Novel & Cerita Dear Self Message

Hindi pala ako nakapag update sakanya kahapon Hystt sa sobrang pagod ay nakalimutan kong mag update ****on text***** "Good morning hon, how are you sa work mo? mag-iingat ka dyan hah kumain ka sa tamang oras okay? wag magpapagutom Iloveyouu" "Good morning hon, I'm sorry kung hindi ako nakapag update sayo kasi nmn busy tas sakit ng katawan ko e. Kumain kana rin dyan at wag pabayaan yung sarili mo okay, tsaka mag-iingat ka palagi Iloveyouutoo and I miss you" ****end text ******

Ang pagkabigo’y hindi sumisimbolo ng katapusan, kundi katapusan upang matutunan muli ang bagong kabanata. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa kaniya pero nang hindi makayanan ang pagdadalamhati agad siyang tumakbo sa pintong nakasara. Hindi na niya alintana ang kung sinong kumakatok ba sa pintuan niya. Wala siyang naiisip sa kasalukuyan kundi maglabas ng sama ng loob. Pumasok siya sa loob ng banyo at humagulgol na umupo roon. “I’m sorry, Self. I’m sorry to be hurt. I’m sorry for being not enough for anyone. Sorry for my insecurities that affect you a lot. I’m sorry, please forgive me, Self.”

Hindi ko matatagalan 'to. Natigil ako sa pag-overthink nang mag-beep ang phone ko. Dinukot ko 'to sa bulsa ko, may one message mula sa aking best friend. "Hey, lift up your head." Ito ang nilalaman ng message. "Why?" Reply ko. Wala pa segundo ang lumipas ng mag text siya ulit. "Just do it."

"Can you please see my chat on I*******m?" Dali-dali akong nag-online para tignan ang mensahe niya at tumulo na ang luha ko dahil napakarami no'n pero ang umagaw ng pansin ko ay ang voice message niya na sinend kaninang madaling araw. Kasunod no'n ay ang mga salitang, "I'm sorry for everthing, Aphrodite. Don't know if this can calm you down but I hope this is not another reason to make you cry."

Ngunit bago pa man tuluyang lamunin ng lungkot, bigla namang tumunog ang phone — isang message notification galing kay Eros. “Good morning. Today’s the big day. Don’t stress about anything, just be yourself. Looking forward to seeing you later. Let me know if you need anything.” Hindi niya napigilang mapangiti. Napaka-simple ng message, pero sapat na iyon para mapawi kahit kaunti ang bigat sa dibdib niya. Kaagad siyang nag-reply sa text message nito. “Thank you, Eros. I really appreciate this. See you later!”

I love you. Sincerely yours, Einalem December

Pero may isang message doon na pumukaw ng pansin ko. "Hey, it's me Mrs.Deguzman, how are you hija? I message you because i want your present on out 30th anniversary. You know that right? Im thankful that Ice gave me your email add, i hope to see you tonight! I can't wait to have more chika on you haha." Message ni Mrs. Deguzman.

“Ahm, It’s just ah, eh.” “Sir okay na po ako at pinagpapasalamat ko sa Diyos ang pagmamagandang loob ninyo sa akin pero baka dapat pabayaan n’yo na akong mabuhay sa sarili ko. “ Tiningnan siya ni Mr. Legaspi na may simpatya kaya tiningnan niya rin ito ng diretso sa mata at nais niyang ipahiwatig na pinaninindigan niya ang sinabi niya.

“Dear, magtrabaho ka maigi pero huwag mong papagurin ang sarili mo.” “Salamat sa consideration mo, my leader.” “Huwag mong… mamisunderstand dear. SInabihan kita na huwag magpakapagod hindi dahil nag-aalala ako sayo, pero ginawa ko ito para sa sarili ko. Kung masyado kang pagod, hindi ka na magkakaroon ng oras para pagsilbihan ako sa bahay, tama ba ako, dear?” Mas nagiging open si Sabrina at mas nagiging mapang-asar.

Tumambad sa paningin ko ang mensahe ng amo ko. Tangang amo: R u awake, s2pid?" Ako: Opo. Tangang amo: Kumain ka bago umalis. Ako: salamat po. Tangang amo: it s not dat I am worried, tira ko ang nasa mesa. Kainin mo bago ka umalis. Napasimangot ako sa huling chat nito. Ako: oo na, kakainin na po. Tangang amo: good!