Dandelion In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Achilles Dali kong sinuot ang binigay na dress sa akin ni Clarisse, ito ay gawa sa manipis na tela na matingkad ang kulay na puti dahil ito lamang ang simpleng bestida na binigay niya sa akin dahil ang ibang bestida ay sobrang ganda ngunit nakakahiya naman suotin dahil andito lang naman ako sa mansion. I wear her 3-inch heels and put some powder and lip tint. Ito lamang ang mayroon akong pang-ayos dahil hindi ko naman alam paano mag-make up.

Pansin ko rin ang isang lalaking kasamahan niya. Kaagad ding tinanggal ni Ligen ang kamay niya pagtapos. "I'm Dather Saldimonde. I'm the second Octapetala next to Ligen. It's nice meeting you. Shitarika, right?" pagpapakilala niya sa sarili niya. Natango na lang ako nang bahagya nang tanungin niya ang pangalan ko. Mukha siyang mabait. Hindi seryoso tulad ni Ligen. Maporma rin siyang kumilos. Medyo mas magaan ang pakiramdam ko sa kaniya kahit Octapetala siya.

Tahimik lang kami sa byahe while vibing into a music, medyo malayo rin ang mall mula sa bahay namin kaya pati ako ay nakatulog na rin. "Mommy, wake up." Gising sakin ni Xavi. "Why?" Antok na sabi ko. "There's a delivery for you, look it's dandelion." Sabi nya bago iabot sakin ang isang bouquet of dandelions, unique.

Ang bouquet ay binubuo ng mga Black Dahlias at Dried Eucalyptus, mga bulaklak na sa sining ng plorya ay sumisimbolo sa pagtataksil, babala, at sa nalalapit na pagtatapos. Sa gitna ng mga itim na dahlia, may isang maliit na sobreng pula. Kinuha ito ni Lucius at binuksan. Isang pangungusap lang ang nakasulat sa loob, sa pamamagitan ng mga letrang ginupit mula sa dyaryo: "The harvest doesn't wait for the flowers to bloom. Enjoy your last sunrise in Laguna."

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

tipid kong sang-ayon na gaya nito ay pinaglakbay ko ang mga mata sa kawalan. "Alam mo ba," mahinang bukas ko ng paksa. "The Camelia is one of the best flower for me," patuloy ko kahit hindi ito nagtatanong. Ewan ko ba basta patungkol sa bulaklak ay nasisiyahan akong magkwento. "Why?" Bakas sa boses nito ang kuryusidad. "Camelia means longing for someone that you love," patuloy ko.

"Hindi tahimik ang isip mo dahilan para hindi mo mailarawan ng maayos sa isip mo ang apoy na gusto mong palabasin." Habang sinesermunan siya ni Ginoong Edward ay pasimple kong binuka ang isang palad ko. May lumabas namang mga halaman rito atsaka ko mabilis na kinuha ang wand ni Damien. Pagkakuha ko gamit ang halaman ay kaagad ko naman itong sinalo gamit ang isang kamay ko atsaka ko ito muling sinuri. "RED!" nabaling naman kaagad kay Damien ang tingin ko nang tinawag niya ang pangalan ko. "AKIN NA 'YAN!"

"Aling Melinda-" "Kusang sumama sa kargador sa may pantalan ang Dianang 'yon. Mali 'yang nasa sulat na 'yan. Ang balita dito ay taga Marinduque, Florencio ang pangalan." Sabi ng matanda na nagpukol ng masamang tingin kay Celeste. "Florencio Andaya," sambit ni Yuki. "Andaya o Andalis," naiiritang tango ni Aling Melinda. "Wala namang pinagkaiba, kung kinidnap man, siguro'y tumalandi. At dahil sa nangyari nagpakamatay ang anak ko."

Carnibal kung baga. Para rin naman pala silang tao, kaibahan nga lang ay marangya ang kakainin namin. Kulang nalang magpa-fiesta dahil sa daming nakahanda. Dumating ang isang babae na may dalang bote ng alak ata? Hindi ko sure pero kulay pula ito, sinalinan niya ang bawat baso na nasa gilid namin. Muntik na akong madura ng maamoy ko ito, amoy dugo! "Let's eat," anang boses ng hari.