Eyebags In Tagalog Novels & Stories

Napailing na lang ako sa kaibigan kong ‘to. Hindi naman ako naghahanap ng nobyo. Aminado naman ako na hindi ako manhid. Nagkaroon na rin ako ng mga crush noon. Marami akong manliligaw dahil maganda naman talaga ako. Marami ang nagsasabi sa akin na parang hindi ako lumaki sa tabi ng dagat dahil sa makinis at malagatas kong kutis. Mestiza ako at para daw akong manika. Iyon nga lang ay sobrang payat ko. Siguro dahil hindi balanse ang tulog ko. Palagi akong pagod at puyat. Kaya hindi nawawala ang itim sa ilalim ng mata ko. Hays… tatlong taon na yata akong may eye-bag.

Halos mangiyak-ngiyak pa ang loko-loko sa sobrang katatawa. That's the thing called 'tears of joy' right? Tears of joy nga ba? Yong tipong naiyak na sa sobrang kaligayahan? Hay ewan! Basta ang alam ko'y masaya si Blue dahil nalaman niyang siya ang crush ko.

Nakakamiss din pala kung hindi n'ya ito makita ng matagal ang gwapong hitsura nito kahit pa nakasimangot lage. Hindi lingid ng dalaga na sadyang umiiwas ang binata dahil ayaw nitong makita ang maiitim nitong eyebags. Mula kasi nang umuwi sioa galing Japan ay wala ng matinong tulog ang binata. Sinubkan rin nitong hindi makita ang dalaga upang makalimutan n'ya kaso traydor ang mata at puso n'ya dahil mas nanggigigil itong makita ang dalaga.

"Tila malungkot at pagod pa rin ang iyong mga mata." Natawa ako at umiling. "Pagod lang po ako sa byahe at naging abala rin po ako sa Espanya." "Kung gayon, may iba na bang nagpapaibig sa iyo?" pang-aasar niya kaya natawa na lang ako at umiling.

I bit my lower lip. "she is safe iha so please stop thinking about her and get rest.,kami ang mananagot dun kapag nadatnan ka niyang halos hindi na maimulat ang mga mata sa laki ng mga eyebags mo" i could feel my cheeks heated. Ganun na ba ako ka-obvious? Shit ehh di ang pangit pangit ko na. Ano na lang hitsura ko. Hindi ko namalayang kinakapa ko na pala ang mga mata ko.

Marahan kong tanong sabay baling sa kaniya. "I'm fine. You should rest for now. Mukha kang pagod na pagod. I don't like it," sabi niya. Nahihiya akong napaiwas ng tingin. Grabe na ba ang eyebags ko? Mukha bang bagsak na ang katawan ko kaya gano'n ang sinabi niya? Nakaramdam ako ng insekyuridad sa sinabi niya. Napasandal na lang tuloy ako sa bintana saka pinikit ang aking mga mata.

Alam nito na kailangan niyang ilabas ang mga luha ng sugat sa kanyang pagkatao. Saglit itong umalis, pagbalik ay may bitbit nang isang baso ng tubig. "Uminom ka muna. Come on." Uminom siya. Namamaos na siya. Ang mga eye bags niya ay namamaga na. Mukha nang hinog na kamatis ang kanyang ilong pero hindi pa rin tapos sa pagtatrabaho ang mga tear ducts niya. Patuloy iyong

"Ava hindi ka kailanman—" "Liver. Please magpahinga ka nalang pagkatapos ng trabaho mo okay? Nawawala na ang kapogian mo dahil sa mga eyebags na nakatira sa ilalim ng mga mata mo." Nagawa niya pang magbiro subalit ramdam niya talaga ang pagkadismaya nito.

hayzz bahala kayo mag-isip Bakit Santol! Anong oras na to. it's 12:33am na pero dilat na dilat parin ang mata ko! Tiyak may eyebag ako bukas nito gusto ko pa naman erampa ang beauty ko bukas ng walang eyebag. Mis ko na maging maganda kaya bukas erarempa ko ang tunay na ako.. hmmmp maglaway Sila..Pag ako nakakita ng pagkakataon Dark paglalawayin kita sa alindog Kong ogags ka! Itaga mo sa bato yang Malaki mong baston na nasa gitna ng hita mo na hinding Hindi mo ako matitikman!

Pabaling-baling pa ako sa kaliwa at kanan o 'di kaya ay natatalukbong ng kumot ngunit hindi parin ako dinadalaw ng antok. " Kasalanan mo talaga 'to kapag may eyebags ako bukas, Jeush! Ipapakain talaga kita sa ipis!" Parang baliw na sigaw ko pa sa loob ng kwarto kahit alam kong hindi nito maririnig sa kabilang kwarto.