Define Emotionless Novels & Stories

Kung naiirita ang isang tao o nabbalisa, tinatawag itong ‘emotion killing energy’. Ang mga ganitong killing energy ay walang kulay, walang lasa, walang hugis, hindi makikita, at hindi sila nag-iiwan ng bakas. Kaya, mahihirapan ang isang tao na lutasin ang problemang ito.

His emerald eyes searched for an answer, ramdam ko kung gaano kalalaim ang kanyang emosyon pero hindi ko pa rin siya maintindihan. Well, no one understands Eion well enough. Hindi ko makayanan ang kanyang tingij kaya napatingin ako sa baba. Eyes really do not lie. At yun ang totoo. Kahit na gaano pang masasakit na salita ang sinasabi ng isang tao, the eyes convey what the heart desires. Eion was the emotionless type in this case, pero ngayong nasa harapan ko sya, it feels like ibang tao and kaharap ko.

Nagpaalam naman si Hope, mabuti na rin yan para mapatay ko ang lalaking ito ng walang witness dahil sa kagaguhang pinagsasabi niya sa akin noong nakaraang linggo lang. "Avi --" sambit nito. Pero tumalikod lang ako, ayaw ko siyang makita, kahit na miss na miss ko na siya. I hate him for making me feel emotions that I don't even know that really exist in reality, akala ko lang noon sa mga pelikula at palabas ko lang mararamdaman ang mga ganitong klase ng stupid emotions but then, damn! "Avi, look at me. Hindi ko alam," mahina pero may diing salita niya.

I don't want to burden others with my own emotions, battles, problems and everything. Uminom ako sa cold brew na binili, walang tinginan kay Weston. Ayokong salubungin ang mata niya at may maramdaman na naman na kakaiba sa dibdib. Kakaiba na hindi ko maipaliwanag dahil ngayon ko lang naramdaman. Pakiramdam ko ay may kung anong lalambot at matutunaw sa dibdib ko kapag nakita ko na naman 'yong nangungusap niya na mata. Iyong kahit hindi siya magsalita, matitigan mo lang siya sa mga mata, alam mong may gusto siyang sabihin o ipahiwatig pero dinaraan niya sa emosyon niya sa mata.

"A-Ano, may problema ba?" Parang kanina lang pulang-pula sya pero bakit ganun? May kung anong emosyon na sa mga mata nya na parang pamilyar sa'kin at nakita ko na sa ibang tao noon pa. Pero di ko mapangalanan kung ano iyon. "Nothing at all." Mahinang sabi nya. The look in his eyes were strange. They seemed lifeless but burning with this nameless emotion. Amoy ko pa yung hininga nya na hindi naman mabaho pero nakakadidiri paring amoyin. Oo, gaun siya kalapit.

Dullness. “Not that it matters to me anyway because we’re only pretending behind this marriage, right?” he says, eyes still emotionless, before he opens the door of the unit himself and left, leaving me dumbfounded and broken.

Then she exhaled, slowly. "Emman..." she said gently, "You're doing it again." Alexie blinked. Clyde frowned. "Doing what?" Emman asked stiffly. "That thing," sabi ni Sazzy, crossing her arms. "Yong kapag natatakot ka masyado you disappear emotionally, you shut down you pretend you don't care para hindi ka masaktan para walang masira at para walang magbago." Her tone softened even more. "You did the same thing years ago, and now...inuulit mo kay Alexie."

mababa ang tinig niya, pero ramdam ang gulat. Napangiti ako. Hindi ngiti ng saya. Kundi ng pagod. Ng pagsuko. At kahit nakitaan ko pa siya ng emosyon ngayon, wala ng silbi. “Wala po akong lakas ng loob na biruin ka, sir. Alam mo 'yan.” Tumayo siya. Matikas pa rin ang tindig. Perpektong plantsado ang polo. Walang gusot. Walang bahid ng gulo. Parang siya—plain. Walang emosyon. Walang damdamin.

panenermon ko sa kanya. Malamig ang titig na ibinigay niya sa akin habang walang kaemo-emosyon ang kanyang mukha pero walang epekto 'yon sa'kin. Hindi man lang ako natinag. Kung sa iba niya ito ginawa ay baka tumakbo na kaagad papalayo sa kanya. He's recognized for his icy gaze that can send shivers down anyone's spine and his consistently serious and emotionless expression. This has led to him being dubbed the "robot boss" in our compound.

Isang makina na walang pakiramdam. Ang totoo, emotionally empty si Damon. Anim na taon na ang nakalilipas mula nang magising siya sa isang malamig na umaga na wala na ang babaeng tanging nagbigay ng kulay sa kanyang mundo. Hindi siya nakapagtapat kay Jesza noon. Hindi niya nasabi rito na ang arranged marriage na pinag-uusapan nila ng kanyang ina ay isang bagay na tinatanggihan niya nang buong lakas. Ngunit bago pa man niya maayos ang lahat, bigla na lang itong naglaho na parang bula.