روايات وقصص ضمن Engineers Quotes

Teka lang naman, dalawa ba ako? Lumapit ako at pinaningkitan siya. “She’s Engineer Monteverde, siya lang naman ang engineer ng isang sikat na arena sa ibang bansa. Thank you so much ate, I appreciate everything you did for me. I love you so much,” malambing niyang sabi kaya napangiti na lang ako at hinayaan siyang yakapin ako. Nagpalakpakan naman ang ilan. “At ang isa, syempre hindi mawawala! He’s Engineer Garcia, my savior! Thank you so much Kuya Zian for always being there when my family isn’t around. I’m forever indebted,” malambing na sabi no Clayn at yumakap rin.

“Kapag naghahalo ka ng semento katulad ng ginagawa namin ay 600 ang isang araw.” Tumango ako. Magtatanong pa sana ako, pero nabitin sa ere ang sasabihin ko nang bigla akong tawagin ni Mr. Monteverde. Nagpaalam na ako sa kanila at agad na lumapit sa engineer na may dalang safety helmet. “Pasensya na talaga, Miss,” sabi nito, halatang nahihiya. “It’s fine, Engineer. Thank you,” sagot ko agad para matapos na ang usapan.

Natigilan lang ako sa ginagawa nang may tumayo sa tabi ko. "Engineer? Architect? May kailangan kayo?" Tanong ko kila Engineer nang makita ko silang nakatayo sa tabi ko na animo'y may gustong sabihin Nasa loob ng bahay pa si Sebastian. Sinabi ko kasi na maglabas siya ng mga upuan. "I'm sorry. Naging insensitive kami," paunang sabi ni Engineer.

Natawa ako sabay sabi, “baka stress lang ‘yan. Mas nagiging maganda kapag pagod.” “Kung ganon, sana araw-araw kang pagod,” biro niya sabay kindat, ngunit may respeto pa rin sa tinig. Napailing na lang ako at nagpaalam. “Mag-iingat ka, Engineer,” sabi ko habang isinasara ang pinto.

They became the reason why these people are still continuing to survive life. “Pangako po sa inyo, kapag nakapag tapos na po ako bilang engineer ay mas bibigyan ko po kayo ng madaming opportunities, as a thank you for your service and for being loyal to my late parents.” Nakangiting saad ko sa kanila. “Madami na ang ginawa na tulong sa amin mga magulang mo, pero salamat at pagpalain ka sana ng diyos.” Nakangiting sambit ni Aling Marta.

Ang isali ito sa kalokohan nila upang makaiwas sa mas matindi nitong sermon! "Kapag ako ang mapuno sa inyong dalawa ay malilintikan talaga kayo sa akin. Kung gusto ninyong magharutan ay itaon n'yo iyan kapag walang exam. Aba'y paano kayo magiging engineers kung palaro-laro kayong dalawa instead of reviewing your lessons? Tsk! Tsk!" anito.

-sabi nito. "Wow, ang galing naman, I bet you will be an engineer someday."-Sabi nito. "Engihir? Ano po yon?"-Inosenteng tanong nito. "Engineer, ung mga gumawa ng buildings and roads."-Sabi nito. Nakita naman niya na nagningning ang mga mata nito. "Ay ang galing!! Sige po gusto maging ginginir!!"-Sabi nito, natawa naman ang matanda sa sinabi nito.

puri ng mga taga L United Corporations. "Lets combine our ideas together. I'm sure it will be more stronger and very creative." the eldest engineer said so. We nodded in unison.

Lilingunin ko na sana pero bago ko pa magawa, nagsalita na siya. "As a true and dedicated engineer, you should always acknowledge the critism and accept every changes wholeheartedly. 'Wag mong pairalin ang kayabangan mo por que alam mo sa sarili mong magaling ka. That's all for you, soon to be Unorian engineers. Caritas et Scientia." What the hell?!

“Maaari sana siyang naging isang natatanging engineer.” “Lahat ng iyon ay nagtapos dahil sa iyo.” Isang mahabang katahimikan ang sumunod. Saka nagtanong nang mahina si Prof. Aquino, “Tingnan mo ang sarili mo ngayon.” “Sabihin mo sa akin nang tapat—may konsensya ka pa ba?”