Essay Tungkol Sa Pangarap Novels & Stories

“We’re chasing our dreams of the future together," “This is not the end, it’s a new beginning.” ... Ang mga tao ay dahan dahang tumahimik at nakinig sa bagong kanta. Ang masayahing kanta ay may bahid ng kalungkutan na nagpaparamdam ng pagpapaalam. Ito ay kaagad na nagpaalala sa mga tao ng kanilang university years kung saan kailangan nilang magpaalam sa kanilang mahal sa buhay para maabot nila ang kanilang sariling mga pangarap.

"You know what Lira... minsan, ang mga pangarap ay hindi laging tungkol sa kung ano ang kailangan natin. Sometimes, it’s about who or what makes us happy. The things we want to hold on to, no matter how long it takes." Lumingon ito ulit sa kanya, at sa ilalim ng liwanag ng buwan at apoy, kitang-kita niya ang sinseridad sa mga mata nito. "If you were given the chance to wish for one thing — something just for yourself... what would it be?"

"Nahihirapan ka na ba? Alam kong hindi ito ang buhay na nakasanayan mo. Alam kong nahihirapan ka na pero konting tiis na lang. Kaya natin to, Milagring. Kakayanin nating apat ito. Konting tiis na lang at makukuha ko din ang mana ko. Kapag may pera na ako, mabibili na natin ang gusto natin. Mabibilhan ko na kayo ng magandang damit. Makakabili na tayo ng masarap na pagkain. Lilipat tayo sa magandang bahay. At higit sa lahat makapag-aral na tayong apat. Hindi naman contest ang pag-aaral diba? Pwede pa naman tayong mag-aral kahit na malaki na ang edad natin." Tumango ako sa kanya. Sa murang edad, sinong mag-aakala na ganito kalaki ang pangarap ni Mariposa para sa aming apat. Hindi niya naman kam

" Sa 65 na ginawa niyo, alin doon ang hindi niyo pagsasawaang panoorin nang paulit-ulit? " " Mahirap ang tanong na 'yan, pero siguro iyong una kong ginawang proyekto bilang isang ganap ng mamamahayag dahil doon nagsimula ang lahat. 'Sikap para sa pangarap' ang pamagat ng una kong documentary film. Tungkol 'yon sa mga bata na sa gitna ng kanilang estado sa buhay, mayroon silang pangarap na pinanghahawakan para magsumikap at maiahon ang kanilang mga sarili sa hirap. Nalala ko nga noon, kahit wala silang mga sapatos o kahit na anong sapin sa paa, talagang nilalakad nila ang pagkahaba-habang kalsada para pumasok sa eskwela. Isang oras nila 'yong nilalakad kaya madaling araw pa lang ay gumagayak

I sighed, "Yeah, kailangan pa palang darating sa punto na on the verge of giving up na ako sa family ko, pero na realize ko na dapat pala na hindi ako bibitaw sa mga wish at pangarap ko." "Ngayong natupad na ang pangarap mo, ano naman ang sunod mong pangarap, beb?" Nag-iisip-isip naman ako pero isa lang ang siguradong-sigurado ako, "Syempre, ang makapagtapos with flying colors, magkaroon ng trabaho, at ikaw bilang Pamilya ko."

“Bakit?” “Mahal natin ang isa't isa pero sa tingin mo ba, papayag ako sa gusto mong mangyari? Marami kang maabot at isa na ro'n ang pangarap mo maging Doctor kapag nasa poder ka ng Tiyahin mo. Huwag mo lang akong alalahanin. Please, huwag mong ipagpalit ang mga pangarap mo nang dahil lang sa'kin.” “Pero Fender——”

Habang nakatayo at naghihintay sila sa gitna ng ulanan ay inabala na lang niya ang sarili sa pangangarap ng gising para hindi gaanong matuon ang pansin sa ginaw na nararamdaman at hinayaang maglakbay ang isip sa kanyang sariling mundo. Naputol lang kanyang pangangarap nang makarinig ng mga ingay at doon lang niya namalayang nag-uunahan na ang mga naroon sa paglapit sa sasakyang hindi pa man nagagawang huminto ay kanya-kanyang sampa na ang ilang kalalakihan at kasama na doon ang tatay niyang panay ang kaway sa kanila na bilisan.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Hindi naman sa pagmamayabang, pero gumradweyt siya ng cum laude sa isang pampublikong paaralan ng Puerto Princesa City, Palawan. Kaya heto na siya ngayon, ilang oras na lang ay lilipad na upang sundan ang kaniyang pangarap. Hoping in there, better future is waiting. New journey will start to spring. Walang masamang maniwala at umasa ito ang palagi niyang sinasabi sa bawat pagharap sa lahat ng hamon ng buhay. At alam niyang magagawa niya ang lahat ng bagay basta may tiwala siya sa sarili niya.

Hindi naitago ang tinitimping sama ng loob. “May kaunting pera pa naman po ako. Sapat na po siguro iyon para makaupa ako ng apartment sa bayan habang naghahanap ako ng trabaho. Pasado naman po ako sa bar exam kaya puwede akong magtrabaho sa alin mang banko sa bayan.” Sinadya niyang pasiglahin ang tinig niya upang hindi mag–alala ang tiyuhin. Subalit mukhang wala roon ang focus ng matanda.