Dandelion In Tagalog 소설 & 이야기

Kundi may halong kakaiba na hindi ko na talaga maipaliwanag kung ano ang kahulugan. Muling nagtama ang aming paningin ni Xylon. Nakaismid si Dalia sa kanyang tabi ngunit hindi ko na halos pansinin dahil sa tagaktak ng pawis na nakikita kong dumadaloy sa noo ni Xylon. "Magandang araw sa inyong lahat!" Binasag ng isang maarteng boses ang kung anoman ang namamagitan sa gitna ng kinalalagyan ko. Napalingon ako kung saan nanggaling iyon.

“Ang bulaklak na ‘to, kaya mo bang iligtas?” Mabilis na ininom ni Angeline ang gatas at mabilis na kinain ang tinapay habang sinasabi nang may naiiyak na mukha, “Ito ang Ghost Orchid, ang pinaka-maselan na klase ng orchid. Ang mga kamay ko ay pasmado. Hindi ko man lang mapanatiling buhay ang isang pawikan, kaya ‘wag mong asahan na kaya kong buhayin ang maselan na bulaklak na ‘to.”

At sinabi ko iyon sa sulat! "Star, alam ko hindi madaling paniwalaan! Mahirap! Oo! But I know my heart clearly kesa sayo! Alam ko kung mahal kita o hindi! And I love you, Star! Mahal na kita! And I can give up Angel! I know it is so foolish of me to do! Tarantado na ako kung tarantado! Pero hindi ko alam, eh! Masaya na ako sa'yo! And I want you in my life hindi lang sa sulat, kundi gusto kitang makilala! Please, Star, kung nagkamali man ako sa nararamdaman ko, let's figure it out together! Tulungan mo ako! Dahil hindi ko na maiwasan ang di ka isipin!...Mahal na kita!"

Achilles Dali kong sinuot ang binigay na dress sa akin ni Clarisse, ito ay gawa sa manipis na tela na matingkad ang kulay na puti dahil ito lamang ang simpleng bestida na binigay niya sa akin dahil ang ibang bestida ay sobrang ganda ngunit nakakahiya naman suotin dahil andito lang naman ako sa mansion. I wear her 3-inch heels and put some powder and lip tint. Ito lamang ang mayroon akong pang-ayos dahil hindi ko naman alam paano mag-make up.

Pansin ko rin ang isang lalaking kasamahan niya. Kaagad ding tinanggal ni Ligen ang kamay niya pagtapos. "I'm Dather Saldimonde. I'm the second Octapetala next to Ligen. It's nice meeting you. Shitarika, right?" pagpapakilala niya sa sarili niya. Natango na lang ako nang bahagya nang tanungin niya ang pangalan ko. Mukha siyang mabait. Hindi seryoso tulad ni Ligen. Maporma rin siyang kumilos. Medyo mas magaan ang pakiramdam ko sa kaniya kahit Octapetala siya.

Tahimik lang kami sa byahe while vibing into a music, medyo malayo rin ang mall mula sa bahay namin kaya pati ako ay nakatulog na rin. "Mommy, wake up." Gising sakin ni Xavi. "Why?" Antok na sabi ko. "There's a delivery for you, look it's dandelion." Sabi nya bago iabot sakin ang isang bouquet of dandelions, unique.

Ang bouquet ay binubuo ng mga Black Dahlias at Dried Eucalyptus, mga bulaklak na sa sining ng plorya ay sumisimbolo sa pagtataksil, babala, at sa nalalapit na pagtatapos. Sa gitna ng mga itim na dahlia, may isang maliit na sobreng pula. Kinuha ito ni Lucius at binuksan. Isang pangungusap lang ang nakasulat sa loob, sa pamamagitan ng mga letrang ginupit mula sa dyaryo: "The harvest doesn't wait for the flowers to bloom. Enjoy your last sunrise in Laguna."

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

POV: Dahlia "Tama ba ang disisyon ko? tama ba?" pabalik balik siya paglakad sa kwarto niya "Oo.. tama.. tama siguro... hindi. mali yun... maling mali. Hindi dapat ako pumayag. Alam mo Dahlia gaga ka talaga!" Nakaharap siya sa salamin habang kausap ang sarili. "Hoy bulaklak na tuyo!" ginulat siya ng kaibigan. Si Amihan ang kaibigan niyang sobrang rupok. "anong ipinagsisintir mo diyan?"