Drained Quotes Novels & Stories

Makalipas ang ilang segundo, saka siya nagsalita. “Sumunod na lang tayo.” “Kapag kinausap tayo ni Dad... wala muna tayong gagawing gulo.” Napalingon si Natasha sa kanya. “Anong ibig mong sabihin?” Huminga nang malalim si Draven. “Kapag sinabi niya ang totoo... sasabihin kong tanggap ko na.” “Kahit masakit, ipapakita kong kinalimutan ko na ang lahat.”

Napansin niyang nakasuot ito ng suit ngunit walang sapatos kaya mas lalo siyang nasaktan at naawa. Umawang ang labi ni Drake, “It’s not what you think…” “Pwede mo naman akong kausapin kung kailangan mo ng makakausap. Alam kong nafufrustrate ka na sa kalagayan mo pero hindi naman pwedeng ganito!”

Sobrang sakit na ngayon ko pa naranasan sa buong buhay ko. "I'm so drained. I don't know what to do anymore. I love you, I love you so damn much but I'm so tired. I'm so tired of everything. I'm so tired of all the people around." He sobbed harder. Yumuyogyog na ang balikat niya. Sobrang dami na ng mga luhang namalisbis sa magkabilang pisngi niya.

Ang mga salita ni Drake ay paulit-ulit na umuugong sa kanyang isipan: "Ang pinakamahalaga ay ang magawa mong tama ang papel mo bilang surrogate. Kung magagawa mo iyon, wala nang ibang hihilingin pa." Paulit-ulit na bumabalik ang bawat salita, na parang isang malamig na alon na tinatangay ang bawat hibla ng emosyon sa kanyang puso. Kahit gaano niya pilit alisin ang bigat ng mga salitang iyon, hindi niya magawa. Sa bawat ulit nito sa kanyang isip, mas tumitindi ang kirot—parang isang paalala na siya ay bahagi lamang ng plano, isang tao na may layunin ngunit walang halaga higit pa roon.

Kianna: "What?" Ilang segundo ang lumipas bago dumating ang kasunod na mensahe. Drake: "Don't cry over a man who doesn't know your worth." Saglit na tumigil ang kanyang mga daliri at tahimik siyang nakatingin sa screen ng cellphone. At sa kung anong dahilan... tila may kung anong damdamin na humaplos sa puso niya sa simpleng mensaheng iyon, napaka-comforting words niyon para sa kanya.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Drake: (bahagyang ngumiti) "Wala kang dapat ikahiya. Hindi biro ang ginagawa mo para sa amin. Hindi lahat ng tao kayang isakripisyo ang sarili nilang kaginhawaan para sa iba." Ang ngiti ni Drake ay parang isang sinag ng araw sa kalagitnaan ng malamig na umaga. Ramdam ni Dianne ang init ng kanyang puso, ngunit pilit niyang tinatanggal ang mga damdaming unti-unting namumuo sa kanyang dibdib. Dianne: (iniiwas ang tingin) Bakit ganito? Bakit parang gusto kong magtagal ang mga sandaling ito? Hindi dapat...

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

SOLARA'S POV: Hindi ko napigilan ang paghagulgol. Sa dami ng sakit na pinagdaanan namin... Sa dami ng pagkakataong muntik na kaming tuluyang mawala sa isa't isa... Narito pa rin kami. Pinipili pa rin ang isa't isa. "Who in their right mind would decline your offer?" natatawa kong saad habang umiiyak. "Syempre ikaw na ‘yan, Draven Imperiale."

Chapter 5 Daddy I have experienced alot of downfalls for the past few years and with all those trials I've faced, I could care less. Pain and grieve invaded my soul, and in result to that, it failed me even more. As Raeden said in his motivational speech, 'Grapes are crushed to make wine. Seeds grow in the darkness, and so did I'. He didn't let those troubles in his life hinder his success. How I wish I have that kind of spirit. All I had for the past few years, were pessimistic and hopeless animal in me.