Novel & Cerita Declamation Piece About Love

pero itong nararamdam ko la ,Wala Ng pagasa! ‎apo .magsabi ka sa akin Ng totoo Ang malambing na pakiusap Ng kanyang Lola sa binata! sakit ba sa puso o may skait ka?? ‎la.im Inlove pero di nya Ako kayang pagkatiwaalan Kasi Ang alam nya playboy ako la .totoo Naman Yun pero sya lang mahal ko la,simula Ng Bata kami la! ‎ahh .sakit sa puso !!haha Ang madamdaming tawa Ng kanyang Lola. uii SI Lola kinikilg 😆 bakit dimo Sabihin sa knya Ang totoo??

At mas na-appreciate ko ang lahat ng iyon, maganda man o hindi, parte naman ang lahat ng ala-alang iyon 'yong pagkatao namin ngayon. Nang bandang chorus na ay mas lalong nanayo ang balahibo ko dahil humalo ang tunog ng cello, harp at french horn sa live Orchestra. Idagdag pa ang natural na tunog ng paligid... ang pag-ihip ng hangin, pagaspas ng tubig at huni ng ibon na para bang kinakantahan kami! "And that is why they stand here today! Two people who once saw love differently… two hearts shaped by pain, patience, and hope. Two souls who learned, in their own time, in their own way… that real love is not just something you feel. It is something you build… protect… and never stop choosing."

Nakipagsukatan siya ng tingin sa nasabing lalaki habang hawak pa rin ang bandang dibdib kung nasaan ang kaniyang puso ay mabilis pa rin ang ginagawang pagtibok. "Please stay calm my heart. Alam ko na medyo pogi s'ya ng slight, pero hindi naman yata tama na gan'yan agad kabilis ang tibok mo. Ano 'to love at first sight?" Pagkastigo niya sa kaniyang sarili.

Naliliro na rin ako sa ingay ng pinag-isa naming katawan at ang mga salitang lumalabas sa labi niya. Puro mura ang sinisigaw ng utak ko hanggang sa maramdaman kong napuno ang loob ko sa pinagsama naming katas. Para akong lantang gulay na inalalayan niya at hinarap sa kaniya. “It’s feels magical every time you look at me just like now. It feels like, I made love to a deity because of your ethereal beauty.”

Matapos ang mga pagbasa at panalangin, dumating ang pinakainaabangan na sandali. “Louise,” the priest said, his voice gentle yet respectful, “do you take this man—your greatest pain, and your strongest love—to be your husband for life?” Tears welled up in Louise's eyes. Her lip trembled slightly, but her gaze remained steady and unwavering on Lucien, her eyes shining amidst her tears. The surrounding red roses seemed to mirror the flush on her cheeks. “I do,” she replied, her voice soft yet resolute, filled with complete and utter emotion. An emotion that transcended words, a love forged in trials and strengthened by time.

Hindi na gaya ng Gati na para bang fling lang at ngayon malumanay at puno ng pagmamahal. Tinugon ko ito ng may halong pagmamahal din. Tumigil sya sandali sa paghalik at tinitigan ako bago nagsalita. "And this is what we called Make love not fling anymore. But in the first place, i claimed you because i like– no more than that. I love you." Pagkasabi nya nun ay siniil nya muli ako ng halik ng pananabik at puno ng pagmamahal na tinugon ko ito.

"Love should have no other desire but to fulfill itself. But if your love and needs must have desires, let these be your desires: To melt and be like a running brook that sings its melody to the night. To know the pain of too much tenderness. To be wounded by your own understanding of love; And to bleed willingly and joyfully. To wake at dawn with a winged heart and give thanks for another day of loving; To rest at the noon hour and meditate love's ecstasy; To return home at eventide with gratitude; Then to sleep with a vision of the beloved in your heart and a song of love on your lips." "Father ang daldal nyo po, pwede bang yong kiss the bride na?" "Wag arat ija." Napakagat naman ako ng la

Khou na hindi ko akalain na tatanungin niya sa akin. Hindi ako umimik sa halip ay ininom ko muna ang champagne na nasa gawing kaliwa ko. "Alam mo, Mr. Khou. Simula ng saktan ako ni Dindo at mamatay ang anak namin sa sinapupunan ko. Parang nawala ang pagmamahal ko sa kanya at hindi ko alam kung kaya ko pa bang ibalik ang pagmamahal ko para sa kanya," mahabang sagot ko sa kanya habang nakatingin sa mga mata niya. Napansin ko na kulay brown pala ang kulay ng dalawa nitong mga mata na lalong nagpapogi rito.

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

bulong ko. “Bring it on,” sagot niya sa ilalim ng ngiti niya. Liza cleared her throat. “Haha! Ang cute niyo! Anyway final question: Are you in love?” Dead silence. Tumingin si Dean sa akin. Tumingin ako sa kanya. And then sabay kaming ngumiti. “Love is… a work in progress,” sabi niya. “Pero if love means staying even when the other person makes you want to scream 90% of the time—then yeah,” sagot ko. “We’re in it.”