin sa akin nang sumagot siya. “Her.” Hindi ko inaasahan ang sagot na iyon.

Agad siyang tumango. "May gusto ko pong malaman. Ilan para lang mapawi ang curiosity ko po, at ilan para makakuha ng impormasyong makakatulong para masolusyunan ko ang isang bagay po. Kaya sana po makipagtulungan kayo." Tiningnan niya ako na parang namangha siya sa sinabi ko. Ngunit tumango pa rin siya. "Kilala n'yo po ba si Mommy?" Tumango siya.

He looked so mad. "Nabuang na ka? Nganong mutabok man ka nga dili magtan-aw? Kolera m**i-ang kalakiha! Bisan ug unsa pa ka ka-dato, dapat kabalo gihapon ka mutabok!" (Nababaliw ka na ba? Bakit tumatawid ka ng hindi tumitingin sa daanan? Tangina naman oh! Kahit gaano ka pa kayaman, dapat marunong ka paring tumawid!) Lalo akong hindi nakapagsalita. He is speaking using the bisaya language and I don't have even a single idea kung ano ang sinasabi niya. But based on his expression and the way he spoke, alam kong galit siya.