Novel & Cerita Escaping From Reality

Hindi lang iyon, napaka wild nito sa kama. “Gusto niyo bang gumawa ako ng paraan sir para magkita kayo?” tanong nitong muli sa kaniya ngunit umiling lang siya. “Magsasabi na lang ako sayo.” sabi niya at pagkatapos ay pinaikot ang kanyang swivel chair at tumanaw sa labas ng floor to ceiling window na salamin. Nagbuga siya ng usok. Hindi niya kailangan ng distraction sa ngayon dahil kailangan niyang mag-focus sa ginagawa niya. Kailangan niyang mapabagsak ang taong iyon dahil kung hindi ay hindi siya matatahimik.

Sa labas ng glass wall, sumabog ang isa pang perimeter alarm. Boom. Lumindol ang buong compound. May sumugod na. Hindi na ito intelligence war. Hindi na ito silent assassination. This is extermination attempt. I closed my eyes for a second. At doon ko naramdaman. Yung truth na ayaw ko aminin noon pa. Wala na kaming escape. Wala na kaming clean ending. We either survive as monsters… or we disappear as history. “Freya,” ulit ni Torren, mas mabigat na ngayon.

"Y-Yes." paos at halos pabulong ko ng sagot. I'm staring at the wall. Napatulala ako. How can we escape from him? Maraming gwardya sa labas ng hospital. Meron din sa pinto and I'm sure lahat ng empliyado dito ay kakampi niya. May cctv din ditong nagkalat sa ibat-ibang sulok ng hospital. How? How can we escape from the de*vil? Thinking those things para akong nawalan ng pag-asa pero I will do everything. I will do everything to escape from the d*vil.

. Agad na nakaramdam ng kaba ang kakambal nito pero umiling lang. Zheyn Iana always escape easily any trouble that she'll face. She have that luck that always bring her to safety no matter what trouble she faces kahit hindi man ito ang pinaka the best, she always find her self saved kahit napaka imposibleng takasan. - "Hi Hustle! Look, I made another song!" Hustzy smiled warmly and put the earphones in his ear and Zheyn Iana's ear.

“Bakit ka nandito? Anong kailangan mo?” “You left without a word.” Hindi siya sumagot. “Open the door Miss Nepalis. I just want to talk to you. Ayokong buksan tong pinto na to though I have a keycard.” “Can you please leave me alone!” Narinig niyang bumuntong hininga ito. “Okay, ganito. I’ll wait for you at the restaurant downstairs at pag hindi ka bumaba within ten minutes. I'll break this door. Don’t think of escaping again, I can find you.”

Saka itinupi ang manggas hanggang siko. "Five years has passed and I tried to forget everything. But I was not. Hanggang ngayon andito pa din sila. Sa puso ko. Sa buong pagkatao ko" usal ni Ely habang tinitingnan ang wallpaper. Litrato iyon ng kanyang mag ina. "Pangako, babawiin ko kayo. You will never escape to me again Cory! Hinding hindi na!" dagdag na pangako ni Ely.

But how could I know who sold me off? Agad kong hinubad ang suot kong over-all na damit at basta na lamang initsa sa kung saan. Kinuha ko ang first aid kit at ginamot ang sarili ko. Nakagat ko ang aking mga labi dahil sa hapdi ngunit tiniis ko. Mas grabe pa dito ang mga tinamo kong sugat nang pagbabarilin kami ng mga hindi nakikilalang tao. Matapos kong magamot ang sarili ko ay uminom ako ng gamot para hindi ko na maramdaman ang kirot. Hindi ko napigilan ang huwag isipin si Craig. I escaped from him again so I'm sure he is very disappointed now. At ano kaya ang gagawin niya kapag nalaman niya na ako ang taong nakalaban niya sa loob ng bahay ni Mrs. Madrigal? Will he kill me or arrest me imme

dagdag ko pa kahit na alam kong hindi iyon palaging totoo. Escaping is both a sign of weakness and strength. Weak for choosing to escape the battle we can not possibility win over, and strong for choosing to escape though we can possibly conquer it. Escaping is either a good or a bad thing, depends on a certain person's situation. In my case, I'm in the midst of finding out the real meaning of this escape. Yes, I escaped . . . and still escaping.

CHAPTER 32.5 Escaping a Violent Demise WHEN LUCAS REGAINED composure, the room where they were was already filled with water and they’re already trapped with no place to escape. But he didn’t want to lose hope, there could still be a glimmer of light at the end of the tunnel, he wanted to grasp upon the idea that the deities hasn’t turned a blind eye on them. They will be saved. But fúck this entire situation.

Isang halik na naramdaman ko hanggang sa kaibuturan ng buto ko, pero imbes na kilig, takot ang namayani. "Be a good wife, Clara. And don't even think about escaping. All exits are guarded, and Xander’s school papers are already being transferred under the Alcantara foundation." Nang makaalis si Liam, naiwan akong nakatitig sa bakanteng upuan niya. Pakiramdam ko ay unti-unti na akong nilalamon ng anino ng mansyong ito. Ang Pag-asa sa Gitna ng Kadiliman