Doctor To Be Quotes Novels & Stories

Pigil na pigil niya ang sariling huwag mapaiyak sa mga sandaling iyon. She inhaled, then exhaled. May lumapit sa kaniyang doktor. “Are you, Miss Quijano?” tanong nito. Tumango siya nang hindi ito nililingon. Nananatiling nakamata lang siya sa ama. “I am his doctor. I’m Doctor Romualdez,” pakilala nito.

"Maghintay ka lang hanggang sa lumitaw ang isang big shot at bugbugin siya. Gusto ko siyang makitang pinapahiya sa personal." … Sumabog sa galit ang internet. "Hinahamon kita." Isang matandang lalaki ang lumapit kay Jonathan. Isa siyang doktor sa ospital sa Medical Street. Nasa pitompung taong gulang na siya. Nagsasanay siya ng medisina simula noong binata pa siya at higit limampung taon na siyang nasa larangan. Para sa kanya, ang Solean Medicine ay may malawak na kagamitan at malalim rin ito mula sa mahaba nitong kasaysayan sa nagdaang panahon. Hindi niya hahayaang dungisan ng isang tigalabas ang pangalan nito.

Agad na tanong ng babaeng doktor nang maupo siya. “Ahmm.” Ngumiti ang doktor ng makita ang pag aalangan sa mukha niya. “Don’t be afraid to speak out and express your thoughts. That’s why you’re here to consult, right? You have to be strong to face and speak up. I’ll do my best to help you.” Muli na naman siyang nagpakawala ng malalim na buntonghininga. ‘This is it, Yuri. This doctor was right.’ Pagpapalakas niya ng kanyang loob.

Walang pag-aalinlangang tanong niya. "I'm a doctor and at the same time a businessman,Trick. Your service is in demand now to the patients. Maraming gustong magpa-diagnose sayo dahil sa nalaman nilang totoong magaling ka at dahil na rin sa kanilang kuryusidad sa nangyari sayo sa States." Trick smirked pagkatapos iyon sabihin ni Doc Moon. "No. Your face doesn't show that kind of interest in me."

A lawyer and a doctor? Luke.Garcia: @Gray you better hide or else I'll kill you, I can't forget the fact that you kissed my wife! Zaigar.Daddy: Hinalikan ko rin naman asawa mo bro mas malala pa hehehehehehe Luke.Garcia: What a freaking asshole, don't let me see you Zai. Kent.Sandoval: Gross, don't make this comment section a group chat. Kent.Sandoval: Always, doctor <3

Si Daylon naman ay seryoso lang ang mukha na parang okay lang sa kaniya ang sinabi ng doctor. Pagkabigay ng reseta, ay umalis na agad ang Doctor dahil meroon pa itong pupuntahan na mga pasyente niya. "Don't think too much." Kumunot ang noo ko. Ano na naman ba ang pinagsasabi ng lalaking 'to? Wala naman akong iniisip na iba. Wala rin naman akong pakeelam sa sinabi ng lalaki na Doctor na 'yun.

“Gusto kong maalala mo kung bakit ko ibinigay ‘to sa 'yo.” Sa ilalim ng mahahabang pilikmata niya, may lalim ang mga mata, punong-puno ng bigat at respeto. “To cure sometimes, to relieve often, to comfort always.” Mababa at malinaw ang English niya, may bigat ang bawat salita. Minsan gumagamot, madalas tumutulong, at palaging umaaliw. Isa itong kasabihang nakaukit sa lapida ng isang Amerikanong doktor mahigit isang daang taon na ang nakalipas, at itinuturing na gabay ng maraming doktor sa kanilang propesyon.

*****ART***** "IN MY profession as a doctor the only trophy I'm always happy to recieve is not the one made of silver, bronze or even gold. Well, life is not always about the things we can touch and brag in our social media accounts, sometimes it just take this two words 'thank you'..."

Safe. Pero kahit anong focus, ramdam kong may nakatingin sa akin mula sa pintuan. Damian Alcantara. Nakatayo siya roon, parang may sariling presence na hindi pwedeng balewalain. Crisp ang white coat, may stethoscope sa leeg, pero hindi iyon ang nakaka-distract. It was his eyes—steady, probing, almost protective. “Doctor,” bati ko, pinipilit gawing neutral ang tono. “May kailangan po kayo?”

nakanguso kong sagot. "You talk too much! I told you. You are not suited to be a doctor, you are suited to be a lawyer. Because you are too curious!" Napaupo na lang ako sa sofa. Pakiramdam ko sobrang pagod na pagod ako ngayong araw na 'to.