Cute Notes Novels & Stories

Walang pangalan ng sender, pero may nakasulat na maikling note sa ibabaw: “Para sa almusal mo. Huwag mong itatapon.” Binuksan ko ang kahon. Laman nito ang iba't ibang klase ng prutas, mamahaling cold-brew coffee, at ilang set ng imported na mga de-lata. Alam na alam ko kung kanino galing ito. Ang paraan ng pagpili ng mga brand at ang malinis na sulat-kamay sa note—kay Caleb. Kahit na tinapon ko ang card niya kagabi, mukhang wala siyang balak na sumuko na lang basta-basta.

Naupo ako sa katapat niyang sofa but then he placed his tote bag in the center table and started taking out some notebooks and folders. “Ano ‘yan?” “Graduate with higher grades so Riley won’t make fun of you.” Nanlaki ang mata ko ng ilapag niya sa harapan ko ang isang malaking notebook at buklatin ‘yon. Nakita ko ang notes and reviewers na mas madali kong mauunawaan! “Oh my—“ Naitikop ko agad ang bibig at kinuha ‘yon. “That’s my notes from a few years ago—“ I stopped when I smudged the writing and it was smudge that means it’s bago pa.

Mas lalong gumanda ang umaga niya nang makita ang nakasulat sa salamin ng kanyang banyo. " Good morning beautiful. I got to go. See you in the drop off. Miss you.", note ng binata kung kayat walang pagsidhan ang kanyang saya. Tyron is too sweet and she can't help not to be carried away. Nakangiti pa niyang sinundan ang drawing nitong heart sa ibaba ng note. Napa "Yay!", pa siya dahil sa sobrang kilig.

Hingal na hingal na ako sa kakaabot ng mga notes ko pero matangkad siya at inilalayo niya pa sa akin. “Just give back my notes, please.” Hinihingal kong sabi at nagmamakaawa na ibalik na niya. “Roux, you just have to tell me what these are. Yon lang. Ayaw mo? Edi—“ mas nanlaki ang mga mata ko nang umakto siyang pupunitin ang mga notes ko. “Those are the time and death of people!” malakas kong sigaw.

sagot naman niya kaya marahan akong tumango at umupo na sa silyang nasa harap niya. “Ano ang sinusulat mo?” tanong ko at tumingin pa sa nakasarang notebook. Ang ganda ng disenyo ng notebook na iyon. Medyo makapal iyon, tapos ang front at back cover naman ay may pinaghalong kulay ng berde at itim na parang abstract. “I’m just documenting some of the things that I want to remember someday,” nakangiting sagot niya kaya marahan ulit akong napatango.

I look haggard yesterday kaya hindi na ako pumasok. Binuksan ko ang isa pang notebook. I frown, biology notebook 'yon at lahat ng notes ay may drawing such as the evolution of man and the molecular biology. "Drawings mo?" I can't help but to asked. She nodded. "A-Ahm, kung masyadong magulo ang notes pwede ko siyang ulitin." "Magulo pa ba 'to?" I sarcastically asked. "So-Sort of," she answered cautiously. "Thanks." Tinanggap ko 'yon, atleast hindi na ako mahihirapan na maghanap ng notes.

May binili naman kaming mga chichirya kahit papaano habang nag-aaral. Madaling intindihan ang notes ni Louella lalo pa at may mga comment pa ‘yon sa tabi para mas maintindihan. Maganda rin ang sulat niya at iba’t iba pa ang kulay depende kung gaano kaimportante ang details na nakasulat.

“Wait, kuha lang ako ng lalagyan.” Pag-alis ay sinilip ni Mika ang laman ng paperbag at may napansin siyang maliit na note. From: E. Hope you like it, enjoy! <3 To: My vitamin C. Natakpan ni Mika ang labi sa nabasa pero nang mapansin na pabalik na ang kaibigan ay mabilis niyang binalik ang note sa loob na parang walang nangyari. Pagkatapos ilapag ang kinuhang pinggan at mangkok ay kinuha ni Caitlyn ang paperbag sabay lukot para itapon sa basurahan nang magreact si Mika.

May pulot-puno na synergy ako sa loob: sarili ko, pamilya ko, komunidad, at music. May bagong kanta ako. Tentative title: “Between Notes and Home.” Kumbaga—isang recollection ng memory chorus at dynamic balance. Una, isusulat ko siya sa notebook, ire-record, idodokumento. Pero ngayon, umaakyat siya sa stage—patuloy ang unwritten crescendo ng lahat ng musicians sa paligid ko.

"Hmmmm… ano kaya ‘to?" Lumapit ako at binuksan iyon. May laman itong pera. Kasama nito ang isang maliit na note. "Ang sarap mo pa rin talaga, Kaye. Pinkish, matambok, makinis at malambot. Deliciousooo…” Napapikit ako. "Manyakis ka talaga kahit kailan!" Napailing ako habang inilalagay ang sobre sa drawer.