Devotion Topics Tagalog Novels & Stories

Sinserong wika nito. Si Xavier ay natigilan sa paghakbang. Nilingon niya si Devon at binalikan ito. Yumukod siya upang magpantay ang kanilang mga mukha. Sa murang edad ay napahanga na siya sa motibasyon at dedikasyon nito sa pag-aaral.

Hindi ito makatingin ng diretso sa puwesto ko na parang hiyang-hiya. Saglit na katimikan ang namutawi sa mesa naming tatlo matapos naming kainin ang dessert na ice cream na inorder din ni Tatay Antonio. Napatingin na lang kami ni Martina sa gawi nito ng magsalita. “Kung sakaling mawala ako sa mundo, ang dinadalangin ko lang sa Diyos ay makatagpo ng isang mabuti at mapagmahal na asawa ang nag-iisa kong anak na si Martina.” Malungkot na sabi ni Tatay Antonio na kinagulat ko.

Iyong klase ng ngiti na demonyo lang ang nakakagawa. “Para mabuhay sa mundong ito, Ms. Deo Gracia, dapat na mas marunong kang manlamang. Hayaan mo, magiging amo pa rin naman kita. Dahil magmula nang namatay ang ama mo ay sa mga Fontanilla na ang loyalty ko.” “Hayop!”

Pagkatapos ay naiilang akong humarap sa kaniya. "Thank you." Nanatili siyang tahimik at naramdaman ko nalang ang paglapit ng mukha niya sa akin. "Ops! ang istoryang ito ay rated spg striktong patnubay at gabay ng demonyo ang kailangan maaaring may maseselang tema, lenguwahe, karahasan, seksual, horror o droga na hindi angkop sa mga batang nagbabasa!" Agad kaming napalayo sa isa't isa ng marinig ang boses ni Zeus. Agad akong nakaramdam ng hiya ng makita silang lahat na nasa loob na ng kusina at namamanghang nakatingin samin.

Marami pang sinabi ni master pero nawawala na ako sa pakikinig ng mabuti dahil sa malalim na pag-iisip. Bakit nakakaramdam ako ng kakaiba kapag napapag-usapan ang tungkol sa mga demon. Bakit pakiramdam ko mas masama pa kami kesa sa kanila? Kung papasalangin ang isang demon na inosente at wala namang kasalan, pakiramdam ko kami ang mga walang puso. Bakit Sia? Ito naman ang pinili mong trabaho diba?

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Hihilain ko sana papalayo ng bigla niya dinilaan ang perlas ko at sinipsip. Halos mawalan ako ng hininga sa sarap na pinapalasap nito sa akin. "F*cking sh*it. Oh jelly heavenly.... Ahhhhhhh.... ohhh. Ang s-sarap!! F*ck!" Mababaliw ako ng wala sa oras dahil sa sarap na nararamdaman ko. Mapapatanong nalang talaga ako sa aking sarili kung deserve ko ba ang ganitong sarap. Nakakabaliw!! It makes me addicted to this thing. F*ck!!

“Dev, I love you.” “I love you too, Baby.” Walang anu ano’y iniangat siya ni Dev at namalayan niya na lang na nakakandong na siya rito. Nagkatitigan sila. Puno ng pagmamahal ang mga mata ng bawat isa. Walang sabi-sabing nagtagpo muli ang mga labi nila. Sa pagkakataong iyon ay mas malalim pa ang halik na kanilang pinagsasaluhan.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Denise's POV "Damon Hussein... the Prince of Spain." Hindi makapaniwalang sabi ni Dad pero hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Damon. Madilim ang kaniyang ekspresyon ngunit ng mahalagilap niya ang mga mata ko ay bahagya itong pumungay. Humakbang siya papalapit sa akin at mabilis na kinuha ang aking kamay. Napalunok ako.