Falling Into Your Smile Ep 1 Eng Sub の小説・ストーリー

Mahirap naman kasi abutin dahil medyo malayo ang center table. "Hala, bakit iba 'yong lengguwahe?" Mahinang tanong ni Megan. "Thai Drama kasi 'yan, 'te." "Ah, kaya pala." I yawned. Hindi pa man din kami nangangalahati sa unang episode ay inaantok na 'ko. Naramdaman ko naman na hinawakan ni Callie ang gilid ng aking ulo atsaka isinandal sa kanyang balikat.

Or as beautiful as his face? Maya maya ay tumigil na rin siya pero nanatili pa rin ang ngisi niya sa akin. That cheshire smile is really into something bad. He tilt his head a little and amusingly stares at me. Imbes na patulan siya ay sinuklian ko na lang din siya ng titig. Sa sobrang tagal ng pagtititigan namin hindi ko na namalayan na inuukit ko na ang mukha niya sa utak ko. Damn, if I leave this hospital, hinding hindi ko ata makakalimutan ang pagmumukhang 'yan.

Maliban kay Mommy, ang ngiti niya, para sa akin, ay nakakahawa na rin. Humakbang ako papalapit sa kanya. Ang pagmamadali kong makita si Mommy kanina ay nawala na. Dang it, Jasper Dave! Look what you've turned me into! "Why?" I asked. I can feel my smile slowly appearing on my lips. Mas lalong lumaki ang ngiti niya hanggang sa halos makita ko na ang buong ngipin niya. He just didn't let me take enough chance to picture his smile again because he turned his gaze away from me. Natatawa tuloy akong lumapit sa kanya. We look crazy here, laughing without reason. Heck. "Why, Jasper Dave?"

Warning ⚠️ SPG!next episode.

Pagpapaliwanag niya Ngumiti ako sa kaniya "No you don't need to apologize, Thank you" Ngumiti siya..it was a genuine smile na ngayon ko lang nakita sa kaniya Bumilis ang tibok ng puso ko lalo na ng hawakan niya ang kamay kong nasa braso niya. Maya maya ay nagsimula na ang party, nakita ko si Joshua na kumakaway sa mga guest at nagbigay lang ng konting speech Sobrang proud ako sa bestfriend ko.. this was his dream at ngayon unti unti niya ng nakakamit,

“SO BEAUTIFUL AND HANDSOME!” Kinawayan ng kambal ang mga tao, halatang nagpapakabait. Pero syempre… “Mom,” bulong ni Alaric, “paano po yung smile ko? Royal ba?” “Mukha kang may kinakabahan na tiyan,” sagot ni Elera. “E ikaw? Parang gutom ka din!” “Tahimik kayong dalawa,” sabay sabi ni Nat at Cass.

Mukhang hindi niya nagustuhan ang ekspresyon ng mukha ko dahil bahagya siyang napasimangot. "You're laughing at me." "No," mabilis kong tanggi. "You're trying not to." "I am not." "Jenelyn." "Promise." "You're smiling." "Ewan ko sa'yo." Hindi ko naituloy ang sasabihin dahil sa isang mabilis na galaw ay agad niya akong hinila palapit sa kanya. Napasinghap ako at awtomatikong napahawak sa kanyang dibdib upang hindi mawalan ng balanse. Bahagya siyang yumuko hanggang sa halos magdikit na ang aming mga noo habang ang isang kamay niya ay mahigpit na nakapulupot sa aking bewang.

Hindi ko alam kung para iyon sa akin O sa sarili niya. "Perfect! Now look at each other." Dahan-dahan akong napatingin sa kanya. Nagtagpo ang aming mga mata. Tahimik. Walang nagsasalita. Ngunit sa kung anong dahilan, parang biglang nawala ang ingay sa paligid. Click. Click. Click. Sunod-sunod ang tunog ng camera. Hanggang sa... "Smile naturally!" Natural? Paano ngingiti nang natural sa ganitong sitwasyon?