Division In Tagalog 소설 & 이야기

Dahil ba nagdala ako ng kahihiyan kay papa? My heart aches so bad. Iyong sakit ng pagkalugmok at labis na pagkadismaya. “…All liquid assets shall be divided between Mrs. Karen Villa Madrid and Ms. Kelsey Madrid.” Dito na ako tuluyang nanghina. Na kung hindi lang ako nakaupo ay baka natumba na ‘ko. Hindi ako kasama. Napayuko ako habang paulit ulit na nagpakawala ng malalim na buntong hininga. Kagat kagat ko pa ang ibabang labi para pigilan ang pagragasa ng luha sa mga mata ko. Kung iiyak ako ay mas lalo akong nagmumukhang talunan at nakakaawa!

--- --- --- --- "Dalawa?" --- --- --- --- Tumango siya. --- --- --- --- "Ikaw at ako." --- --- --- --- Hindi ako agad nakapagsalita. --- --- --- --- "Ano ang ibig mong sabihin?" --- --- --- --- "Ang angkan natin ay hindi lamang may isang tagapagmana." --- --- --- --- "May dalawang sangay." --- --- --- --- "At kapag nagtagpo ang dalawang iyon..."

Naniniwala kang ginamit ka lang ni Deon? E, ano naman ngayon kung ginamit ka niya? Bakit ka nasasaktan? Bakit sumasakit ang dibdib ko? Bakit ako ganito! Fuck! Fuck myself! "Perlm, walang divorce rito sa pilipinas, pero kaya kitang gawing American citizen para mahiwalay ka sa kapatid ko—"

Alam kong parehas lang kami ng sitwasyon at nakakatiis pa naman ako. "Kumain na ako ng kanin at ulam. Bumili ako ng panghimagas limang piraso yan kinain ko iyong dalawa kaya sayo na lang yan tatlo." Tinanggap ko iyon, sa sobrang gutom ko ay saglit ko lang itong kinain.

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

Tila ba nawala ang alak sa katawan niya. "E-elle..." Huminga siya ng malalim bago muling tinignan si Lanche. "We're already divorce Lanche. Hiwalay na tayo. You can do whatever you want. Hindi na kita pipigilan pa." "W-what do you mean?" naguguluhang tanong ni Lanche.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

(Thank you, dad. "Kapag may panahon ako ay tuturuan kitang magmaneho sa ngayon commute o sumabay ka sa mommy mo kapag umaalis ka ng bahay nyo." slang na pagsasalita ng tagalog ni daddy sa akin tumango na lang ako. "Baeul su issnayo?" banggit ko sa magulang ko nang lumayo na ako sa pagkaka-yakap kay daddy. (Can I learn?) "Ye, dangsin-eun ppalli baeuji moshal geos-ibnida." sagot ni mommy sa akin at sumama na ako sa kanya mag-hihiwalay na kami nang daan.

sagot ko habang humihikbi pa rin. “Sabi niya… ‘Ikaw ang mas masasaktan, tita. Hindi si tito. Dahil siya, wala na. Pero ikaw, maiiwan. Ikaw ang makakaranas ng lungkot, ng pag-aalala, ng pagkawala.’” Napamaang ako. Doon ko lang naintindihan ang lalim ng sinabi ni Colleen noon.