Novel & Cerita Don't Mind Me In Tagalog

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

sermon nito. "Kung sayo lang din naman ako mahuhulog kahit paulit-ulit pa I don't mind!" "Talagang humugot kapa! Huwag kana ngang umakyat ulit sa balkonahe, may pintoan at hagdan naman ah."

Hindi ko makakaya. “Love, alam ko namang mahal na mahal mo ako pero hindi naman kita tatakasan para hindi mo ako pakawalan sa pagkakayakap mo,” biro niya. “Nagawa mo pang magbiro ng gan’yan! Halos mamatay na ako sa pag-aalala sa ‘yo! Akala ko hindi na kita kailanman makikita! Akala ko tuluyan ka ng mawawala sa akin.” At nagsimula na namang bumuhos ang aking mga luha, ngunit agad niya itong pinunasan.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

mayabang na sabi ko "I thought you didn't know English." sabi niya at nag smirk Aba parang minamaliit ako nito ah, marunong ako mag english hoy Ngumiti nalang ako, kunwari mabait choss hahaha "You can start right now." sabi niya "Haaa?" sabi ko, parang nabingi ako shet "I said you can start right now." sabi niya "As in ngayon?" di ma pakaniwalang sabi ko

Hindi naman ako nakaimik "Don't worry! Halos pareho lang naman tayo ng sitwasyon! Actually, ang alam nila Mommy at Daddy nasa US ako at nag-aaral! Hindi nila alam na nandito lang ako sa PInas at tahimik na namumuhay habang hinahabol ko ang lalaking gusto ko!" nakangiti niyang sagot sa akin

“I’m so sorry. I’m so sorry, Mindy. I really am. I didn’t know...” “Alam mo ba kung anong itsura niya nang kumatok siya sa pinto ko? Alam mo ba kung gaano siyang nanginginig sa lamig at panghihina? Khael, putangina, alam mo ba kung gaano kasakit para sa akin na makita ang lahat ng ‘yon? Hindi, ‘di ba? Wala kang alam dahil hindi mo inaalam!”

Marahil ay itinatago lamang nito ang masamang ugali sa pamamagitan ng mababait na salita at kapag nakuha na ang loob niya ay saka nito ipapakita ang totoong kulay nito. "Hey, don't be afraid of me. I will never hurt you. Pero aaminin ko na hindi kita masisisi kung ganyan ka na lang kung matakot sa akin. I guess, inaapi ka rin ng kapatid ko katulad ng ibang naging alipin niya," malungkot na sabi nito.

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

"Paalam baby, magiingat ka sa pagmamaneho, mahal kita" ____________________ +Sorry for Grammatical Erros and Typos:) Enjoy Reading?