Define Emotionless Novels & Stories

Nagkaroon siya ng sentimental na attachment sa wala, kaya walang anumang bagay na hindi siya maaaring lumayo. Tulad ng karamihan sa mga tao... siya ay walang satisfaction maging mahirap man o mayaman. Ang lahat ay pansamantala lang. May mga taong minahal niya, sa malayong paraan, ngunit walang sinumang nagdulot ng matinding emosyon sa kanya. Hindi man lang siya nagalit, dahil sa tingin niya ay isang pag-aaksaya lang ng oras iyon.

sagot niya. "I don't know how I ended up being like this, emotionless. I can't express my feelings, I don't know what I should feel, I don't even know what to do when everyone is crying and there I am. Curiously thinking why can't I feel a thing? But pain." Bigla ay nalumgkot ako para sa kaniya.

Walang emosyon—tila isang bangkay na natutong huminga at ngumiti, pero wala nang damdamin sa loob. Tumaas lang ang isang kilay ni Amber, saka marahang ngumiti. Pero hindi iyon ngiting nagpapatawad—iyon ay ngiting nagpaparamdam ng lubos na panlalamig. Na para bang ang sigaw ni West ay wala lang. Wala nang saysay. Tulad ng kasal nilang matagal nang unti-unting nawawala sa kulay. “Zennie was talking to you nicely, why are you so rude?”

First, the kind person who has love, care, and affection. Second, the weak one is who is afraid of risk, the one who lives in fear. The third one is the monster, the person who lives in hatred. Lies in cruelty. The kind of human who has dark thoughts. The last one is numb. The person who doesn't care about anything. Living but dead. Heartless. Emotionless. Living like a robot. People who ain't scared of everything that'll happen in their life they just waiting for the final moment. The moment they'll meet their death.

Siguro ay nakulitan na lang ito kaya ito pumayag na kausapin siya. Umupo ito sa harapan niya. Ang mga mata nito ay walang mababanaag na emosyon. Napakalamig at kung siya ang tatanungin ay parang wala itong emosyon. Hindi niya alam kung paano siya mag-uumpisang kausapin ito. Hinid niya alam kung anong sasabihin niya rito.

Ilang segundo siyang nakatayo roon, hindi gumagalaw, bago siya tuluyang nagtanong, halatang hindi makapaniwala. “A… ano po ang sinabi ninyo?” Tumingin sa kanya si Emillio. Walang emosyon ang mukha nito—walang galit, walang awa, walang kahit ano. Isang malamig at mabigat na presensiya lang na parang kayang durugin ang loob ng kausap. “Halika rito,” maikli at diretso niyang sabi.

He became emotionless. Wala na 'yung gentleness at admiration na dating nakikita ko sa mga mata niya tuwing nakatingin sa akin.

His emerald eyes searched for an answer, ramdam ko kung gaano kalalaim ang kanyang emosyon pero hindi ko pa rin siya maintindihan. Well, no one understands Eion well enough. Hindi ko makayanan ang kanyang tingij kaya napatingin ako sa baba. Eyes really do not lie. At yun ang totoo. Kahit na gaano pang masasakit na salita ang sinasabi ng isang tao, the eyes convey what the heart desires. Eion was the emotionless type in this case, pero ngayong nasa harapan ko sya, it feels like ibang tao and kaharap ko.

Nagpaalam naman si Hope, mabuti na rin yan para mapatay ko ang lalaking ito ng walang witness dahil sa kagaguhang pinagsasabi niya sa akin noong nakaraang linggo lang. "Avi --" sambit nito. Pero tumalikod lang ako, ayaw ko siyang makita, kahit na miss na miss ko na siya. I hate him for making me feel emotions that I don't even know that really exist in reality, akala ko lang noon sa mga pelikula at palabas ko lang mararamdaman ang mga ganitong klase ng stupid emotions but then, damn! "Avi, look at me. Hindi ko alam," mahina pero may diing salita niya.

I don't want to burden others with my own emotions, battles, problems and everything. Uminom ako sa cold brew na binili, walang tinginan kay Weston. Ayokong salubungin ang mata niya at may maramdaman na naman na kakaiba sa dibdib. Kakaiba na hindi ko maipaliwanag dahil ngayon ko lang naramdaman. Pakiramdam ko ay may kung anong lalambot at matutunaw sa dibdib ko kapag nakita ko na naman 'yong nangungusap niya na mata. Iyong kahit hindi siya magsalita, matitigan mo lang siya sa mga mata, alam mong may gusto siyang sabihin o ipahiwatig pero dinaraan niya sa emosyon niya sa mata.