Design Ng Bubong Ng Bahay นิยาย & เรื่องราว

Naalala ko lang dahil noong kami pa ni Santri ay nakikita ko 'yon every time na gumagawa siya ng plates. Maganda rin ang bintana at desinyo ng bubong nito. The balcony is made from bamboos and it has seashells design on it. Ang mas nakadagdag pa ng ganda nito ay ang kalesa at kabayo na gawa sa kahoy na nasa harap nito.

Sobrang ganda ng landscape sa loob ng gate, alam niyang mini-maintain ng maayos ang paligid para palaging maganda sa paningin. Mula sa rotunda ay matatanaw agad ang bahay. Ngunit sa laki ng mga bubong ay hindi niya malaman kung ilang palapag ang bahay. Natatakpan ng malalaking bubong ang bahay kaya mukha lamang itong one o two storey na bahay. Ngunit parang imposible na hanggang dalawang palapag lamang ito.

Yes the house i am seeing right now is huge. Malaki ang bahay at maluwang ngunit ang pagkakayari niya ay sadyang naagaw nito ang atensyon ko. Ang kalahati kasi nito ay konkreto. Ang parteng itaas naman ay gawa sa bamboo na nakulayan ng barnis which makes it looks ....perfect. Yes for me napakaperpekto ng bahay. At ang design.......WTF ang ganda.

“Parang ang bahay ng mga engkantada sa gubat. Hindi ito bumabagsak.” Napangiti si Damian Elias. Tiningnan niya ang blueprint ng Dambana, na may circular courtyard. Iyon ang sagot: Ang disenyo ay kailangan galing sa kanila, hindi sa kanila. Bumalik sina Damian at Elise Elena kasama ang kanilang sketch, na may disenyong parihaba na may mga bambuset na arko sa harap ng bintana.

She's clearly an evil. Kung sa ibang pagkakataon ay baka humanga ako sa loob ng napalaking bahay na ito. The luxurious mansion is a combination of modern and classic design. The floor is pietra firma tiles and I am sure it has diamond encrusted. Maging sa dingding ay mayroon din ganoon na design.

Simple lang ang disenyo ng bahay nila. Maraming puno sa paligid. May oval infinity fool at kiddie swimming pool sa isang sulok at maluwang na garden. May helipad sa silangang parte ng isla at kanluran naman ay aplaya pagkatapos ay gubat na. Generator at solar pannel ang source ng kuryente nila. Kahit malayo sa sibilisasyon kumpleto sila sa mga makabagong kagamitan.

Nais ko ring magtayo ng kainan na ako mismo ang magdi-design, interior man o exterior. Isang taon na lamang at magtatapos na 'ko. Sabik ko nang iguhit sa aking kamay ang kabuuang istruktura at disenyo ng pinapangarap kong kainan. Ngunit… Bahay pa pala namin ang kailangan kong unahin. Inaasahan ako ni Nanay na ako mismo ang magpapatayo ng bagong tahanan. Walang butas ang bubong. May salamin ang mga bintana. Malaking pinto. Hindi na kailangan ng madilim na kapaligiran sa loob ng tahanan kapag umaga at tanghali sapagkat may mga salamin nang maaaring idikit sa ibaba ng bubong. Isa o kalahating metro ang kapal. Magsisilbing liwanag sa umaga't tanghaling magdadaan.

Maliban sa bubong na mukhang moderno, walang kahit anong bakas ng makabagong estruktura sa bahay. Hindi rin masyadong malaki ang courtyard. Pagkapasok, masasabing kasinglaki lamang ito ng isang basketball court. May kulungan ng baka sa kanang bahagi ng entrance, pero wala itong laman na mga hayop. Sa gitna ng courtyard, maliban sa lupa, walang kahit anong hibla ng damo. Tanging tatlong maliit na bahay na gawa sa lupa ang makikita. Sa maliit na courtyard na ito, masasabing supporting houses ang tawag sa dalawang iba pang bahay.

“I had it designed exactly how I imagined our new life.” Doon ko nakita ang bagong bahay namin. Isang modernong bungalow, may floor-to-ceiling windows, white-painted walls, minimalist na design. Sa harap, may maliit na hardin na may mga tanim na lavender at rosal. Sa likod, mula sa malayo, tanaw ang karagatan. I was speechless. Binuksan ni Luigi ang pintuan ng kotse at lumapit sa akin. Inalalayan niya akong bumaba.

Akala mo talaga seryoso ito sa pagpapapili sa kanya. Pagpasok niya sa loob ay lalo siyang namangha. Puro kahoy ang disenyo ng bahay, mula sahig hanggang kisame. Para siyang napunta sa ibang mundo. May malaking fireplace sa isang gilid ng sala, at sa tabi nito ay may malalambot na sofa na tila perpekto para sa malamig na gabi sa Baguio. “Wow…” halos pabulong niyang sabi habang dahan-dahang umiikot ang tingin sa paligid. “Parang cabin sa pelikula.”