Novel & Cerita Dear Mama Song Lyrics

Sabi ni Mommy may sira daw ‘yun sa utak. “A woman who leaves her son behind, you want me to be that womans’ husband?” Malamig na tanong niya sa’kin. “No! Hindi ganoon si Mommy. Naging.. naging bad lang ako sandali. Sabi niya hintayin ko raw siya pagkatapos kong mag-pee tapos hindi ko siya hinintay. It was my fault I didn’t listen to her. But my Mommy is a good person Dad! Believe me!” Pagdedepensa ko. My Mommy is a loving mommy. She is not a bad person. Ayaw kong magbigay ng bad impression about kay Mommy kay Dad!

"Ang sinasabi ko ay yung totoong mommy natin. Hindi naman natin talaga mommy si mommy mau, e." "Ay, oo nga pala." Biglang nalungkot si Rosie. "Luke, nasaan na kaya si mommy? Ayaw ba niya sa atin kaya s'ya umalis?" "Hindi, no! Mommy natin s'ya, kaya hindi puwedeng hindi niya tayo love." Biglang tumayo si Lucas. "Tama! Hahanapin ko siya! Big boy na ako kaya, kaya ko na. Rosie, may ipapagawa ako sayo..."

ngumiti si mama at humalik sa noo ko. “Mahal na mahal ka niya anak, maniwala ka lagi mo itatak yan sa puso mo.. ano man makita ng mata mo basta alam ng puso mo ang totoo kahit ano pa ‘yan baliwala yan.” Paalala ni Mama sakin. Sunod sunod naman ang pag iyak ko at tumango. “Mahal na mahal din po kita mama..” bulong ko at niyakap ko ito ng mahigpit.

"We can do this, anak. Daddy is rooting for the two of us." Hindi na ako nagsalita pa dahil baka bumaha ng luha ang loob ng kotse namin. Pinili ko na lamang i-play ang music habang nasa biyahe kami. Mommy instantly smiled when she heard the song "Unchained Melody," which is one of my father's favorite songs. My mom groaned as I increased the playback speed to 1.25x. "You're ruining the song!" reklamo niya na natatawa.

Ngumiti ako sa aking ama. ♪ As the smoke clears I awaken And untangle you from me Would it make you Feel better To watch me while I bleed All my windows Still are broken But I'm standing on my feet... You can take everything I have You can break everything I am Like I'm made of glass Like I'm made of paper Go on and try to tear me down I will be rising from the ground Like a skyscraper♪ I winked at Evron when he did not even blink while I'm singing.

Kung pwede lang siyang bumangon saglit para masabi kong mahal na mahal ko siya but it's too late. Kinabukasan, inilibing si Mama. Rinig na rinig ko ang malakas na hagulgol ni Papa habang binababa ang kabaong ni Mama pero ako, ubos na yata ang luha ko. Unti-unti na yatang natatanggap ng sistema ko na wala na siya. She told me to be strong, and that's what I am going to do... Because that is her last words.

"I know that you're too smart enough for you to understand of what I mean to say, sweetie." "Dinama ni Tharia ang kanyang puso at pinakatitigan ang mga mata ng kanyang Tita Alina. Saka naman ito nag-umpisang kumanta. Her favorite song, 'My Sweet Lullaby'. Napakabata pa niya para intindihin ang nais nitong sabihin sa kanya, pero natagpuan na lamang niya ang sarili na kaharap niya pala ang kanyang totoong ina. Sunud-sunod na tumulo ang mga luha mula sa kanyang mga mata. She can't believe of what she saw. And the song, ang sabi ng kanyang daddy, sariling composed daw iyon ng kanyang mommy. Sinabayan ni Tharia ang kanta. At kapwa sila nakangiti ng kanyang ina. Hindi man nito mukha ang kanyang na

"Gusto kong magpasalamat, dahil dumating ka sa buhay ni Kurt. Kaya kapag nagsungit siya sa'yo, sabihin mo lang sa akin at sesermunan ko siya. Love you, nak!" Hindi ko na napigilan. Tumulo na lang basta ang luha ko. Ngayon ko lang naramdaman ‘to—yung mahalin, yung alagaan. Mahigpit ang hawak ni Kurt sa kamay ko habang pinupunasan ang luha ko gamit ang hinlalaki niya. "To my son," patuloy ni Mama. "Anak, please love her like how you show love to me. If you need my help, just let me know, son. Love you both."

"You didn't know how your mother suffered from the pain Deon gave to her! How she cried every night sa tuwing hindi umuuwi ang ama mo sainyo!" "Alam ko yon! Kitang-kita ko 'yon! Kitang-kita ko ang hirap ni Mama noon!" Because that is fucking true! Ako ang nagpunas sa lahat ng mga luha ni Mama. Ako ang nagpawi sa lungkot niya. Kapag bumabalik si Papa ay gusto kong magalit! Gustong gusto ko siyang sigawan sa ginawa niya kay mama pero hindi ko magawa!

Naramdaman ko ang init ng kanyang palad, dahilan para gumaan ang aking pakiramdam. Sunod kong naalala ang kaniyang paos pero malambing na tinig. “Take my hand… take my whole heart too…♫｡♪ ₊˚♬ ” Noong oras na yun para akong bata na muling bumalik sa panahon na kinakantahan ni mama kapag may sakit ako. “ …..coz I can’t help… falling in love… with you…. ♪ ₊˚♫ ”