Endings Novels & Stories

(" ok Naya that's right.. " " then, it's a goodnight here.." (" yeah goodnight Naya-- goodnight Ate Naya! I miss you! ") " I miss the both of you bye.. " (" bye..! ") And the call ended. ......... ***end of chapter***

Mukhang malapit na ang pagtatapos ng ating kwento. Perhaps this marks the conclusion of our journey, Diovanni. It seems our shared narrative is drawing to a close. END.

sagot ko sa kanya, tumawa naman si Cici. Nauna na akong kumain dahil nagugutom na ako, nagtatalo pa si Yerin at Cici kung sino ang bibili ng beer dahil ayaw nila akong iwan at baka daw magpakamatay ako. Grabe naman. Mukha ba sa itsura ko ang magpapakamatay? Ang ending ay bumaba na silang dalawa dahil sinabi kong okay lang ako, inaantok at masakit ulo. Ilang sandali lang ay bumalik narin sila at nagtatalo parin.

Alessandro’s hand was still around mine—tight, trembling, alive. He turned to me, bruised, bleeding, smiling through the pain. “We made it,” he said. “We’re still here.” I wanted to believe him. But behind him… in the distance… A single red light flickered to life. A remnant of Serena’s system. And then— a whisper, faint but real: “Round two.” 🔥 “Sometimes, the end isn’t death — it’s the silence that follows when the world refuses to let you rest.”

i said habang paunti-unti akong nanghihina dahil sa kaba na ano mang oras mawawala na ako at di ko na makikita mga anak ko, pati si nick alam ko dati hinihiling ko na mawala ako pero ngayon ayoko nang mawala, may anak ako at nagmamahal ako kaya alam ko deserve ko pang mabuhay "Magpaalam kana" he said saka tinanggal ang piring ko at tali sa kamay, nakaupo lang ako sa sahig at hinintay ang pagkalabit nya sa gatilyo i closed my eyes habang inaalala ang mga panahon na binigay saakin, eto naba talaga ang dulo? eto naba talaga ang katapusan ko? tapos ba neto mawawala na sya at hahayaan nya bang mabuhay si nick

Hindi ko na dinilat pa ang mata ko hanggang sa narinig ko ang pagsara ng pinto ng kwarto. //END OF CHAPTER 02//

Kendra said and paused to take a deep breath. "WHAT?" Galit na tanong ng Mommy niya. "HEY! Have you heard what you were saying --" Kendra's Mom was not able to finish her words. "But we're over. Just today." Saad ni Kendra. Nagkaroon ng ilang segundong katahimikan. "I'll have to end the call Mom, I'm busy with school works. Have a safe flight back here with Dad." She did not wait for her mom to say something and just ended the call.

CHAPTER 150 Crizaliah Valen's POV "THE BEGINNING OF FOREVER." --- Sinasabi nila... --- Ang bawat kwento ay may katapusan. --- --- May huling pahina. --- May huling salita. --- May sandaling kailangan mong tanggapin na tapos na ang isang kabanata. --- --- Pero habang hawak ko ang kamay ng anak ko... --- Habang nakikita ko ang pamilyang matagal kong hiniling...

Tawa ng taong walang pakialam kung may mamatay. “At ngayon na nakuha namin,” sabi nito, “oras na pag-usapan kung paano ito matatapos.” Sinalubong ni Samuel ang tingin nila, hindi umatras. “There’s only one ending,” sagot niya. “Hindi kayo makakalapit sa kanila. Hindi habang humihinga pa ako.” Ang "kanila" na iyon— hindi nakaligtas sa pandinig ng dalawang anino.

papalapit na tayo sa ending. Pero bago natin marating ang huling kabanata, marami pa kayong dapat abangan. Hindi pa tapos ang journey nina Marikit at Mikael. May mga revelations pa, mga desisyong kailangang gawin, at mga eksenang matagal ko nang hinihintay na maibahagi sa inyo. Kaya sana ay samahan ninyo pa rin ako hanggang sa pinakadulo.