Romans & histoires Day Of Rest Quotes

“Hindi ka ba busy? Baka masyado ka na naming naabala sa pagpunta mo rito.” “No,” wika nito. “Hindi ka naman abala. I am just having my rest and vacation time after healing… so yeah.” Napatango siya sa sinabi nito. “Pero hindi ba’t dapat ay nagpapahinga ka at hindi naglalakad-lakad? You have to rest. It’s called vacation time for a reason.” Mahina itong natawa sa kanya at prenteng sumandal sa kanyang backrest at ngumiti sa kanya. “I don’t mind spending my vacation being your personal assistant, Miss Crystal.”

Huminto ako saglit at hindi na mabilang kung ilang beses akong napabuntong-hininga ngayong araw dala ng prustrasyon. “Kaya ka siguro hindi makatulog nang maayos dahil masiyado kang nagbababad sa trabaho,” saad ko, hindi pinansin ang sinabi niya. “You shouldn’t push yourself to work and get some rest. Try to go to bed earlier than usual, hindi ka naman mababawasan ng pera kung susubukan mong magpahinga nang maaga.” Inayos ko ang salamin saka siya muling inangat ng tingin. “Have you had a lot on your mind these past few days that bothers you?”

“Ang sarap pala ng hotdog mo… lalo na kapag libre.” Narinig ko ang isang mababa at nakakakilabot na tawa mula sa kaniya bago ako tuluyang nakatulog, ang mga salitang iniwan niya ay bumaon sa isip ko. “Rest, Roselie. Alam kong pagod ka, h’wag mo nang alalahanin ang lahat ng gagawin mo ngayong araw, your duty for this day is to rest.”

“I know you’re tired.” “I’m sorry─” “I don’t want to hear it,” I said. “Kung gusto mong magpahinga, rest. H’wag mo muna akong gambalain ngayon, please lang.” Please, tell me you remember what today was supposed to be. “Okay.”

Marami pa naman akong research papers, buti na lang din at tuwing linggo at sabado na lang kami tutugtog sa bar. “First day mo sa resto mamaya, hindi ba?” Fourth, ask me, dahilan para agad akong mapatango, “You should sleep first; bukas mo na ayusin ’yan.” “Damn sleep, ang dami kong papers na gagawin,” agad kong sagot sa kanya.

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

Ito ang palaging sinasabi ni Laxus sa akin. “Let them do their work, Queen.” Niyapos niya ako at inupo sa kandungan nito. “Ang trabaho mo ay alisin ang pagod ko kaya dito ka lang sa tabi ko.” Hinalikan nito ang batok ko. “How’s your day? Masarap ang pagkain, sigurado ako na ikaw ang nagluto nito. I told you to rest. Matigas talaga ang ulo mo.” “Ilang araw na akong walang ginagawa nababagot na ako. Saka alam kong miss mo na rin ang luto ko eh,”

aniya habang napapakamot sa ulo. "The breakfast is ready," saad ng binata at pinakatitigan siya ng binata. "Why don't you take the day off and rest?" "Ha? Kaka day-off ko lang kaha—" "Just take the day off and rest, Kola." At lumabas na ito ng silid. Madali naman siyang kausap. Boss na mismo ang nagpapa day-off sa kaniya tatanggi pa ba siya? Atsaka parang masama ang nararamdaman niya kaya parang tamad din siyang pumasok.

Wala naman akong nakitang mali sa mga litrato. Napabuntong-hininga ako. Pagkatapos, napatingin ako sa bibliya na nasa side table. Bumangon ako para kunin iyon. Binuklat ko ito at saka binasa. 28 "Come to me, all you who are weary and burdened, and I will give you rest. 29 Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls. 30 For my yoke is easy and my burden is light." (Matthew 11:28-30 NIV)

panimula nito dahil lagi lang akong tahimik kapag magkasama kami. "Hindi naman. Wala lang talaga akong gana," sabi ko na nginitian niya. "You have to rest, Ada. Alagaan mo naman ang sarili mo kahit minsan dahil walang gagawa niyan bukod sa sarili mo." "Hmm. Salamat." Ngumiti lang ako at nanahimik.