Devour In Tagalog Novels & Stories

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

dagdag ko pa pero hindi niya ako pinansin kaya naisip kong dalhin na lang sa kwarto niya ang pagkain niya. Matapos kong kumatok ay pumasok na ako dala dala ang tray na pinagpapatungan ng pagkain niya. "Dinala ko na lang ho yung pagkain ninyo" "Ayokong kumain" matabang na sagot niya sa akin habang nakahiga't nakatakip ng unan ang mukha. Para siyang sila Lunar at Solar pagnagtatampo, nakatakip din ang unan sa mukha nila. Hay! Namiss ko bigla ang kambal.

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.

Tumango ito at ibinagsak na ang katawan sa malaki at malambot na kama. Hindi naman na nagrequest si Zoey ng specific menu para sa one week stay nila. Wala naman daw silang allergy ng fiance nito so they are in for a surprise meal. Just make sure raw na iyon ang best dish ng San Gabriel. Zoey spent the whole day inside her room. Natulog lang ito ng natulog. ****

CHAPTER 17 Dumaan ang ilang segundo at hindi pa rin ako nakababawi. Naputol lang ang aking malalim na iniisip nang may kumatok sa pintuan. "Ma’am, handa na po ang lunch ninyo," magalang na saad ng katulong mula sa labas. "Sige, salamat. Susunod na kami," sagot ko sa kanya. "Let's go?" Sabay lahad ng kanyang kamay. Tinanggap ko ito at tinulungan niya akong tumayo.

Chapter 6: Our First Date Jack's Perspective Nandito kami ni Angel sa isang restaurant, naisipan ko kase siyang yayain, kaya naman binilin ko kay Dad na ibaba kami sa tabi kanina. "Good afternoon, ma'am, sir. May I take your orders please?" Sabi ng isang service crew kaya naman tinanong ko si Angel kung anong gusto niya, pero normal na ata ang sagot na "kahit ano," kaya naman ako na ang namili ng kakainin namin.

tanong pa ni Einon Agad naman akong napahawak sa aking ulo kung saan ako nagkaroon ng tahi. “Ah, it’s fine. Inalagaan din naman ako ni Ate.” Pabagsak na naupo si Watt sa sofa saka sinilip ang laman ng dalang supot ni Einon kanina. “Jiyun noona is really kind. Anyway, may dala pa naman kaming Spicy Buffalo Chicken Wings, o? Makakakain ka ba?” “Teka, kailangan ba talagang mag-english?” natatawang puna ni Einon dito kaya naman nakatanggap siya ng hampas mula rito.

Mabuti'y dumating na ang aming order kaya minabuti kong doon nalang ibaling ang pansin. Roasted chicken with spicy barbecue sauce, together with tempura and sweet and sour cream. And lastly, Italian spaghetti and veggie salad. Hindi ko mai-tatanggi ang gutom kaya sa huli ay marami akong nakain. Inuubos ko nalang ang pineapple juice sa aking baso nang magsalita ito sa akin "Malakas ka palang kumain." Tudyo nito bago umangat ang nakakalokong ngiti.

Nang matapos, yumukod sila at nagpaalam na para umalis. "Ang dami naman nito at ang sasarap. Tiyak na mabubusog na naman ako Jarred." ani Jasmine habang nakatingin sa mga pagkain na nasa mesa. Tatlong putahe lang iyon, Sizzling Liempo Sisig, Pinoy Chop suey at Pork Caldereta pang-apat ang Beaf Steak na niluto ni Jasmine. "Oo, masarap iyan. Magagaling ang Chef ni Sean. Mas gusto kong mabusog ka kaysa hindi. Kain na tayo, anong oras na baka malipasan ka." anyaya ko. Ngumiti si Jasmine.

🗣️ Ang Tatlong Soul Devourers Una: “Napakalakas mo. Hindi ko akalaing may makakalabas mula roon.” Ikalawa: “Guguho na ang lugar na ito. Tungkulin naming mga soul devourer na kainin ang espasyong ito para hindi ito sumabog. Soul devourer ka rin— bakit ka nakikialam?” Ikatlo: “Bagong silang na soul devourer… ang mga wandering soul ko ay nakasakit sa’yo, kaya tama lang na pinarusahan mo sila. Pero ang pagkain sa gumuho nang espasyo ay likas na tungkulin namin. Kung hindi kami ang kakain, may iba pang soul devourer na darating para gawin ito.”