Family Get-together Quotes นิยาย & เรื่องราว

"Grabe makalag- Minaglit ko na sa isip ko mga pinag uusapan nila at umaayos ng tayo at naglakad palayo sa kanila. That's my mom and not my girlfirend. Tsk "Yes dad, bakit kailangan kasama pa ako? i have many papers to do" sabi ko pagkapasok ko sa kotse ni dad "May malaking Gatherings na gaganapin at dadalo doon ang malalaking pamilya mula sa iba't ibang panig ng mundo" sabi ni Dad. "Kailangan po ba ako doon?" paguusisa ko "Ofcourse your my heirs at nagiisang anak-

Nagdaos sila ng barbecue party matapos ang dinner date ng buong pamilya. Nakatayo si Seven sa gilid ng pool habang sumisimsim ng beer na hawak. May masayang mga ngiti sa labi habang nakatingin sa masayang pagtitipon tipon ng kanilang pamilya. Kahit na may kanya kanyang buhay ang bawat isa sa kanila ay hindi hinayaan ng kanyang mga magulang na mawala ang malakas na samahan ng kanilang pamilya. Mula pagkabata ay itinuro sa kanila na kahit anong mangyari importante ang pagbibigay ng oras sa pamilya.

Ang ibig niyang sabihin ay kapag ang isa sa amin magkakapatid o isa sa aming pamilya ang nawala sa isang family dinner, hindi pinapapunta sa bahay o kaya naman ay hindi pinapasama sa lakad ng pamilya sa loob ng dalawang buwan. Sabi ni Dad, minsan lang naman na raw kami magkaroon ng ganitong dinner o kaya ay minsan lang kami makumpleto, dapat daw ay makapunta na ang lahat kahit ano pa ang gagawin. I have nothing against it naman since may point si Papa. "Fine, fine. I'll free my sched later, is that all? I'm currently driving right now," tanong ko pa sa kapatid ko kasabay ng pagsuko na pupunta mamaya.

Nag-uusap sila na parang mga magkakaibigan noong bata pa sila at pinag-uusapan na kung gaano kaganda kapag nagkaroon na kami ng mga anak ni Jackie sa hinaharap. Bigla, tumunog muli ang doorbell at tiningnan ko si Jackie ng may pagtataka. Naroon na ang buong pamilya, may iba pa ba siyang inimbitahan? “Ako na,” alok ni Jackie. “Ah, muling nagkita ang buong pamilya. This is so nice!”

Alam nilang marami pang hamon ang kanilang haharapin, ngunit sa gabing iyon, napatunayan nilang ang pagkakaisa ang tunay na lakas ng kanilang pamilya. “Hindi tayo magtatagumpay kung hindi tayo nagtulungan,” sabi ni Lola Kate, ang kanyang boses ay puno ng pagmamalaki. “Ang pamilya natin ang ating sandigan.” Habang nagkakatuwaan ang lahat, tahimik na nag-usap kami ni Liam sa isang sulok. “Hindi madali ang pinagdaanan natin,” sabi ni Liam habang hawak ang kamay ni Madeline. “Pero handa akong harapin ang anumang laban, basta kasama ka.”

Edi sila na Juan for All, All for Juan. But honestly, masaya ako na maging parte ng pamilyang 'to. It was crazy at first, but this was full of fun. We shed tears together already. Laughed altogether, talked altogether, eat altogether, shared stories, and many great, fun, memorable things...and I've learned a lot. A family without getting lessons from pains and problems is not a family. A home where our family was is the one who taught us first. A home is where we are loved, cared and nurtured. I want to grow more with this family. I want this to last. In my memories and in my heart.

Sabi niya, "Naisip ko lang na magiging pamilya na tayo at hindi tayo dapat nag-aaway sa maliliit na bagay." Tumawa ang head ng Gold family at nagsabing, "Wag kang mag-alala, isipin mo na lang ito ang ating post-dinner entertainment. Hindi naapektuhan ng maliit na bagay na ito ang pagsasama sa pagitan ng mga pamilya natin. Napangiti na lang si Zeus, "Sige, basta't ganoon ang naiisip mo!" Magsisimula na ang pangatlong round.

Dagdag pa ni Liam: "At tandaan mo, hindi ka nag-iisa. Ang pagkakaisa ng pamilya ang ating pinakamatibay na sandata. Ang mga pagsubok na pinagdaanan namin ay naging tulay upang mas mapatibay ang ating samahan. Ang lihim na minsan ay naging pasanin ay naging aral na ngayon." Habang lumulubog ang araw, nagtipon-tipon ang buong pamilya—sina Xavier, Elise, Liam, Sofia, at Lucas—sa ilalim ng malaking puno sa kanilang bakuran. Ang hangin ay mahinang humahampas, at ang kapaligiran ay puno ng kapayapaan at pagmamahalan.

walang emosyon na tanong ni Gerald sa mga kapatid niya. "Oo naman. Kuya Gerald dapat tanggapin mo na si Dad. Nakikita mo naman na mabait siya at masaya sa kaniya si Mom. Kaya dapat maging masaya din tayo sa kaniya," natutuwang sagot ni Gia. "Oo nga Gerald. Ang mahalaga ngayon magkasama tayong pamilya at buo tayo. Hindi natin kailangan isipin pa ang masasamang nangyari noon," dagdag pa ni John.

“Ang bata pa naman niya para magkaroon na ng pamilya. Hindi ba siya naguguluhan lang? Baka mamaya masyado lang siyang nagmamadali na magkaroon ng pamilya.” Everyone started discussing the topic enthusiastically again. Doon na nalipat ang atensyon ng lahat. Iba-iba ang komento dito ng mga relatives ni Jago. Hindi alam ng lalaki kung nararapat ba siyang magpasalamat na nabaling ang atensyon dito.