Novel & Cerita Estranged In Tagalog

"Hindi ko naman talaga ginagawa 'to. Ang makipag-usap sa estranghero..." "Estranghero?" ulit ng lalaki, ang boses ay naging paos at puno ng akit. Dahan-dahan nitong hinawakan ang baba ni Emma sa gitna ng kadiliman. "Pagkatapos ng gabing ito, hindi na tayo estranghero." At bago pa nila namalayan, nagdikit ang kanilang mga labi. Isang halik na puno ng desperasyon at gutom—kapwa gustong makalimot sa malupit na realidad ng mundo.

naiiyak kong tawag sa pangalan niya pero… "Stvpid," maikli at walang emosyon niyang wika bago ako patulak na pinalayo sa kaniya. Umawang ang bibig ko sa inasta niya bago ako napatingala sa kaniya. Tiningnan niya lang ako na para bang isa akong estranghero. “This is the last time I'll ever see you here. Go back to your family,” aniya at pinagsarhan ako ng gate.

Third Person's POV “Nasaan ka na? Gising na si Colleen. Bumalik ka na rito,” may halong pag-aalala ang boses ni Ingrid sa tawag. “Nasa bahay lang ako, kukuha ng mga gamit niya,” sagot ni Jared habang pinipilit maging kalmado ang tono. Alam niyang alalang-alala si Ingrid para kay Colleen, kahit pa gising na ito. Sa totoo lang, hindi rin niya alam kung paano haharapin ang asawa. Pero buo na ang loob niya, handa na siyang ipaliwanag ang side niya.

Pinag-ekis ko ang braso ko sa harap ng aking dibdib at tinignan siya ng walang emosyon. “Huwag kang umarte na may kung anong namamagitan sa atin dahil ang totoo ay estranghero lang naman tayo sa isa’t-isa. Napulot mo lang ako rito sa may ilog, at lubos na ipinagpapasalamat ko iyon dahil tinulungan mo ako. Babawi naman ako sa kabutihang ginawa mo pero hindi no’n maaalis ang katotohanan na walang kahit anong namamagitan sa atin. Hindi mo ako tunay na kilala at gano’n rin ako sa iyo.” Matapos sabihin ang mga katagang iyon at tinalikuran ko siya at naglakad. Hindi ko naman na naramdaman na sumunod siya sa akin, bagkus ay mas lumayo ang kanyang presensya.

awat n'ya sa dalawa. "Mabuti pa itong kasama mo nakakaintindi eh," saad pa ulit nito. "Sa kanya okay pero para sa akin, kung mali ay dapat itama," saad ni Mando. Nagulat na lamang ang lahat ng biglang naglabas ng patalim ang lalaki. Nakita naman agad ito ni Kael. Sa sobrang taranta na matatamaan ang kaibigan na si Mando ay sinalag n'ya ito at hindi nagagandahan na maari rin pala s'yang mapahamak. Natagpuan na lamang n'ya ang sarili na may mga dugo sa kanyang harapan. Basa ang kanyang bandang tiyan kung saan tumama ang kutsilyo na hawak ng estranghero. Dumalo ang mga malalapit na kakilala ni Mando sa kanya kasama rin ito. May mga humatak palayo at hinuli ang estranghero. Si Kael ay mabilis na

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Maluho si Maricar, kaya tiyak na mahihirapan ito kapag nakuha ni Michael ang mga card nito. “K-kuya . . . I hate you!” Mabibigat ang hakbang nito na umalis. Nang makaalis ang kapatid ay bumaling sa kaniya si Michael. Masuyo nitong hinawakan ang kaniyang mukha. “Okay ka lang ba?” Marahan siyang umiling. “W-wala ako sa lugar para sabihin ito pero hindi ako komportable na may taong malayang nakapapasok sa condo unit mo. Paano na lang kung . . .”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

May audition bang nagaganap? Kahit na ganon ang sitwasyon ay nagtuloy-tuloy pa rin ako sa paglakad papunta roon. Hindi pa man ako nakakapasok sa loob ay parang problemado na ako. Hindi ko kasi alam kung paano ako makakapasok, makikipagsiksikan ba ako? Dapar yata tinawagan ko muna si Manong Driver e. "Umayos kayo ng linya at huwag kayong maingay," sabi nung kung sino man, hindi ko na tiningnan kung sino 'yon.

Ysla Inis na inis ako sa sarili ko. Sa sobrang inis, parang gusto kong suntukin ang sarili ko at paulit-ulit kong sinisisi ang sarili sa nangyari kagabi. Maaga akong nagising, mas maaga pa sa sikat ng araw, at dali-daling umalis ng bahay. Hindi lang dahil sa may trabaho ako dahil sobrang aga ko talaga, kundi dahil ayokong makita si Nathan. Ayokong makaharap ang taong ‘yon matapos ang lahat.