روايات وقصص ضمن Faint Of Heart

“Pero magkaiba kami. Hinding-hindi ako mananakit ng taong espesyal sa akin, mga taong nagparamdam sa akin ng pagmamahal. Kahit hindi ‘yon totoo, I somehow felt to love. I won’t stoop down to their level.” I smiled at him. He’s right. Bakit naman niya gagawin ang bagay na naging rason kung bakit siya nasaktan? It’s really unfair to think that those kind people and has a good intention always get hurt. Maybe because of their expectations, because there is hope in their hearts. They want to love and to be loved. Why is it too much to ask for someone who has a genuine love? Why can’t they attain the things they deserve? This is so unfair.

He smiled “She'll not going to like you back. You'll just gonna waste your time. So, why don't you just find another woman to love?” Sambit nito “Nah, Heart can't be taught who'll it love and not and I'm only interested to her. Beside, masyado pang maaga para sabihin na wala ako sa kan'yang pag-asa.” He replied tsaka muling ngumiti ng malapad “I'll make her fall for me no matter what. You will support me, right?”

may kasama pa itong heart emoji and maraming heart emojis. Hindi ko alam pero nagseselos talaga ako kay Edel, matalino siya katulad ni Xerxes. Ako, isang average student at nakilala lang dahil kay Xerxes. Nawalan na ako nang ganang mag-scroll kaya pinatay ko na ang computer na gamit ko. Nilayo ko rin ang cellphone ko, sinaylent ko ito para 'di marinig kung may message o tawag man siya sa akin.

At mukhang nagtagumpay nga siya dahil biglang sumeryoso ang mukha nito. “Hindi ako naniniwala na madali mo lang na kinalimutan ang lahat, Katalina. Kung ang puso ko nga ay kilalang-kilala kung sino ka sa inyong dalawa ni Katarina kanina, paano pa kaya ang puso mo na nakadepende sa akin noon?” salita nito na nagpatigil sa kaniya at sa akma niyang paglalakad, makalayo lamang sa lalaki. Hindi niya kasi gusto ang pakiramdam na malapit lang ito sa kaniya dahil umiinit lang ang kaniyang ulo.

Walang komplikasyon. ​Iyon ang dahilan kung bakit nabansagan akong "The Heartbreaker Billionaire." Hindi dahil malupit ako o manloloko—dahil lagi akong tapat sa intensyon ko. Pero dahil hindi ko hinahayaang maging seryoso ang lahat. ​Mas mabuting ako ang mang-iwan kaysa ako ang muling maiwan na wasak ang puso. ​"LEVI?"

Huminto siya, lumingon, at tumingin sa kanya gamit ang mga matang kumikislap sa tuwa at linaw. “Salamat po!” sabi niya ng taos-puso. Hindi siya puso ng bato. Sa kabaligtaran, sensitibo siya sa lamig at init ng mundo sa paligid niya. Pero dahil sa lumaki siyang ganun, mahigpit niyang binalot ang puso niya at bihirang buksan sa iba. Kaya mabangis at malamig ang kanyang dating. Ang nag-iisang pagkakataon na nabuksan niya ang puso niya kay Cailyn, nagdurugo na ang puso niya.

"Hindi ko kailangan sabihin sa'yo ang salitang promise dahil alam ko na naintindihan mo ang sitwasyon ni Mommy Cally, hindi ba?" Dahan-dahang tumango si Adam sa akin na tila ba nagdadalawang-isip. "Hindi ka iiwan ni Mommy Cally tandaan mo 'yan." Hinawakan ko ang banda kung saan naroon ang puso ni Adam. "Minsan, nararamdaman mo ang mga taong mahal mo sa pamamagitan dito." Hindi nakaligtas sa aking paningin ang napaka-inosenting anyo ni Adam na tila ba nalilito sa ibig kong sabihin. "Heart?"

Para din akong magkakaroon ng heart attack sa bilis at lakas ng aking heart beat. "Hmmm... You're a good kisser, Hendrix." Ngumiti siya. "Happy birthday, baby..."

*Pak* Bigla nya akong hinampas. "ARAAAAY! Bakit mo'ko hinampas" Ma's lalo itong umiyak ng Malakas. "Waaaah Masakit na nga itong puso ko tapos my gana kapang arasin ako." "Di naman kita inaasar, nag alala nga ako sayo dahil sabi mo my sakit ka sa puso." "Ang slow talaga nica, wala akong heart failure sniff sniff" "Sabi mo kanina Masakit mo. Ano ba talaga Debby diretsohin mo na ako."

Hindi pa naman niya ito binabasted pero bakit ganito na ang lumalabas sa bibig nito? “Kung matatawag mang katangahan `to, Jane, `yon na siguro ang itatawag ko sa sarili ko. `Cause the moment I fell for you sa maikling panahong pagkakasama natin, saka naman nawala ang dati mong pagtingin.” Ngumiti ito nang pagak. “I know how you felt for me before. It’s obvious, anyway. Pero pilit ko lang inignora dahil nga ayaw ko ng simple at inosenteng babae noon.” Jester held her face at pinakatitigan siya sa mga mata—matagal—na waring iyon na ang kahuli-hulihan nilang pagkikita. “I know who owns your heart.”