Déjà Vu Meaning In Tagalog 소설 & 이야기

galit kong utos. "Adik ka? Sa tingin mo kaya ko? At puwede ba tawagin mo akong Timothy." "Ha?!" "Ano? I'm just discovering some part of your mind, at sa unconscious mind mo gusto mo akong tawagin sa first name ko. It's in your mind, don't be annoyed, it's just a dream remember?" Laglag ang panga ko sa sinabi niya. Lord bakit ba siya nag-exist sa mundong to?! Pati ba naman character sa panaginip ko inaanalyze ang nasa isip ko. Baliw na talaga ako.

Nakatingin lang siya sa paparating na trickle. Mayamaya ay may isang bahagi ng alaala niya ang nag-flash sa utak niya, na naging dahilan para sumakit ang ulo niya. Pakiramdam niya hihimatayin siya sa sakit. Pero bago iyon mangyari. Mabilis na may humila sa kan'ya palayo sa gitna ng kalsada. Ramdam na niya ang sariling mawawalan na siya ng malay hanggang sa tuluyang na siyang lamunin ng kadiliman. Naramdaman niya ang pagsalo sa kan'ya at ang huling narinig niya ay, "Oh God, Thea, Baby... Wake up, please? I'm so sorry..."

Mga taong may nakakatakot na aura, Mga taong halang ang kalukuwa, Mga taong walang ibang inisip kung hindi ang kumitil at pumaslang ng tao. Nakayuko pa rin ako ng maramdaman kong tumulo ulit ang luha ko. "Does this not seem familiar to you?" Mula sa kama ay nalipat ang tingin ko sa taong nagsalita. Nakaramdam ako ng unfamiliar na emosyon nang makita ko kung sino s'ya. It almost felt like déjà vu

Hindi ko naman siya mareply-an dahil kasalukuyan akong nag-da-drive pauwi. Nang malaman kong nakauwi na si Jairus rito sa pilipinas ay nabuhay muli ang mga nararamdaman ko para sa kaniya. Yung saya na may halong kaba at mabilis na pagtibok ng puso mo. Yung para bang may butterflies sa tiyan mo at kinikiliti ka nito. Hindi ko na namalayan na nakangiti na pala ako habang nag-da-drive.

Magkahawak ang mga kamay namin habang ang isa kong kamay ay nasa bewang niya at ang isa niyang kamay ay nasa balikat ko. “Déjà vu, I guess?” sabi ko. “Ito rin ang nangyari nung nakaraan pero iba ang pakiramdam ko.” “What do you feel?” “Parang... malaya na ako. Hindi katulad nung huli na napipilitan lang. Tapos lagi kang bumubulong sa tenga ko at sasabihing ngumiti.” Bahagya siyang natawa. Napangisi ako. “I guess you’re right. It feels like we traveled back to the past, but this time the feeling is different.”

Marahan kong ipinikit ang aking mga mata para pigilin ang sarili na sigawan sila. "Ano ba ang pagkakaiba ng Edukasyon sa France at sa Pilipinas My? Yes. Sabihin na natin na mas magagaling mga guro doon. The most important is makapagtapos ako diba? My. Ayaw ko doon. Mas komportable akong mag-aral dito kaysa sa ibang bansa. Please My, don't do this to me." pagmamakaawa ko. Umiling si Daddy samantalang si My ay napabaling ang paningin sa ibang direksyon.

Usal ko tsaka tumayo pero bigla nalang umikot ang paningin ko pero bago pa ako matumba ay naramdaman ko na ang pagpulupot ng braso niya sa bewang ko Déjà vu Nang tingnan ko siya ay mabilis rin akong nag-iwas ng tingin dahil sobrang lapit ng mukha niya sa mukha ko "K-kaya ko ang sarili ko." Usal ko at akmang aalisin ang kamay niya sa bewang ko pero mas hinigpitan niya lang ang pagkakahawak doon "Huwag ka ng makulit bata, pwede ba?" Asiwa na aniya kaya hindi na ako umangal pa.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

I ask seriously with my cold tone. "Ahmm, yeah, just what you see. Dalawa ang mesa, so it means, dalawa tayo dito, okay?" He said with a smooth tone again. Nang binigyan ko nang pansin ang Reah na 'yon. Tila ba'y ayaw niya akong makasama si Aljur.