Novel & Cerita Estranged In Tagalog

“Hindi lang tungkol sa atin ang dahilan kung bakit ako lumayo. Natatakot lang ako na baka kapag nakaalala ka na, makasama pa sa'yo." Umiling siya, ang kaniyang noo ay idinikit sa akin. "That will never happen. Because even without my memory, I chose you. In a world full of people I supposedly 'know', ikaw na estranghero sa paningin ko ang tanging gusto kong makasama. Doesn't that mean something to you?"

balewala nitong tanong. "Hindi mo alam ang mga pinagdaanan ko, kaya huwag kang umaktong may pakialam ka sa buhay ko. Mula nang nereject mo ako noon at lumayo sakin ng walang paalam, itinuring na kitang estranghero at wala tayong naging ugnayan sa isat-isa." Mahina ngunit may diin ang mga pagkakasabi niyang iyon.

Ano na naman kaya ang pwede kong gawin ngayon? Wala na si Cival ng magising ako. Saan na naman kaya nagpunta ang isang 'yun? Bigla kong naalala ang nangyari kanina. Yung panghaharass ng lalaki. Estranghero ako sa lugar na ito, hindi ko kilala ang ugali ng mga tao. Unlike sa Pilipinas na hindi naman nantitrip ang mga tambay sa kanto kung hindi lang sabog.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

"Batangas. Why did you call?" ["Bumalik ka rito... bukas din."] Agad napakunot ang noo ko at nakaramdam na kaagad ng inis. What the hell? Kakapunta lang namin dito, ah? Sisirain na naman nila ang kasiyahan ko? "What? Why would I? It’s freaking sembreak! Hindi ako uuwi." I stopped when I realized something. Home? I don't even have one. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya sa kabilang linya. ["Your mother told me so."]

Wala pang muwang sa mga nangyayari sa paligid pati na rin sa buhay ng aking mga magulang. "We won't need him. Wala siyang oras para sa atin. Please come with me. No buts, just come with me," paki-usap niya ulit. "Merly, bilisan niyo na riyan. Baka maabutan tayo ni Ernesto!" sigaw ng lalaking nakatayo sa may pintuan ng mansiyon. Umiling ako. Paano ako magiging masaya sa pupuntahan kong wala ang taong gusto kong makasama. Minsan ko nga lang makita at makasama si Dad tapos lalayo pa ako?

Parang may trauma na akong magtiwala pa kahit kanino. “Huwag kang mag-alala Ineng, kung iniisip mo na masamang tao ako. Nagkakamali ka ng iniisip. Ako nga pala si Rowena, tawagin mo na lang akong Manang Weng. Sa ganda mong iyan, pihadong mapapahamak ka sa estrangherong lugar!,” bulalas pa nito.

tinatrabaho destino gawain ginagawa hanapbuhay empleo mapapasukan tungkulin magtrabaho nang hindi panayshe screamed, not minding the surprise stare gave her. Mabilis niyang tinawagan ang kanyang kapatid upang ibalita sa kanya ang magandang balita, ito ang simula ng isang bagay na maganda para sa kanya at sa kanyang kapatid, ngunit may isang bagay na patuloy na humihila sa sulok ng kanyang puso na mabilis niyang inalis.

Here’s a Tagalog translation of the text: “Walang mas malupit pa sa kanya!” “Khate, bakit ka nagkukunwaring estranghero sa harap ko?” Hinigpitan ni Anthony ang lakas ng kanyang mga kamay. Nakaramdam ng sakit si Khate, kumunot ang noo at lumingon upang salubungin ang kanyang tingin, ang kanyang mga mata ay puno ng paglaban.

saad ni Stefan ng walang pag-aalinlangan. “A mistake?” pag-uulit ni Astrid sa kanyang narinig. “Let's forget about what we had. If you can't, you're free to leave.” Tumayo si Astrid sa kanyang pagkakasubsob at buong hinarap si Stefan. “Hindi! Hindi ako makakapayag na magtapos ang lahat ng ito sa ating dalawa, Stefan!” “But Astrid, this is already the end. If you cannot accept this, it is no longer my problem,” malamig na saad ni Stefan dahilan para makaramdam na labis na kirot sa kanyang dibdib si Astrid.