Fearful Novels & Stories

So real that I almost get crazy believing that those things happened for real. I'm scared, Samuel. I'm really scared. ***

"That's ridiculous. Ang babaw ng kinatatakutan mo." Pagkatapos ay siya naman ang dumiretso ang tingin sa kalsada. Nagkaroon ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. She look nice, but why did she ended being like this? "Alam mo ang takot nabubuo 'yan kapag wala kang masandalan sa buhay. Whenever you knew na may makakapitan ka, mayayakap o mahahawakan na kamay you know you're safe. You wouldn't get scared kasi alam mong someone is on you. Kagaya ko, sa totoo lang ay takot akong matapos ang isang buwan Felicity." That's really tthe truth. I am scared for the 31st to come.

72 I couldn't sleep because of the fear I felt that night. Takot na takot ako na biglang bumalik ulit si Tito Alfredo. I want to call Maddix, but I'm afraid of Tito Alfredo's threat. The way he looked at me last night was so scary, as if if I didn't really follow what he wanted me to do, he would do something I wouldn't like. Ang sabi nito ay si mama ang pupuntahan niya kapag hindi ko siya sinunod. Napapikit ako at agad na tinwagan si Mama noong gabing iyon. I was so scared, and I can't even think straight.

Ang mukha niya ay parang lumiit, at mukhang takot na takot. Tumingin si Fane sa gilid niya at walang masabi. Nakadikit si Sharon George sa kanyang braso. Kahit anong mangyari, isa siyang lalaki, at nahiya at nailang siya sa eksenang ito. Naisip niya, 'Pero di ko siya pwedeng basta na lang iwan lalo na ngayong takot na takot siya. Di ko siya pwedeng itulak palayo.'

Kabanata 2 : Ang Lalaki Sa bawat araw na dumadaan, hindi ko sigurado kung ilang beses nga ba ako napaisip. I no longer knew how many times I feel nervous. How many times I have been paranoid. I can't think straight. Hindi ako makapag-isip ng maayos. Ang magkaroon ng isang bagay na kinakatakutan ko ang nagbibigay ng kilabot sa buong katawan ko.

"Every person has a tender spot, where he or she feels pain most exquisitely." - Kilroy J. Oldster, Dead Toad Scrolls Chapter 15 Akala ko ako lang ang takot sa mga mata ni Fifth pero nang nakita ang pinaghalong gulat at takot sa mga mata ni Samantha ay napagtanto kong ganoon siya sa lahat. His dark heavy-lidded eyes are scary, lalo na kapag nakatuon ito sayo. I realized he can induce fear to anyone, just by looking at them, maybe because his air is so dark and menacing.

This is too much for me. "Can you... hear me Vreihya?" I asked. "FUCK IT! SHE'S NOT COMING BACK!" agad akong nagulat dahil sa garalgal niyang pagsigaw at nakita ko kung paanong tila pumintig ang kaniyang mga kuko na para bang handa itong bumaon kahit kanino. God help me! I am scared beyond everything! "Vreih-Vreihya, if you can-"

Gumilid muna ako kasi parang naabala namin yun'g mga dumadaan. "Po?" Hindi ko narinig kung ano yun'g sinabi niya. Medyo maingay yun'g mga sasakyan. Nagtaas baba ang malaking Adam's apple ni kuya. Miski ang matulis ang makakapal niyang kilay ay nagsalubong habang matiim pa rin akong tinititigan. This man's gaze is fierce and sharp. He's not staying anything yet in just one glaze, I felt so terrified and anxious.

Lihim akong napalunok ng laway at hindi na lang sumagot lalo na at wala na rin naman akong magagawa sapagkat tuluyan na ring sumarado ulit ‘yong pinto ng elevator. Bigla akong kinabahan. Kapag ganon kasi ang tono nang pananalita niya ay siguradong he’s pretty serious. He’s like; Don't mess with me or I'll f*cking kill you! I'm not sure why his aura changed so drastically, but I can only say one thing: it's terrifying!

aniya at akmang tatayo na subalit mabilis nitong hinawakan ang kanyang kamay at mariing pinisil. "Please Rain, huwag ka munang umalis. N—natatakot ako. Baka... Baka bigla siyang bumalik at gawan ako ng masama. I'm afraid of him. He's so scary Rain. His smiles are scary. I'm sure he's a psycho. I can see it in his eyes! He's a psycho!"