Eyebags In Tagalog Novels & Stories

pero ang tanong, gusto ko ba talaga? Kinaumagahan, maaga akong nagising na may bitbit na eyebags na mas malaki pa sa bentahe ng mga Villamor. Ang buong gabi ko ay nagugol sa pag-ikot-ikot sa kama habang pinagtitimbang ang oo at hindi.

Pero mali pala ako. Unti-unti kong pinahid ang mga luha ko. "Kaye." Mahina kong sabi sa sarili habang nakatingin sa kisame. "Simula ngayon..." "Ikaw na lang ulit ang aasahan mo." Pagod akong nakatulog nang gabing iyon. Kinabukasan, pagtingin ko sa salamin napangiwi nalang ako. "Hala. Ang laki ng eyebags ko."

Hindi siya tumigil sa pagkampay sa pag-asang may makapapansin sa kan'ya subalit alam niyang imposible iyon dahil imposibleng may tao roon nang ganoong oras. Parang sasabog na ang kan'yang dibdib dahil sa kakapusan ng hangin. Nang makaramdam na ng pagod ay unti-unti na siyang tumigil sa pagkampay at hinayaan na lang ang sarili na lumubog sa tubig. Mula sa ilalim ay tiningnan niya ang maliwanag na buwan. Hindi niya lubos akalain na iyon ang huling bagay na makikita niya bago siya mamatay. Unti-unti na siyang pumikit nang nanlabo na ang kan'yang paningin. Subalit sa isang iglap, laking gulat niya nang naramdamang may bigla humawak sa magkabila niyang braso. Pag dilat niya ng mga mata ay nakita

Panggagalit ko pa sa sarili ko. Inilapit ko ang mukha sa kuwadradong salamin. "Tignan mo, ang laki ng eyebags mo kakaisip diyan." Kinuha ko ang pressed powder at nagpahid sa parke ng eyebags. "Walang nangyari eh. Naasar ako sa sarili ko na makitang nag panget ko na. Isa pa 'tong kulot kong buhok, ang kapal e.

Ano ba yung gusto ko subukan? Smokey eyes. Kulay itim yun sa magkabilang dulo ng mata, diba? “Aghk, masyado atang makapal..” unang pag brush ko pa lamang sa mata ko mukha na akong binugbog kaya dali-dali ko ring pinunasan ng tissue.

KINABUKASAN, Pagmulat ni Leigh ng kanyang mga mata laking gulat niya nang makita niya ang malalambing, cute at pamilyar na mga mukha sa pagdilat ng kanyang mga mata. Anong ginagawa nila rito? "Mommy! Si Ate Leigh gising na!" sigaw ni SaJun.

Sikat na sikat na ang araw pero ito ako, tulala pa rin rito sa sofa na parang wala ng enerhiya sa buong katawan dahil sa biglaang panghihina ko kagabi. "Ngayon ko lang nakitang may eye bags si Heaven," rinig kong sambit ni Elysium. "Look, you can even put things in it because of how swollen her eyes were and her bags," she added trying to make the atmosphere so smooth. But dang it. I don't have my good mood right now! Parang umalis ang mga positivity ko sa katawan. "Ang laki ng mga eye bags pero ang ganda pa rin, inang 'yan. Why don't you tell me your secret, Heaven?" Nailing na lang ako dahil sa sinabi ni Holy na akala mo hindi rin maganda.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Nakatitig lang ako sa kawalan. Pagsikat ng araw, pagtingin ko sa salamin, may maitim na bilog sa ilalim ng mga mata ko. Hindi naman ako kagandahan, pero may pagkamataas pa rin ang pride ko. Lalo akong nainis nang makita ko ang eyebags. Kinumbinsi ko ang sarili ko na kailangan kong tapusin ito agad. Kung magpapatuloy pa ito, hindi na kakayanin ng utak akong pagpapahirap niya sa akin!

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.