Novel & Cerita False Memories Ch 1

Kumunot ang noo ko nang makitang hindi nakasara ng maayos ito. Isasara ko na sana pero napatigil ako ang makitang may nakaipit na isang bagay kaya hindi masara. Binuksan ko ang drawer para ayusin ang bagay na yun at isasara ko na sana uli nang mahagip ng mata ko ang isang larawan. Nasisiguro kong si Lennox ang nasa larawan pero di ko maaninag yung isa. Kukunin ko na sana pero biglang may nagbukas ng pinto na syang kinatili ko.

Esqueza. End Of Chapter 1

Marami pa. END OF CHAPTER 1

Sabi ko kaya napatigil ito saka mataman akong tinignan. " why do you keep appearing in my mind?" Sabi ko pa pero nanatili lang itong tahimik. " why.. does it feel like.. i've known you before.." sabi ko saka tuluyang nilamon ng antok. Pero bago pa ako makatulog narinig kong nagsalita ito. " im glad that you still dont forgotten me. But.. its better if you dont remember anything." End of chapter 160

I just need to explain this para sa mga hindi pa nakakaalam masyado sa bawat type ng dulot ng amnesia at para maitindihan iyong sitwasyon ni Jasmine. So, iyon! Happy reading! Sana nasagot ko ang ibang katanungan. Actually, nabanggit ko na rin naman kung bakit nga wala siyang naalala sa chapter kung saan chineck siya ng doctor sa mansyon ni Yohan, hindi lang detailed masyado, pero ito rin iyon. Thank you everyone!

“There’s a chance na makalimutan ni Alyana ang nakaraan. It can cause a kind of Amnesia. A Psychogenic Amnesia. When memories for an event or series of events can be recalled, they are prone to distortion, with certain elements heightened and others discarded.” “Fvck! What is it for?” “Oh, Shit!” “Kawawa si Aly” “No…no… fvcking crap!” “Seryoso ba ‘yan?” “Kung gustong manipulahin ang utak ni Alyana, ang chip ay nasa batok para idugtong at ikonekta sa nervous system. Which means… ang malapit na kokonektahin ay ang utak ng tao. Habang gumagana ito ng matagal kay Alyana, napupuwersa nito ang temporal lobe ni Alyana. It makes pressure also in her brain kaya nagkakaroong ng damage. In short, haban

Naghihintay naman siya sa isasagot ng doctor dahil gusto rin niyang malaman iyon. Saglit siya nitong nilingon. "Well, amnesia patients experiencing headaches when remembering past events, is likely due to the emotional stress. The sudden return of suppressed memories can overwhelm the individual, leading to physical symptoms like headaches," paliwanang nito. "But it's a good sign that she can still have the ability to remember anything from her past. Maaring hindi pa ngayon pero may posibilidad na maalala pa rin niya ang mga bagay sa nakaraan niya."

Chapter 1 "... and please remember your requirements, " our teacher said. "Okay class dismiss," she added before arranging her books on the table. Hindi ko namalayan na tapos na pala yung klase namin. My mind was wandering about what happened last night. Hindi ko alam kung panaginip pa ba ang lahat nang 'yon o totoo talangang nangyari. Yung feeling na hindi mo ma-identify kung namalik mata kalang, nag hahallucinate or what. Mahirap paniwalaan pero ramdam na ramdam ko pa rin' yong sakit. The betrayal, disappointment and confusion----all of it.

Kahit simpleng konsepto lamang ay nagagawa niyang palawakin hanggang maging isang malaking proyekto. Isang araw ay napansin niyang nagtaka ako kung bakit halos bawat salita niya ay pinasusulat niya sa akin. Ngumiti siya. "You know, Shane, I have a condition." Napatingin ako sa kanya. "Condition?" "Stress-related memory problem. Parang short-term memory issue." Natawa pa siya nang bahagya. "Sometimes I say something important today then forget it tomorrow."

I heard Bina's voice answered. The memories three days ago assaulted my stupid head. I gritted my teeth in embarassement. I should forget about that! "Tell him I'm not in a good shape to come down. Hatiran mo nalang ako ng pagkain dito, Bina." After that dawn-incident, I did my best to avoid his way. Minsan na lang ako lumabas at nililibang ko ang sarili sa paggawa ng thesis at pagmememorya ng mga dapat kong memoryahin. I did every ways to keep myself busy. Ayoko siyang kausapin dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin ma-absorb ng utak ko ang ginawa namin nang mga oras na 'yun. It's like we both lose our minds.