Decision In Life Quotes 소설 & 이야기

-ngiting sabi ni mara "ANOO?!?"-napatayo akong nabigla sa sinabi nila sino ba sila para pakielamanan yung buhay ko, ako na dapat nagdedesisyon sa buhay ko,kasi nasa tamang edad na ko, "Diba dapat po ako na nagdedesisyon sa buhay ko kasi nasa tamang edad naman na ako,"-ani ko "She's right,We should be of the right age, we who make decisions in our lives, not you"-sumasangayon nitong sabi sa oldman niya

"Syempre. Minsan nga ay pumupunta ako dito, habang tulog ka." "How has your life been, Pa?" "I'd say it was great. I think that you also grew up to be a wonderful woman." "I don't know if anyone could say that." "Sari, lahat tayo, ginagawa ang mga bagay na sa tingin natin ay tama. Kapag naiipit tayo sa isang sitwasyon na kailangan nating mamili, ang tanging maiintindihan lang ng utak natin ay kung ano ang posibleng pinakamagandang gawin. Desperate situations sometimes call for desperate decisions. Ang tanging pwede nating gawin bilang tao ay ang bumawi. Kahit gaano pa man kabigat ang naging desisyon natin sa buhay, kung handa tayong magsikap na baguhin ang kapalaran natin, sa tingin ko ay ay

Umiling-iling si James at sumagot, “Hindi ko alam. Nawawala na ako sa dapat ko gawin, pero hindi ko rin gusto na magpadala sa gusto nila na gawin ko. Alam ko na hindi titigil ang mga kalaban ko kapag sinunod ko ang utos nila. Sa kasamaang palad, hindi ko alam kung naasan ang mga kaibigan ko kaya hindi ko sila mailigtas.” “Nasasaiyo na ito.” Tumingin ang matanda sa malayo at nagsalita, “Ang buhay ay tungkol sa mga desisyon na ginagawa natin. Siguradong marami kang kakaharapin na desisyon. Kung pipiliin mo ang tama, magiging maayos ang buhay. Kung pipiliin mo naman ang mali, maaaring mapuno ang buhay mo ng problema at hirap. Isa itong bagay na hindi kita matutulungan at hindi rin kita mabibigy

Siya lang nagpapakatanga para sa gusto niyang mangyaring pagtanggap sa kanya ng kanyang ama at para sa kapatid niya. "Am I that stupid, Aileen?" naisatinig niya habang nilalaro ang laman ng champagne glass niya. Aileen sighed as she faced her. "Lahat naman tayo ay nabobobo minsan sa mga desisyon natin sa buhay. Iyong akala nating tama ay mali pala sa mata ng iba. Pero kung alam mo naman ang dahilan mo, why would you doubt your decisions and choices, right? Payong kaibigan lang, Leila, huwag ka sanang malunod sa naging desisyon mo para kung sakaling kailangan munang umahon ay madali ka lang makakalabas," makahulugan nitong sabi, hinimas ang kanyang braso na nagpapaintindi.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Mahina. Matatag. “At the end of the day, the decision is yours, Ma'am.” Tumigil siya sandali. Pagkatapos ay idinugtong: “Hindi ko po kayo pipilitin. Kayo ang magdedesisyon.” At iyon ang lalong gumulo kay Vina. Dahil sa buong buhay niya, sanay siyang may nagsasabi kung ano ang tama. Kung ano ang dapat.

Kahit na parang nanliliit na siya sa mga oras na iyon. "Pag-isipan mong maigi ang mga desisyon mo sa buhay, hija. Kasi kung ako ang nasa posisyon mo, mas pipiliin ko iyong peace of mind. Iyong katahimikan. Iyong wala akong kaalitan. Dahil doon lang ako sa ka-level ko. Walang masanang mangarap ng mataas pero napakataas ni Hendrix kumpanya sa iyo. Langit siya, lupa ka lang. Hindi mo ba iyon naiisip?" dagdag pang sabi ng bisita.

“Sir, maraming bagay ang pwedeng magbago sa paglipas ng panahon. Ang mga balita ay pwedeng mali, ang mga kwento ay pwedeng gawin. Pero kung ang desisyon mo noon ay base sa kung ano lang ang alam mo noon, hindi mo na dapat pahirapan ang sarili mo ngayon. Ang mahalaga ay kung ano ang gagawin mo sa kasalukuyan.” “Pero paano kung ang desisyon ko ang dahilan kung bakit sila naghirap?” tanong ko nang halos pabulong. “Paano kung dahil sa galit at pagdududa ko, napilitan silang tumakas at magtago? Paano kung ang batang akala ko ay wala na… ay buhay pa at lumalaki nang malayo sa akin?”