Daddy Long Legs Novels & Stories

Masiglang dagdag nito. “But I don't want any man to come into our lives. I want to see my daddy. My real daddy. I'm curious about who he is. I want him to be the one who will love, care for, and protect us from anyone, just as any father would do for his family.”

Gusto niya nalang lumabas ng kotse pero sa tuwing tinitignan siya ni Anton ay tila napapako ang buong katawan niya na para bang pagmamay-ari na talaga iyon ng lalaki na handang sumunod sa ano mang gusto nito. Dahan-dahang lumapit si Anton sa kanya at naramdaman niya ang labi ni Anton na dumikit sa labi niya, mas lalong nanlaki ang mga mata niya. Mabilis niyang tinulak ang balikat ni Anton. “Anton, ano ba?!” sigaw niya. “Your father? Are you sure you’re okay with calling me your Daddy?”

"What is your name?" Kaagad kong nilingon ang pinanggalingan ng mababang boses ni daddy. Bumalik na pala siya at hindi na itim na coat ang suot niya kun'di puting polo na mahaba rin ang manggas. May itim na necktie pa siya na maluwag na ang pagkakatali. Ang nakaagaw ng atensyon ko ay ang laki ng katawan niya. Mas malaki ang katawan niya kumpara roon sa picture nila ni mama. Parang lagi siyang nag-e-exercise kaya batak ang mga muscle niya!

Curious, I moved a little closer. Then I heard it. "My daddy is very handsome." Nanlaki agad ang mga mata ko pagkarinig ko niyon. Oh no. "My daddy is also very tall." Mas lalo akong napahawak sa noo ko. "Aurielle..." mahina kong bulong. Pero hindi pa siya tapos. "He wears suits and he's good at talking," dagdag niya, pinagyayabang ang daddy niya. One of the little boys frowned. "How do you know?"

Garalgal na ang tinig nito. He just closed his eyes tightly, at inihanda ang sarili. Kapag ganitong nagta-tantrums ang anak, isa lang ang makapagpapatigil dito... ang baliw niyang kaibigan, si Drake. "D-daddy..." Hinagod niya ang likod nito. Hindi na matapos-tapos ang pagtawag nito ng daddy. Alam niyang ilang sandali ay aatungal na ito.

Ramdam kong walang suot si Daddy ngayon, at alam kong tanging boxer brief lang ang tanging telang nasa katawan niya. Napasinghap ako sa nangyari, tamang-tama kasi sa hiwa ng pwet ko ang bukol niya. Inamoy-amoy ako ni Daddy sa leeg at para siyang adik na tanging amoy ko lamang ang makakapAwi nito.

“With Senna.” Parang biglang nawala ang hangin sa buong silid. Napatingin sa akin si Cassandra. Si Daddy naman ay ilang segundong hindi nakapagsalita. “Nagpapatawa ka ba?” tanong niya pagkatapos habang tumatawa nang walang saya. “I’m not,” sagot ni Lucien. Tumayo si Daddy. “Hindi na bahagi ng pamilyang ito si Senna,” mariin niyang sabi habang itinuturo ako. “Itinakwil ko na siya limang taon na ang nakalipas.”

Tumango si Noah, “Kaya sabi ko kay daddy at mommy, gawa na sila ulit.” At doon, parang may malamig na hangin na dumaan sa dibdib ni Damien. Napakunot ang noo niya, pero hindi dahil sa galit—kundi sa bigat ng katotohanan. Ang “daddy” na tinutukoy ni Noah ay hindi siya. Hindi ang tunay niyang dugo. Kundi si Jacob—ang lalaking isa ding dahilan sa pagkawala ng lahat ng dapat ay kanya.

Bago pa niya matapos ang iniisip, biglang may maliit na batang babae ang tumakbo papunta sa kanya. “Ate!” Nagulat siya. Napayuko siya sa bata. “Yes?” “Pwede pong pakibigay ito kay Daddy?” Iniabot ng bata ang isang pulang lobo. Napangiti si Alliyah. “Nasaan ang daddy mo?” Itinuro ng bata ang isang matangkad na lalaking nakatayo ilang metro ang layo habang kausap ang isang matandang lalaki.

Ang lalaking dati niyang pinanindigan, siya ring dahilan ng pagbitaw niya. Tahimik niyang kinuha ang maleta at huminto sandali bago lumabas. “Si Mommy na ang bahala sa inyo,” mahina niyang bulong habang hinahaplos ang tiyan. Sa gitna ng lahat ng sakit, doon niya naramdaman ang kakaibang lakas. Pinangako niyang bibigyan niya ng mas magandang buhay ang kanyang mga anak, malayo sa kasinungalingan, malayo sa panggagamit.