Envy Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

“Thank you so much, HM. Can I call you that?” Ngumiti ako. “You can call me Hanneah.” “Hanneah?” Tumango ako. “That’s the meaning of H in HM, you can call me that.” “Really?” She looks excited. “Are we friends now?” “We are.” “Oh my gosh! Really?” hindi siya makapaniwala. Tumango ulit ako. “Of course.” Sa sobrang saya niya mabilis siyang yumakap ulit sa akin.

paliwanag niya sa akin. Biglang kumalabog ang puso ko. Naalala ko ang mga paglapit sa akin ni Anthony noon, at habang naiisip ko na muli siyang makakalapit sa akin ay nakakaramdam ako ng takot. "Katulad sa aming mga businessmen at businesswomen, may mga kaaway rin sila like competitors. Wala lang sa kanila kung magpatayan sila. Base rin sa imbistegasyon, marami nang napatay si Anthony," patuloy niya.

Marahang tumango bilang sagot si Andi Moon "Magkaibang mukha at ugali, pero magkapareho ang pangalan." Tumango si Yesha bilang tanda ng pagka intindi, at pagkatapos ng ilang saglit, tahimik niyang sinabi na, "Simula ngayon, hindi niyo ako tatawaging Angel, kundi Yesha. Ayoko gamitin ang parehong pangalan ng iba."

sabi niya kaya napakunot ako. "Eh diba si hime lang tumatawag sayo nun? Bat kita tatawagin nun?".tanong ko sakanya. "Dati lang naman yun vee".sabi niya "Vee?". "Short for venus,sabi kasi nila pag binigyan ka nang palayaw nang isang tao means importante ka sakanya at importante ka saakin kaya vee ang tawag ko sayo..".sabi niya habang nakangiting nakalingon saakin.

Luha at Buwan Eliza Emerry's POV Napakagandang pagmasdan mula rito sa aking kinauupuang damo ang nagliliwanag na buwan. Napangiti ako. Talagang kay galing lumikha nang Panginoong Diyos. Nakakamangha. Kasalukuyan akong nakaupo ngayon sa hardin na nasa likuran nang mansion nang aking asawa. Ang sarap nang simoy ng hangin na siyang dumarampi sa aking balat.

d***g ko at tuluyan na akong napahikbi. "Ayaw mong masaktan si Vince, samantalang ayos lang na masaktan ako? Diba? Dahil mas pinapahalagahan mo si Vince kaysa sa akin. Sabagay, si Vince hindi ka sinaktan samantalang ako, sinaktan kita, mentally and emotionally." aniya na kababakasan ng guilt at lungkot ang mga mata.

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

Parang biglang humigpit ‘yung bestidang suot ko. Bawat salita, tumatama sa akin na parang mga patalim. Hindi ko sila nakikita, pero pakiramdam ko nakatutok sa akin ang mga mata nila kahit may kurtina sa pagitan namin. May isa pang tumawa, mas mahina pero mas mapanira. “Baka naman inakit lang niya. Alam mo na, mahina raw si Mr. Valente sa mga simpleng mukha. Tsk. Nakakatawa. Akala mo, inosente.”

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.