Daughter Growing Up Quotes Novels & Stories

Diretsang diretsa, tapang naman. "These kids talaga, I'm happy for all of you." sabi naman ni Mom. "I wish your relationships will help you grow as a person and will help you learn how life runs." Dad said and then we have a toast. The dinner turned out well, puro tawanan, asaran, mga throwbacks and even our childhood ni Ethan binalik balikan nila.

"It's alright, don't thank me. You've been thanking me hundred time already. I will only ask you one thing, go on with your life." Nanatili akong tahimik at nakatitig sa kanyang mga mata. "Life has so much to offer. Kung nasaktan ka man ngayon, ayos lang, that's part of growing up. Life lessons that we need to learn so that you''l be able to move forward and continue living. You're smart, I know in time you'll be successful and all these ruckus, you will just laugh at it."

minsang sinabi sa akin Mama habang nasa sala kami. "Mama, I'm so young pa. It's early to talk things like partner and pag-aasawa," nagkibit balikat ako at bahagyang ngumuso. Humalakhak si Mama. "I'm just stating the fact, sweetheart. Darating at darating ka sa phase na yan. You'll eventually grow, and men will flock over you." "When I'm old, I'm going to die single," walang kagatol gatol kong sagot na para bang alam na alam ko na ang bagay na 'yon.

Naikwento ko din sa kanya ang tungkol kina Jacob at Jenny. “Talaga anak, mabuti naman at may mga kaibigan ka na kaagad sa unang araw mo sa school. Alam kung naninibago ka pero malalampasan mo din iyan. Laban lang anak, gusto ko maging successful ka in the future.” Ang sabi sa akin nang dad ko. Na encourage naman ako sa mga sinabi niya kaya naman na inspire pa ako nang husto. Saka ko muna isipin kung anong gusto ko na course pag malapit na ako sa college pero for now enjoy muna ako sa childhood stage ko.

Nainis siya bigla dahil napakaimmature nitong mag-isip. “Grow up! Hindi sa lahat ng pagkakataon ay ikaw ang palaging inuunawa.”, pahayag niya dito pagkatapos ay walang lingong likod na tinalikuran ito. Nasabi na niya ang gusto niyang sabihin at bahala na kung ano ang iisipin nito.

Yumakap si Chantal sa kanya at doon na niya hinayaan na mahulog ang bahagyang bigat sa kanyang balikat. “Sadness is part of growing up, baby… and sometimes, people need to go away for a while to understand themselves better,” mahinang wika ni Seraphina, mahigpit ang yakap sa anak na para bang gusto niyang iparamdam dito na kahit anong mangyari—hindi siya mawawala. “But no matter what happens, we’re always here for each other, okay?” Tumango si Chantal habang nakayakap pa rin sa ina. “Okay, Mom…”

Napahalakhak ako. "You have a big appetite." Ngumiti siya nang malawak. "My Mommy said..." "I need to eat a lot so I can grow taller and protect her." Naramdaman kong sumikip ang dibdib ko. Napakabuti talaga ng pagpapalaki ni Althea sa kanya. Tumayo ako at inilahad ang aking kamay. "Come on." "I'll treat you." Lumiwanag ang kanyang mukha.

agad niyang pagpuputol sa sinabi nito. “Why not?” tanong naman ng kanyang mommy. “Deti uzhe vzroslyye. Spravyatsya sami. Yesli Delansi khochet rabotat', pust' rabotayet. Ne zapirayte yeyo zdes'.” [translation: The kids are already grown up. They can manage on their own. If Delancy wanted to work, then let her. Don't cage her here.]